Τρίτη 26 Μαΐου 2009

Ποιός ασχολείται με τους νομαρχιακούς κομματικούς στον Πειραιά;




Πραγματικά, υπάρχουν σκεπτόμενοι πολίτες ή άλλοι παράγοντες αυτής της πόλης που ασχολούνται ακόμη σοβαρά με τη φθηνή και ανέξοδη επικοινωνιακή παρουσία των νομαρχιακών κομματικών;

Από την άλλη μεριά, όταν τα προβλήματα αυτής της πόλης είναι πολλά και σύνθετα υπάρχουν ακόμη πολιτικοί που θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα να ασκούν μικροκομματική στην πλάτη μας;

Ο ευρύτερος Πειραιάς αν και είναι η πιο πλούσια πόλη και η πιο προικισμένη περιοχή σε όλη την Ελλάδα έχει καταδικαστεί, χρόνια τώρα, να είναι προάστιο της Αθήνας.

Αυτό δεν οφείλεται πουθενά αλλού παρά σε ένα και μόνο παράγοντα.

Όσοι καταφέρνουν να έρθουν στα πόστα εξουσίας του Πειραιά δεν ασχολούνται με το πως θα ενώσουν τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου σε μια αναπτυξιακή πορεία, αλλά πως θα χρησιμοποιήσουν την εξουσία για να εξυπηρετήσουν συμφέροντα, υποθηκεύοντας με διάφορους τρόπους το μέλλον μας.

Έχουμε εξηγήσει πολλές φορές ότι αυτές οι πρακτικές δεν ωφελούν μακροχρόνια κανέναν και κυρίως δεν προσφέρουν κανένα ουσιαστικό θετικό αποτέλεσμα ούτε σε εκείνους που στηρίζουν τους κομματικούς της πόλης.

Οι μόνοι που κερδίζουν πραγματικά είναι οι πολιτικάντηδες οι οποίοι έχουν αποδειχθεί οι πιο στυγνοί και έξυπνοι επαγγελματίες απ' όλους μας.

Από τη στιγμή που λειτούργησε αυτό το blog όμως, είναι φανερό ότι δεν θα είναι προς το συμφέρον και των ιδίων να συνεχίσουν την ίδια πορεία, αφού ο πολιτικός έλεγχος που ασκούν δημόσια οι σελίδες μας όχι μόνο δε θα σταματήσει αλλά θα ενταθεί.

Τότε γιατί συνεχίζουν;

Τα συμφέροντα συμπεραίνουμε ότι είναι πάρα πολλά.

Επιπλέον, οι άνθρωποι αυτοί δεν θα είχαν κανένα λόγο ύπαρξης σε κάποιους άλλους πιο ουσιαστικούς θεσμικούς ρόλους.

Έχουμε πολλές φορές καταγγείλει ειδικά την επικοινωνιακή μεθόδευση της πλειοψηφούσας παράταξης στο νομαρχιακό Πειραιά.

Υπενθυμίζουμε ότι, κατά παράβαση κάθε δεοντολογίας, ο νομάρχης Γιάννης Μίχας διορίστηκε από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου παράλληλα με το νομαρχιακό αξίωμα που κατέχει και Συντονιστής Ανασυγκρότησης του κόμματος.

Είναι επίσης γνωστό ότι, αμέσως μετά αυτό το διορισμό του, προσέλαβε τον επικοινωνιολόγο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Σεφερτζή αργόμισθο με παχουλό μισθό στη νομαρχία Πειραιά.

Είναι επίσης γνωστό ότι, σύμφωνα με επώνυμες και συγκεκριμένες καταγγελίες, στη νομαρχία χρησιμοποιούνται τα κονδύλια υπερωριακής απασχόλησης των υπαλλήλων για κομματικές σκοπιμότητες.

