
Πραγματικά, υπάρχουν σκεπτόμενοι πολίτες ή άλλοι παράγοντες αυτής της πόλης που ασχολούνται ακόμη σοβαρά με τη φθηνή και ανέξοδη επικοινωνιακή παρουσία των νομαρχιακών κομματικών;
Η πραγματική Δύναμη στη Θέληση του Πολίτη



(Κάντε κλικ στη φωτογραφία για μεγαλύτερη).
Στο κέντρο της φωτογραφίας είναι ο κ. Γιάννης Τραγάκης, βουλευτής Β' Πειραιά της Νέας Δημοκρατίας.
Ακριβώς από πίσω είναι η... σκιά του.
Ο "φουσκωτός" κύριος είναι η προσωπική ασφάλεια του βουλευτή και δεν τον αφήνει από τα μάτια του.
Πραγματικά, δεν απομακρύνθηκε περισσότερο από ένα μέτρο από το γνωστό στέλεχος της ΝΔ και τον ακολουθούσε παντού.
Και όταν λέμε παντού, εννοούμε παντού.
Οι σκηνές αυτές δημιουργούν πολλά ερωτηματικά.
Οι πολυαγαπημένοι βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου νοιώθουν την ανάγκη να κυκλοφορούν με μπράβους και μάλιστα μέσα σε εκδήλωση φίλων;
Δεν έχουν την προστασία του Ελληνικού Λαού ο οποίος θα παρέμβει και θα βάλει το σώμα του μπροστά σε κάθε απειλή κατά του βουλευτή;
Η διακριτική και έξυπνη παρουσία ανθρώπων επιφορτισμένων με την ασφάλεια είναι ανάγκη, ιδιαίτερα τη σημερινή εποχή.
Άλλο αυτό όμως και άλλο να βλέπεις αμερικάνικη ταινία, ζωντανά.
Το βιογραφικό του κ. Τραγάκη όπως παρουσιάζεται στην σχετική ιστοσελίδα της Νέας Δημοκρατίας:
Γεννήθηκε στον Κορυδαλλό του Πειραιά στις 27.1.1945.
Είναι έγγαμος με την Σμαράγδα Καλοβελώνη και έχει δύο παιδιά.
Επάγγελμα: Τοπογράφος Μηχανικός Ε.Μ.Π. - Από το 1966 διατηρούσε γραφείο μελετών και κατασκευών και το 1971 ίδρυσε την εταιρεία "Ι. Τραγάκης & Π. Ζεντέλης Ο.Ε."
Σπουδές: Τοπογράφος Μηχανικός (Ε.Μ.Π.) - Χημικός (Πανεπιστημίου Αθηνών)
Ξένες γλώσσες: Αγγλικά
Διεύθυνση Πολιτικού Γραφείου: Πέτρου Ράλλη 226, 184 54, Νίκαια, τηλ: 210 4927090/ 210 4927100,
Ηλεκτρονική Δ/νση: i.tragakis@gmail.com - Ιστοσελίδα: www.tragakis.gr
Κοινοβουλευτικές δραστηριότητες
Εξελέγη Βουλευτής Β΄ Πειραιώς (Ν.Δ.) στις εκλογές 1974, 1977, Ιούνιο 1989, Νοέμβριο 1989, Απρίλιο 1990, Μάρτιο 2004 και Σεπτέμβριο 2007.
Το 2004 εξελέγη Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής.
Το 2007 εξελέγη πρώτος βουλευτής της Β’ Πειραιώς.
Τον Οκτώβριο του 2007 εξελέγη Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας.
Πολιτικές δραστηριότητες
Έχει διατελέσει:
Πρόεδρος της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος (Κοινοβουλευτική Περίοδος: 2004-2007)
Πρόεδρος της Επιτροπής για την τιμή του πολιτικού κόσμου (Πόθεν Έσχες για τα έσοδα και τις προεκλογικές δαπάνες των υποψηφίων Βουλευτών και των Κομμάτων / Κοινοβουλευτική Περίοδος: 2004 - 2007)
Πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής για τη διερεύνηση των όσων Περιλαμβάνονται στις Δικογραφίες που Διαβιβάστηκαν στη Βουλή, σχετικά με Θέματα Εξοπλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων (Κοινοβουλευτική Περίοδος: 2004-2007)
Πρόεδρος της Διακομματικής Ομάδας Φιλίας των Κοινοβουλίων Ελλάδος - Η.Π.Α
Αντιπρόεδρος της Διακομματικής Ομάδας Φιλίας των Κοινοβουλίων Ελλάδος – Κίνας
Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Ν.Δ.