Είναι επίσης γνωστό ότι, ενώ όλοι οι άλλοι Έλληνες αγωνίζονται να επιβιώσουν, οι περισσότεροι υπάλληλοι στη νομαρχία εργάζονται κατά μέσο όρο 6 ώρες την ημέρα, δηλαδή 30 ώρες την εβδομάδα, αμειβόμενοι όμως με πλήρεις αποδοχές.

Είναι ακόμη γνωστό ότι, δημόσια καταγγέλλεται ο νομάρχης και η νομαρχία για ατασθαλίες ενώ "από τα σύννεφα" πέφτει ο Γιάννης Μίχας κάθε φορά που συγκεκριμένες περιπτώσεις βλέπουν το φως της δημοσιότητας και φθάνουν στη Δικαιοσύνη.

Αντί λοιπόν να έχουμε απαντήσεις για την... ταμπακιέρα προσπαθούν να μας πουλούν οι κομματικοί φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Ποιους εξυπηρετείτε;

Το ΠΑΣΟΚ πάντως όχι.

Διότι στο πλαίσιο του κόμματος της αντιπολίτευσης, ως γνωστό, ο Πειραιάς έχει γίνει πολιτικό ρίνγκ.

Δήμαρχοι και νομάρχες καταγγέλλονται ότι δεν μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους.

Ωστόσο, οι φορείς της πόλης, αυτοί που παράγουν και δεν σιτίζονται από τα έτοιμα, ζητούν δημόσια λύσεις από την Αυτοδιοίκηση και όλους εκείνους που έχουν αρμοδιότητα να παίρνουν αποφάσεις.

Ο Πειραιάς ζητά απεγνωσμένα να λάβει τη θέση που του αναλογεί.

Αντ' αυτού εισπράττει δελτία τύπου και ανακοινώσεις.


Η συνταγή στην νομαρχία είναι γνωστή:

1. Επιλέγουμε ένα επίκαιρο θέμα (Υγεία, λειτουργία Αγοράς, Τουρισμός, Λιμάνι, αποφάσεις Κεντρικής Διοίκησης).

2.α. Οργανώνουμε στη νομαρχία υπό την προεδρία του νομάρχη Γιάννη Μίχα συνάντηση των φορέων, ή,

2.β. Ο νομάρχης συντάσσει και αποστέλλει επιστολή.

3.α. Εκδίδουμε βαρύγδουπη ανακοίνωση με πολλά "θα" και ευχολόγια καταγγέλλοντας παράλληλα την Κυβέρνηση, ή,

3.β. Εξαγγέλουμε προγράμματα που χρηματοδοτούνται έτσι κι αλλιώς από τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

4. Αν κάποια στιγμή μας καταγγείλουν για αναποτελεσματικότητα, δηλώνουμε αναρμοδιότητα και αντεπιτιθέμεθα με καταγγελίες για σκοπιμότητα και ύποπτες μεθοδεύσεις.

5. Σε κάθε ευκαιρία παινεύουμε τον εαυτό μας χρησιμοποιώντας εκφράσεις όπως "είμαστε αποφασισμένοι", "δε θα σταματήσουμε", κλπ. ή, καλύτερα, βρίσκουμε κάποιον τρίτο να το κάνει για λογαριασμό μας.


Και εμείς "είμαστε αποφασισμένοι" να καταγγέλλουμε επώνυμα και δημόσια από αυτές τις σελίδες και "δε θα σταματήσουμε".


Δευτέρα 25 Μαΐου 2009

Ανάμεσα σε δύο κόσμους ο Γιώργος Παπανδρέου




Το νέο έχει έρθει χωρίς το παλιό να έχει φύγει ακόμη.

Ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους θα πρέπει να ακροβατεί ο Γιώργος Παπανδρέου σε έναν πολιτικό ελιγμό που οι αείμνηστοι συνεπώνυμοι ήξεραν καλά ότι δεν υπάρχει κανένα δίλημμα επιλογής.

"Ό,τι θέλει ο Λαός".

Στο σύγχρονο όμως τεχνολογικό επικοινωνιακό περιβάλλον των blogs και της ενημέρωσης μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, ο πρόεδρος ξέρει πολύ καλά ότι η συνταγή αυτή δεν έχει μέλλον.