Έχει, επίσης, διατελέσει:
Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος σε θέματα Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και Μεταφορών
Γραμματέας της Βουλής
Κοσμήτορας της Βουλής
Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ν.Δ.
Πρόεδρος του Τεχνικού Συμβουλίου της Βουλής
Πρόεδρος της Βιβλιοθήκης της Βουλής
Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Αμύνης της Βουλής
Πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής για την υπόθεση της ΑΓΕΤ
Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ν.Δ.
Πρόεδρος της Ο.Κ.Ε. - Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.
Υπεύθυνος του Γραφείου Τεκμηρίωσης του Κόμματος
Γραμματέας της Γραμματείας τέως Βουλευτών και Πολιτευτών της Ν.Δ.
Κοινωνικές δραστηριότητες
· Μέλος του Τ.Ε.Ε., Μέλος του συλλόγου Τοπογράφων Μηχανικών.
· Μέλος της Φωτογραμμετρικής εταιρείας.
· Μέλος της Διεθνούς Οργάνωσης για το Περιβάλλον (Globe).
· Έχει τιμηθεί με βραβεία και διακρίσεις σε πόλεις της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού.
· Είχε εκλεγεί μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (2004).
Επιτροπές της Βουλής
· Επιτροπή Δημοσίων Επιχειρήσεων, Τραπεζών και Οργανισμών Κοινής Ωφελείας (ΔΕΚΟ) - Θέση: Μέλος
· Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας - Θέση: Μέλος
Παρατηρήστε καλά τη φωτογραφία.

Εκεί δίνονταν μια άλλη παράσταση, κωμωδία αυτή την φορά, με επιφανείς πολίτες του Πειραιά να δίνουν εικόνα επαρχιώτικου καφενείου.
Και αυτές τις πρώτες κυρίες της πόλης...
Που τις βρήκαμε;
Η όλη συμπεριφορά τους θύμιζε κοριτσόπουλα δεκατετράχρονα.
Μετά από δύο ολόκληρες ώρες με διάφορους κουραστικούς μονόλογους με πολιτικά υπονοούμενα από το μικρόφωνο, ξεκίνησαν τα όργανα.
Αλλά και πάλι, ενώ ο κόσμος άρχισε να ζεσταίνεται, σουλάτσα, αποχωρήσεις και προσελεύσεις, κενά στη ροή του προγράμματος έκαναν αρκετούς να σηκωθούν και να κατευθυνθούν προς την έξοδο.
Καλύτερα η εκδήλωση να είχε γίνει στο Δελφινάριο. Το Βεάκειο απαιτεί περισσότερο σεβασμό.
Για όσους ενδιοαφέρονται:
Ο δήμαρχος δεν ήρθε με Lexus που κάποιοι "φίλοι" του λένε ότι χρησιμοποιεί, αλλά με το δημαρχιακό Αudi.

Με τη σειρά της η ιστορία ουσιαστικά καταγράφει τις διαρκείς προσπάθειες ανατροπής αυτού του status, από άλλες ομάδες, που η εξέλιξη των κοινωνιών αναδεικνύει.
Μπορεί οι μεταρρυθμιστές (*) σήμερα να μην καίγονται στην πυρά της ιεράς εξέτασης, όμως η τύχη που τους επιφυλάσσεται, ανάλογη με το πολιτισμικό μας επίπεδο, είναι αντίστοιχα σκληρή.
Η διαφοροποίηση, η άλλη άποψη είναι καταδικαστέες και ελέγχονται, χωρίς κανείς από τους επίδοξους σημερινούς «ιεροεξεταστές» να ενδιαφέρεται για το περιεχόμενό τους.
Οι μεταρρυθμιστές του 16ου αιώνα αμφισβήτησαν την παπική εξουσία και αυτό ήταν η αιτία του αφορισμού τους.
Όμως και σήμερα οι μεταρρυθμιστές, εξοβελίζονται από τις εξουσίες, γιατί τελικά κάνουν αυτό που οι πρόδρομοι τους του 16ου αιώνα έπρατταν.