Όχι στις σύγχρονες δημοκρατίες.

Μέχρι στιγμής, ο Παπανδρέου ο νεώτερος ακολουθεί αυτό που συμβουλεύουν οι επικοινωνιολόγοι και οι κομματάρχες και αυτό που ήξεραν οι γεροντότεροι Παπανδρέου.

Το ΠΑΣΟΚ (ή όπως αλλιώς ονομάζεται αυτός ο χώρος) είναι λαϊκό κόμμα.

[Η φωτογραφία, επεξεργασμένη από το ΕΔΩ ΠΕΙΡΑΙΑΣ, από το αρχείο του Γιώργου Παπανδρέου - http://www.papandreou.gr/ - και την πρόσφατη επίσκεψη (23.5.2009) του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στα πρώην Λιπάσματα της Δραπετσώνας]

Πολιτικοί σε απόγνωση




Μια χαρακτηριστική εικόνα από τη χθεσινή (24.5.2009) εκδήλωση της αδελφότητας Κρητών Πειραιά "Η ΟΜΟΝΟΙΑ" που πραγματοποιήθηκε στο Βεάκειο.

(Κάντε κλικ στη φωτογραφία για μεγαλύτερη).

Στο κέντρο της φωτογραφίας είναι ο κ. Γιάννης Τραγάκης, βουλευτής Β' Πειραιά της Νέας Δημοκρατίας.

Ακριβώς από πίσω είναι η... σκιά του.

Ο "φουσκωτός" κύριος είναι η προσωπική ασφάλεια του βουλευτή και δεν τον αφήνει από τα μάτια του.

Πραγματικά, δεν απομακρύνθηκε περισσότερο από ένα μέτρο από το γνωστό στέλεχος της ΝΔ και τον ακολουθούσε παντού.

Και όταν λέμε παντού, εννοούμε παντού.

Οι σκηνές αυτές δημιουργούν πολλά ερωτηματικά.

Οι πολυαγαπημένοι βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου νοιώθουν την ανάγκη να κυκλοφορούν με μπράβους και μάλιστα μέσα σε εκδήλωση φίλων;

Δεν έχουν την προστασία του Ελληνικού Λαού ο οποίος θα παρέμβει και θα βάλει το σώμα του μπροστά σε κάθε απειλή κατά του βουλευτή;

Η διακριτική και έξυπνη παρουσία ανθρώπων επιφορτισμένων με την ασφάλεια είναι ανάγκη, ιδιαίτερα τη σημερινή εποχή.

Άλλο αυτό όμως και άλλο να βλέπεις αμερικάνικη ταινία, ζωντανά.

Το βιογραφικό του κ. Τραγάκη όπως παρουσιάζεται στην σχετική ιστοσελίδα της Νέας Δημοκρατίας:

Γεννήθηκε στον Κορυδαλλό του Πειραιά στις 27.1.1945.

Είναι έγγαμος με την Σμαράγδα Καλοβελώνη και έχει δύο παιδιά.

Επάγγελμα: Τοπογράφος Μηχανικός Ε.Μ.Π. - Από το 1966 διατηρούσε γραφείο μελετών και κατασκευών και το 1971 ίδρυσε την εταιρεία "Ι. Τραγάκης & Π. Ζεντέλης Ο.Ε."

Σπουδές: Τοπογράφος Μηχανικός (Ε.Μ.Π.) - Χημικός (Πανεπιστημίου Αθηνών)

Ξένες γλώσσες: Αγγλικά

Διεύθυνση Πολιτικού Γραφείου: Πέτρου Ράλλη 226, 184 54, Νίκαια, τηλ: 210 4927090/ 210 4927100,

Ηλεκτρονική Δ/νση: i.tragakis@gmail.com - Ιστοσελίδα: www.tragakis.gr


Κοινοβουλευτικές δραστηριότητες

Εξελέγη Βουλευτής Β΄ Πειραιώς (Ν.Δ.) στις εκλογές 1974, 1977, Ιούνιο 1989, Νοέμβριο 1989, Απρίλιο 1990, Μάρτιο 2004 και Σεπτέμβριο 2007.

Το 2004 εξελέγη Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής.

Το 2007 εξελέγη πρώτος βουλευτής της Β’ Πειραιώς.

Τον Οκτώβριο του 2007 εξελέγη Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας.


Πολιτικές δραστηριότητες

Έχει διατελέσει:

Πρόεδρος της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος (Κοινοβουλευτική Περίοδος: 2004-2007)

Πρόεδρος της Επιτροπής για την τιμή του πολιτικού κόσμου (Πόθεν Έσχες για τα έσοδα και τις προεκλογικές δαπάνες των υποψηφίων Βουλευτών και των Κομμάτων / Κοινοβουλευτική Περίοδος: 2004 - 2007)

Πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής για τη διερεύνηση των όσων Περιλαμβάνονται στις Δικογραφίες που Διαβιβάστηκαν στη Βουλή, σχετικά με Θέματα Εξοπλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων (Κοινοβουλευτική Περίοδος: 2004-2007)

Πρόεδρος της Διακομματικής Ομάδας Φιλίας των Κοινοβουλίων Ελλάδος - Η.Π.Α

Αντιπρόεδρος της Διακομματικής Ομάδας Φιλίας των Κοινοβουλίων Ελλάδος – Κίνας

Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Ν.Δ.


Έχει, επίσης, διατελέσει:

Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος σε θέματα Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και Μεταφορών

Γραμματέας της Βουλής

Κοσμήτορας της Βουλής

Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ν.Δ.

Πρόεδρος του Τεχνικού Συμβουλίου της Βουλής

Πρόεδρος της Βιβλιοθήκης της Βουλής

Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Αμύνης της Βουλής

Πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής για την υπόθεση της ΑΓΕΤ

Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ν.Δ.

Πρόεδρος της Ο.Κ.Ε. - Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.

Υπεύθυνος του Γραφείου Τεκμηρίωσης του Κόμματος

Γραμματέας της Γραμματείας τέως Βουλευτών και Πολιτευτών της Ν.Δ.


Κοινωνικές δραστηριότητες

· Μέλος του Τ.Ε.Ε., Μέλος του συλλόγου Τοπογράφων Μηχανικών.

· Μέλος της Φωτογραμμετρικής εταιρείας.

· Μέλος της Διεθνούς Οργάνωσης για το Περιβάλλον (Globe).

· Έχει τιμηθεί με βραβεία και διακρίσεις σε πόλεις της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού.

· Είχε εκλεγεί μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (2004).


Επιτροπές της Βουλής

· Επιτροπή Δημοσίων Επιχειρήσεων, Τραπεζών και Οργανισμών Κοινής Ωφελείας (ΔΕΚΟ) - Θέση: Μέλος

· Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας - Θέση: Μέλος

Παρατηρήστε καλά τη φωτογραφία.



Κυριακή 24 Μαΐου 2009

Τεντώθηκαν τα νεύρα του Φασούλα




Σήμερα Κυριακή 24.5.2009 πραγματοποιείται η εκδήλωση της αδελφότητας Κρητών Πειραιά "Η ΟΜΟΝΟΙΑ" στο Βεάκειο Θέατρο, στον Προφήτη Ηλία.

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές οι λύρες και τα λαούτα δεν έχουν σιγήσει ακόμη.

Γύρω στις 9:30 μ.μ. αποχώρησε ο δήμαρχος Παναγιώτης Φασούλας με νεύρα, εκστομίζοντας και κάποιες λέξεις αγανάκτησης.

Μάλλον για την όλη κατάσταση που επικρατούσε από την αρχή και το θέαμα που παρουσίαζαν οι διάφοροι πολιτικοί στην πρώτη σειρά των καθισμάτων νευρίασε ο Παναγιώτης Φασούλας και δικαίως.