«Αμφισβητούν» την ικανότητα της εξουσίας να ερμηνεύει την κοινωνία και στο επόμενο βήμα την επικρίνουν για τον τρόπο, που τη «διαχειρίζεται».
Η εξουσία σήμερα μπορεί να μην έχει την μονολιθικότητα της παπικής εξουσίας, είναι ασφαλώς πιο εκλεπτυσμένη, όμως εξακολουθεί να είναι το ίδιο άκαμπτη.
Αυτό το χαρακτηριστικό της, ο δογματισμός της και οι σκοποί που αυτός εξυπηρετεί, νομοτελειακά γεννούν την ανάγκη της μεταρρύθμισης, γεννούν τους μεταρρυθμιστές.
Η εξουσία δεν δέχεται την διαφορετικότητα. Δέχεται τη «σκέψη» μόνο αν είναι συμβατή με αυτήν.
Η διαφορετική σκέψη και αντίληψη, πόσο μάλλον η έκφρασή της, θέτουν σε συναγερμό τα αντανακλαστικά της.
Αντιδρά γιατί γνωρίζει κάλλιστα ότι αμφισβητείται η «ύπαρξή» της.
Και αν αυτή η «συμπεριφορά» χαρακτήριζε αποκλειστικά την εξουσία που ασκούν οι φυσικοί πολιτικοί εκφραστές της μεταφυσικής, σε τίποτε αυτό δεν θα μας ξένιζε.
Όμως αντίστοιχη συμπεριφορά συναντάμε και από ορισμένους φυσικούς εκφραστές του προοδευτικού χώρου.
Με διαφορετική αφετηρία οι εκφραστές των δύο αυτών χώρων, συναντώνται στο «κοινό» αποτέλεσμα.
Σχηματοποιούν ο καθένας το δικό του ιδεολογικό χώρο, μη αφήνοντας κενό για μια τρίτη άποψη.
Μηδενική σημασία έχει και για τους δύο αυτό που λέγεται, τους ενδιαφέρει απλά ποιόν υπηρετεί αυτό που λέγεται.
Μηδενική σημασία έχει και για τους δύο αυτό που δεν γίνεται, τους ενδιαφέρει όμως αυτό να μη γίνει.
Κοινός παρονομαστής ο φόβος τους για το διαφορετικό, γιατί γνωρίζουν καλά ότι στο διαφορετικό δεν υπάρχει θέση σε αυτούς, γιατί στα πλαίσια του διαφορετικού αυτοί είναι το παρελθόν.
Αλλά η γέννηση του διαφορετικού σηματοδοτεί ταυτόχρονα και το θάνατό του.
Και δυστυχώς ο θάνατος αυτός πολλές φορές είναι βίαιος, και καταστροφικός.
Είναι όμως αναγκαίος, γιατί αυτός με τη σειρά του σηματοδοτεί τη γέννηση του νέου, τροφοδοτώντας με τον τρόπο αυτό την αέναη ροή της ιστορίας.
Έτσι λοιπόν η κοινή ιδεολογία και η αντίστοιχη πολιτική πρακτική των εκάστοτε κρατούντων και ασκούντων την εξουσία ομάδων, πάντοτε θα συνοψίζεται στο εκπληκτικής καθαρότητας εδάφιο «Ο μη ων μετ’ εμού κατ’ εμού εστίν και ο μη συνάγων μετ’ εμού σκορπίζει».
Σημείωση. (*) Και βέβαια ο όρος «μεταρρύθμιση» στην εποχή μας έγινε και αυτός όπως τόσοι άλλοι, ένας όρος του συρμού και δεν έχει καμιά σχέση με την αμφισβήτηση και την επαναστατικότητα που του προσέδωσε ο Λούθηρος.
Σήμερα είναι ο όρος στο όνομα του οποίου χωρίς ντροπή συντελείται η ανατροπή του κοινωνικού κράτους, βασικού συστατικού της ευρωπαϊκής πολιτικής ιστορίας.
Λογικά λοιπόν στο παρόν άρθρο δεν ταυτίζω τον όρο μεταρρύθμιση με όσους σήμερα, αφού τον ευνούχισαν, τον χρησιμοποιούν ως «τοπόσημο» της πολιτικής τους ιδεολογίας.
Γιάννης Καμπούρης