Εκεί δίνονταν μια άλλη παράσταση, κωμωδία αυτή την φορά, με επιφανείς πολίτες του Πειραιά να δίνουν εικόνα επαρχιώτικου καφενείου.

Και αυτές τις πρώτες κυρίες της πόλης...

Που τις βρήκαμε;

Η όλη συμπεριφορά τους θύμιζε κοριτσόπουλα δεκατετράχρονα.

Μετά από δύο ολόκληρες ώρες με διάφορους κουραστικούς μονόλογους με πολιτικά υπονοούμενα από το μικρόφωνο, ξεκίνησαν τα όργανα.

Αλλά και πάλι, ενώ ο κόσμος άρχισε να ζεσταίνεται, σουλάτσα, αποχωρήσεις και προσελεύσεις, κενά στη ροή του προγράμματος έκαναν αρκετούς να σηκωθούν και να κατευθυνθούν προς την έξοδο.

Καλύτερα η εκδήλωση να είχε γίνει στο Δελφινάριο. Το Βεάκειο απαιτεί περισσότερο σεβασμό.

Για όσους ενδιοαφέρονται:





Ο δήμαρχος δεν ήρθε με Lexus που κάποιοι "φίλοι" του λένε ότι χρησιμοποιεί, αλλά με το δημαρχιακό Αudi.


Η άτυχη τύχη της Μεταρρύθμισης




Ίσως να είναι και έτσι
«Ο μη ων μετ’ εμού κατ’ εμού εστίν και ο μη συνάγων μετ’ εμού σκορπίζει» (κατά Ματθαίον)

(Από την εφημερίδα ο Λαός της Βέροιας, 21.3.2009, του Γιάννη Καμπούρη)

Αν και η επίσημη εκκλησία δίνει τη δική της θεολογική ερμηνεία, του συγκεκριμένου εδαφίου που δεν έχει βέβαια καμιά σχέση με την αυστηρή εννοιολογική «μετάφρασή» του, όλες οι άλλες «ερμηνείες» τρίτων, όχι μόνο «δέχονται» την κατά λέξη απόδοσή του εδαφίου αλλά τη συνοδεύουν και από ανάλογες πρακτικές.

Η διατήρηση του κοινωνικού status είναι μια πάγια στρατηγική των εκάστοτε κρατούντων ομάδων, που ωφελούνται πολλαπλά - κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά - από αυτήν.

Με τη σειρά της η ιστορία ουσιαστικά καταγράφει τις διαρκείς προσπάθειες ανατροπής αυτού του status, από άλλες ομάδες, που η εξέλιξη των κοινωνιών αναδεικνύει.

Μπορεί οι μεταρρυθμιστές (*) σήμερα να μην καίγονται στην πυρά της ιεράς εξέτασης, όμως η τύχη που τους επιφυλάσσεται, ανάλογη με το πολιτισμικό μας επίπεδο, είναι αντίστοιχα σκληρή.

Η διαφοροποίηση, η άλλη άποψη είναι καταδικαστέες και ελέγχονται, χωρίς κανείς από τους επίδοξους σημερινούς «ιεροεξεταστές» να ενδιαφέρεται για το περιεχόμενό τους.

Οι μεταρρυθμιστές του 16ου αιώνα αμφισβήτησαν την παπική εξουσία και αυτό ήταν η αιτία του αφορισμού τους.

Όμως και σήμερα οι μεταρρυθμιστές, εξοβελίζονται από τις εξουσίες, γιατί τελικά κάνουν αυτό που οι πρόδρομοι τους του 16ου αιώνα έπρατταν.

«Αμφισβητούν» την ικανότητα της εξουσίας να ερμηνεύει την κοινωνία και στο επόμενο βήμα την επικρίνουν για τον τρόπο, που τη «διαχειρίζεται».

Η εξουσία σήμερα μπορεί να μην έχει την μονολιθικότητα της παπικής εξουσίας, είναι ασφαλώς πιο εκλεπτυσμένη, όμως εξακολουθεί να είναι το ίδιο άκαμπτη.

Αυτό το χαρακτηριστικό της, ο δογματισμός της και οι σκοποί που αυτός εξυπηρετεί, νομοτελειακά γεννούν την ανάγκη της μεταρρύθμισης, γεννούν τους μεταρρυθμιστές.

Η εξουσία δεν δέχεται την διαφορετικότητα. Δέχεται τη «σκέψη» μόνο αν είναι συμβατή με αυτήν.

Η διαφορετική σκέψη και αντίληψη, πόσο μάλλον η έκφρασή της, θέτουν σε συναγερμό τα αντανακλαστικά της.

Αντιδρά γιατί γνωρίζει κάλλιστα ότι αμφισβητείται η «ύπαρξή» της.

Και αν αυτή η «συμπεριφορά» χαρακτήριζε αποκλειστικά την εξουσία που ασκούν οι φυσικοί πολιτικοί εκφραστές της μεταφυσικής, σε τίποτε αυτό δεν θα μας ξένιζε.

Όμως αντίστοιχη συμπεριφορά συναντάμε και από ορισμένους φυσικούς εκφραστές του προοδευτικού χώρου.

Με διαφορετική αφετηρία οι εκφραστές των δύο αυτών χώρων, συναντώνται στο «κοινό» αποτέλεσμα.

Σχηματοποιούν ο καθένας το δικό του ιδεολογικό χώρο, μη αφήνοντας κενό για μια τρίτη άποψη.

Μηδενική σημασία έχει και για τους δύο αυτό που λέγεται, τους ενδιαφέρει απλά ποιόν υπηρετεί αυτό που λέγεται.

Μηδενική σημασία έχει και για τους δύο αυτό που δεν γίνεται, τους ενδιαφέρει όμως αυτό να μη γίνει.

Κοινός παρονομαστής ο φόβος τους για το διαφορετικό, γιατί γνωρίζουν καλά ότι στο διαφορετικό δεν υπάρχει θέση σε αυτούς, γιατί στα πλαίσια του διαφορετικού αυτοί είναι το παρελθόν.

Αλλά η γέννηση του διαφορετικού σηματοδοτεί ταυτόχρονα και το θάνατό του.

Και δυστυχώς ο θάνατος αυτός πολλές φορές είναι βίαιος, και καταστροφικός.

Είναι όμως αναγκαίος, γιατί αυτός με τη σειρά του σηματοδοτεί τη γέννηση του νέου, τροφοδοτώντας με τον τρόπο αυτό την αέναη ροή της ιστορίας.

Έτσι λοιπόν η κοινή ιδεολογία και η αντίστοιχη πολιτική πρακτική των εκάστοτε κρατούντων και ασκούντων την εξουσία ομάδων, πάντοτε θα συνοψίζεται στο εκπληκτικής καθαρότητας εδάφιο «Ο μη ων μετ’ εμού κατ’ εμού εστίν και ο μη συνάγων μετ’ εμού σκορπίζει».

Σημείωση. (*) Και βέβαια ο όρος «μεταρρύθμιση» στην εποχή μας έγινε και αυτός όπως τόσοι άλλοι, ένας όρος του συρμού και δεν έχει καμιά σχέση με την αμφισβήτηση και την επαναστατικότητα που του προσέδωσε ο Λούθηρος.

Σήμερα είναι ο όρος στο όνομα του οποίου χωρίς ντροπή συντελείται η ανατροπή του κοινωνικού κράτους, βασικού συστατικού της ευρωπαϊκής πολιτικής ιστορίας.

Λογικά λοιπόν στο παρόν άρθρο δεν ταυτίζω τον όρο μεταρρύθμιση με όσους σήμερα, αφού τον ευνούχισαν, τον χρησιμοποιούν ως «τοπόσημο» της πολιτικής τους ιδεολογίας.


Γιάννης Καμπούρης

Επικοινωνία: