Τι γνώμη έχει ο Γιώργος Καρατζαφέρης;

Το πιο πάνω video, απόσπασμα από εκπομπή του βουλευτή του Ελληνικού Κοινοβουλίου Αδώνιδος - Σπυρίδωνος Γεωργιάδη στον τηλεοπτικό σταθμό Τηλεάστυ, δημοσιεύτηκε από το χρήστη της δωρεάν υπηρεσίας You Tube με το όνομα Evonymos.

(βλ. http://www.youtube.com/watch?v=AbdwJm_dGks)

Σχετικά αναφέρθηκε ο E-Lawyer, δικηγόρος Βασίλης Σωτηρόπουλος, στο ιστολόγιο που διατηρεί και συγκεκριμένα στην ανάρτησή του (27.8.2009) με τίτλο:

Δηλώσεις βουλευτή για την Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Φυλετικών Διακρίσεων

(Λόγω κωλύματος δε σχολιάζουμε το συγκεκριμένο θέμα).

No news today

Privé Club είναι επισήμως το blog NoNews-News με την επίσημη σφραγίδα του Blogger (Διαχειριστή).

Σύμφωνα με ανακοίνωση που βλέπει κάποιος όταν προσπαθήσει να συνδεθεί με τη συγκεκριμένη ιστοσελίδα, οι συντάκτες του blog παραβίασαν τους Όρους Υπηρεσίας και έπρεπε να ανασταλεί η δυνατότητα δημοσίευσης αναρτήσεων του blog, φανταζόμαστε, μέχρι να δοθούν εξηγήσεις,

Με άλλη ανακοίνωση (βλ. φωτογραφία πιο κάτω), το ιστολόγιο "... βρίσκεται υπό έξέταση λόγω πιθανής παραβίασης των Όρων Υπηρεσιών..."

Το φαινόμενο, ουσιαστικά, αναγκαστικής παύσης λειτουργίας κάποιων ιστολογίων, που απολαμβάνουν μάλιστα της ευρείας αναγνώρισης και αποδοχής του κοινού, έχει γίνει μόδα ώστε να διερωτάται πια ο καθένας αν αυτό γίνεται σκόπιμα, ποια είναι η σκοπιμότητα και ποιοι οι άνθρωποι που προκαλούν τα γεγονότα.

Το βέβαιο είναι ότι ούτε οι bloggers τελικά θα φιμωθούν ούτε θα μπορέσει κάποιος ή κάποιοι να αποτρέψουν το ρεύμα κοινωνικής δικτύωσης και συμμετοχής που έχει πάρει πια στην Ελλάδα τη μορφή μιας ειρηνικής ηλεκτρονικής επικοινωνιακής επανάστασης.

Ελεύθερος με περιοριστικούς όρους ο Θόδωρος Ηλιόπουλος

Αποφυλακίστηκε με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών ο Θόδωρος Ηλιόπουλος ο οποίος είχε συλληφθεί το Δεκέμβριο του 2008, πλησίον της Νομικής Σχολής Αθηνών, μετά από έφοδο της αστυνομίας σε χώρο όπου υπήρχε πλήθος κόσμου.

Αν και, σύμφωνα με καταγγελίες, η διαδικασία τόσο της σύλληψης όσο και της προφυλάκισής του στερείται πραγματικής και νομικής βάσης, ωστόσο, ο συμπολίτης μας "καταδικάστηκε" σε στέρηση της ελευθερίας του χωρίς ποινική δίκη, διαδικασία που έρχεται σε ευθεία παραβίαση με το Διεθνές Δίκαιο που υπερισχύει και εφαρμόζεται ακόμη και αν η Ελληνική νομοθεσία προβλέπει διαφορετικά.

Ήταν η δεύτερη φορά που ο Θόδωρος Ηλιόπουλος κρινόταν από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών.

Την πρώτη, το Συμβούλιο είχε απορρίψει τη σχετική αίτηση αποφυλάκισής του με αποτέλεσμα να είναι ο μοναδικός προφυλακισμένος των ταραχών και γεγονότων του Δεκέμβρη του 2008.

Μια εποχή που το πολιτικό σύστημα προσπαθεί να ισορροπήσει, χωρίς να τα καταφέρνει , ταλαντευόμενο υπό το βάρος των αποκαλύψεων μαύρων συναλλαγών, όταν ο Ευάγγελος Καλούσης, ο ανακριτής του παραδικαστικού κυκλώματος είναι ελεύθερος, όταν εκατοντάδες κρατούμενοι αποφυλακίστηκαν σε μια ημέρα για να... αδειάσουν οι φυλακές, είναι να απορεί κανείς ποιος ήταν ο σκοπός της προφυλάκισης του Ηλιόπουλου παρά η φυσική εξόντωσή του και η εκδίκηση της πολιτείας σε όσους φέρονται να συμμετέχουν "γενικώς" ή σκέφτονται να συμμετάσχουν στο μέλλον.

Τη λύση την έδωσε ο κρατούμενος επιταχύνοντας το χρόνο και τις επιπτώσεις της φυλάκισης, προχωρώντας σε απεργία πείνας.

Ο Ηλιόπουλος ενδεχομένως να συμμετείχε στα γεγονότα αλλά μπορεί και να μην συμμετείχε. Πιθανά να του άξιζε κάποια τιμωρία αλλά ίσως πάλι και να μην έπρεπε να τιμωρηθεί.

Γιατί λοιπόν καταδικάστηκε χωρίς δίκη σε πολύμηνη φυλάκιση;

Ας σκεφθούμε ότι τα απολυταρχικά, αντιδημοκρατικά καθεστώτα είναι εκείνα που δημιουργούν μάρτυρες και παρά λίγο ο Ηλιόπουλος να παίξει αυτόν το ρόλο.

Για την περίπτωση του Ηλιόπουλου ευαισθητοποιήθηκε τόσο το ΠΑΣΟΚ αλλά κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος είχε προγραμματίσει μάλιστα εκδηλώσεις διαμαρτυρίας.

Η προσωποποίηση της πολιτικής αντιμετώπισης οποιουδήποτε πάντως θέλει προσοχή διότι κάτι τέτοιο λειτουργεί τελικά αρνητικά και καταλήγουμε να δίνεται μόνο λύση στις περιπτώσεις συνανθρώπων μας που οι υποθέσεις τους φτάνουν στην οθόνη της τηλεόρασης.

Η δημιουργία συμβόλων είναι θεμιτή όταν εξυπηρετεί, ως παράδειγμα, το γενικότερο καλό.

Πόσοι Έλληνες όμως αλήθεια είναι "παρκαρισμένοι" από την κοινωνία και πεθαίνουν αργά ή γρήγορα χωρίς να δίνει κανείς σημασία;

Ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι για την Ελλάδα ένα διαρκές ζητούμενο.

Τώρα είναι αργά σύντροφε

«Ο μπαμπάς ήρθε τόσο νευριασμένος για το Σαββατοκύριακο στην εξοχή και του φταίγανε όλα.

Το βράδυ ενώ είχαμε καθήσει στο τραπέζι εγώ σηκώθηκα μια στιγμή να μαζέψω τη Σκούρα και τη Δημοκρατία, τα δυο γατάκια μας, γιατί η Σταματίνα είπε πώς άρχισε να ψιχαλίζει.

Τη Σκούρα τη βρήκα αμέσως, μα η Δημοκρατία, άφαντη.

Τότε άρχισα να ξεφωνίζω: Δημοκρατίααααααα!

Ώσπου μ’ άκουσε και ήρθε.

Δεν πρόλαβα να μπω στο σπίτι και μ’ άρπαξε ο μπαμπάς από το χέρι. Νόμισα πως θύμωσε, γιατί σηκώθηκα από το τραπέζι μα κείνος τάβαλε με το γατί.

-Ή θα το πετάξετε, λέει, ή θα του αλλάξετε όνομα.

Δεν έχω όρεξη να χάσω τη θέση μου στην τράπεζα.

Το γατί το βγάλαμε, Ια, μα αυτό που ακούσαμε παραήτανε παράξενο.

Να διώξουν τον μπαμπά από την τράπεζα για ένα γατί!»

[Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου, της Άλκης Ζέη]


Στο χθεσινό φύλλο της Ελευθεροτυπίας (24.8.2009), ο Γιώργος Βότσης αισθάνθηκε την ανάγκη να γράψει μερικές γραμμές υπέρ του Περικλή Κοροβέση που τόλμησε να εκστομίσει, ακριβώς όταν έπρεπε, κάποιες αλήθειες που τάραξαν τα λασπωμένα νερά της αριστεράς.

Επανέλαβε αυτά που είχε γράψει λίγες μέρες νωρίτερα, στις 13.7.2009 επιβεβαιώνοντας όσα ουσιαστικά υποστήριξε και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Περικλής Κοροβέσης.

Ότι δηλαδή, όσον αφορά τη διαφθορά στο δημόσιο βίο, όλα είναι γενικώς γνωστά και εξόχως αποδεκτά.

Οι ακραίοι δημοκράτες του Μεταξουργείου όμως άφρισαν και κοκίνησαν διότι είναι ορατός ο κίνδυνος ο ιός της αληθείας να μεταδοθεί στους χώρους όπου κινείται και συνομιλεί ο κος Κοροβέσης, ειδικά στο Κοινοβούλιο μεταξύ των άλλων βουλευτών και από εκεί να δημιουργηθούν συνθήκες γενικής πολιτικής πανδημίας.

Μόνο το... "παραφλού" σώζει την τιμή και την υπόληψη πλέον των κυριών των μπλε, πράσινων και κόκκινων φαναριών και ο Κοροβέσης, με την αφανή πίεση άλλων πολιτικών φορέων, πρέπει να το πιει, πάση θυσία.

Οι φωτιές έσωσαν πολλούς τελικά σε ανύποπτο χρόνο και ας ισχυρίζονται το αντίθετο δακρύζοντας οι ελληνοπρεπείς κροκόδειλοι.

Η είδηση της είδησης όμως είναι αυτό το ίδιο το άρθρο του Γιώργου Βότση που δημοσιεύτηκε πρώτα στις 13.7.2009 και έκανε τη γλώσσα και άλλων περισσότερων να λυθεί δίκαια.

Έγραψε τότε (13.7.2009):

«Kαμώνονταν όλοι ότι ξαφνιάστηκαν, όταν ξέσπασε κι εδώ, από καραμπόλα, με τη σοβαρή και αποτελεσματική διερεύνηση του σκανδάλου στη Γερμανία.

Χρονική αφετηρία και για τις εδώ ανακρίσεις είναι το 1995, αφού από τότε φέρονται να λειτουργούν τα «μαύρα ταμεία» της εταιρείας.

Αλλά οι δραστηριότητες της "Zίμενς" στη χώρα μας έχουν μια εξόχως ενδιαφέρουσα προϊστορία διάστικτη από σκανδαλωδώς χαριστικές πολιτικές ενέργειες.

H κορυφαία το 1990:

H τότε "οικουμενική" κυβέρνηση του Ξεν. Zολώτα απεφάσισε να ακυρώσει διεθνή διαγωνισμό για την ψηφιοποίηση του OTE, που έβαινε προς προκλητικά χαριστική κατακύρωση στη “Zίμενς” σε σύμπραξη με την Intracom του Σωκ. Kόκκαλη και να προκηρύξει νέο.

Kαι ξαφνικά παρενέβησαν από κοινού οι τρεις πολιτικοί ηγέτες (Aν. Παπανδρέου, K. Mητσοτάκης και X. Φλωράκης) ανέτρεψαν πραξικοπηματικά την κυβερνητική απόφαση και η κατακύρωση ολοκληρώθηκε ανοίγοντας διάπλατα τον δρόμο για τη συναινετική διαπλοκή και όσα έκτοτε ακολούθησαν.

Ανεπιβεβαίωτες φήμες, που ουδέποτε διερευνήθηκαν, προσδιόριζαν τότε τη “μίζα” σε δύο δισ. δρχ. για το κομματικό ταμείο του ΠAΣOK, άλλα τόσα για τη N.Δ. και ένα δισ. για τον ενιαίο τότε "Συνασπισμό".

Ποια είναι η όλη αλήθεια, ο Θεός κι η ψυχή τους.

Tο απολύτως βέβαιο και εύγλωττο είναι το πολιτικά ομόθυμο αρχηγικό πραξικόπημα...».

Κώστας Λαλιώτης: Παρών

"Δεν είτανε πως δεν τον γνώρισε στο φως της παραστιάς· δεν είταν
τα κουρέλια του επαίτη, η μεταμφίεση,..." [Γ. Ρίτσος]


Είναι 16 Ιουλίου 2009.

Μπούρτζι, Σκιάθος.

Πραγματοποιείται η τελετή λήξης του 12ου ετήσιου "Συμποσίου της Σύμης" και ανάμεσα στους εκλεκτούς καλεσμένους δεν μπορεί να μη ξεχωρίσει κάποιος, στην πρώτη σειρά, τον Κώστα Λαλιώτη.

(φωτογραφία: www.papandreou.gr)

Ο Κώστας Λαλιώτης είχε αποχωρήσει από το προσκήνιο τον Ιούλιο του 2003 παραιτούμενος, όταν ο τότε πρωθυπουργός και πρόεδρος του κόμματος του ΠΑΣΟΚ, Κώστας Σημίτης, μετά την ολοκλήρωση της δεύτερης προεδρίας της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κατέθεσε πρόταση περί ασυμβίβαστου κατοχής θέσης στην Κυβέρνηση και στο Εκτελεστικό Γραφείο παράλληλα.

Πρότεινε λοιπόν στον κο Λαλιώτη την αποκλειστική συμμετοχή του στο κυβερνητικό σχήμα, κάτι που εκείνος δεν αποδέχθηκε και παραιτήθηκε κατηγορώντας τον τότε πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα για παρέμβαση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της προεδρίας είχαν οργανωθεί διαμαρτυρίες πολιτών κατά των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι οργανωμένες αυτές εκδηλώσεις είχαν κατά πολλούς τη σφραγίδα του Κώστα Λαλιώτη ο οποίος συμμετείχε με την παρουσία του μάλιστα σε μια πορεία όταν εισέπραξε, στην κυριολεξία, γιούρτια από θερμόαιμους νεαρούς που με αυτόν τον τρόπο καταδίκασαν έμπρακτα τη διγλωσσία του στελέχους του ΠΑΣΟΚ.

Ο Κώστας Λαλιώτης ωστόσο είναι υπεύθυνος άμεσα ή έμμεσα για το μεγαλύτερο κομμάτι, αν όχι όλης, της οργάνωσης των εκλογικών αναμετρήσεων του ΠΑΣΟΚ τα τελευταία 20-25 χρόνια.

Το 2007 παρουσίασε τα εκλογικά σποτάκια του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης προσπαθώντας να βγεί πάλι στο προσκήνιο.

Είναι οπαδός του "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα".

Έχει χρησιμοποιήσει σχεδόν κάθε μέσο λαϊκισμού και χειραγώγησης της κοινής γνώμης με αποκορύφωμα τις κατηγορίες που εκτόξευε σχεδόν καθημερινά το 2001 ακόμη και ως Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ (2001-2003) για συμμετοχή του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και του προέδρου της Κωνσταντίνου Μητσοτάκη σε παράκτια εταιρεία παράνομων συναλλαγών με το όνομα MAYO.

Για την υπόθεση αυτή καταδικάστηκε σε αποζημίωση από τα δικαστήρια στα οποία προσέφυγε ο κος Μητσοτάκης αλλά επίσης αποζημιώθηκε εν μέρει για αντίστοιχους χαρακτηρισμούς σε βάρος του.

Η πιο οξεία κριτική κατά του Κώστα Λαλιώτη όμως έχει να κάνει με τη φερόμενη διαπλοκή του με εργολάβους και επιχειρηματίες όταν κατά την περίοδο 1993-2001 ήταν υπουργός ΠΕΧΩΔΕ και διαχειρίστηκε το απίστευτο για την εποχή ποσό των 4 τρις 300 δις δρχ.

Ένα ποσό που, λόγω του πολλαπλασιαστικού αποτελέσματος στην παραγωγή και το εισόδημα της οικονομίας από τις Δημόσιες Επενδύσεις, θα μπορούσε να είχε θέσει την Ελλάδα σε μόνιμη πορεία ανάπτυξης.

Ο Κώστας Λαλιώτης όμως είναι και γνήσιο παιδί της γενιάς του Πολυτεχνείου καθώς συμμετείχε ενεργά στα γεγονότα της εποχής.

Έχει δημοσιευτεί, χωρίς να έχει διαψευστεί εξ' όσων γνωρίζουμε, ότι η επιτροπή κατάληψης του ιδρύματος, στην οποία συμμετείχε, είχε διαπραγματευτεί την αποχώρηση των φοιτητών και ότι συμφωνήθηκε, μεταξύ στρατού και επιτροπής, η πύλη να γκρεμιστεί καθώς ήταν αδύνατον να ανοίξει.

Κάτι που έγινε τελικά πρόωρα με την πίεση των στρατιωτικών και την τραγική παρέμβαση του ερπηστριοφόρου (τανκ).

Απορίας λοιπόν άξιο είναι γιατί το ΠΑΣΟΚ, αλλά και ο πρόεδρός του Γιώργος Παπανδρέου, διατηρεί ενεργά πότε στο παρασκήνιο και πότε στο προσκήνιο στελέχη σαν τον Κώστα Λαλιώτη που προκαλούν το δημόσιο αίσθημα, διχάζουν τον Ελληνικό Λαό και προκαλούν έριδες ακόμη και στο ίδιο το κόμμα της αντιπολίτευσης.

Το ΠΑΣΟΚ, όπως και οι άλλες μεγάλες κυρίες των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, φαίνεται ότι έχουν περάσει προ πολλού την κλιμακτήριο και δεν μπορούν να γεννούν ούτε στελέχη πόσο μάλλον ιδεολογίες και πολιτικές.

Τα απανωτά θεωρητικά λίφτιν και πολιτικά μπότοξ δεν μπορούν να κρύψουν τις βαθειές ρυτίδες των γηρατειών και της ασθένειας των Ελληνικών παραδοσιακών κομμάτων της παρακμής που κάτω από το ημίφως αθώων εκδηλώσεων όπως το "Συμπόσιο της Σύμης" προβάλλονται και σοκάρουν.


Παραμονή Χριστουγέννων του 2001, η εφημερίδα Καθημερινή έγγραφε στην αγγλόφωνη έκδοσή της:


" Στο καλό, Κύριε Λαλιώτη


Για όλα αυτά: Στο καλό, Κύριε Λαλιώτη.

Στην απαρχή μιας νέας εποχής στην ιστορία μας, την ώρα που αυτή η ταραγμένη χώρα καλείται να προχωρήσει με ένα διαφορετικό ρυθμό, προκειμένου να λάβει τη θέση της σε ένα πιο ανταγωνιστικό περιβάλλον, η πολιτική μας ζωή είναι σε κίνδυνο ολίσθησης στο άρρωστο και παραλυτικό παρελθόν με την πρωτοβουλία του νέου γενικού γραμματέα του κυβερνώντος κόμματος του ΠΑΣΟΚ, Κώστα Λαλιώτη.

Με την αναβίωση ύποπτων ισχυρισμών, φέρνοντας στο προσκήνιο σκιερούς χαρακτήρες, ο Λαλιώτης προσπαθεί να μετατοπίσει τον πολιτικό διάλογο σε μια εποχή η οποία έχει ζυγιστεί και κριθεί από τον Ελληνικό λαό.

Ο κος Λαλιώτης επιμένει σε συνταγές που στοχεύουν να παραπλανήσουν και να προκαλέσουν καθυστερήσεις.

Ακόμη και αν, αυτός ο ίδιος, ως Υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων για επτά χρόνια, μπορεί να κατηγορηθεί για κακοδιαχείριση (υιοθετώντας τον πιο αθώο και αφελή όρο) τεράστιων ποσών κοινοτικών κονδυλίων.

Είναι καιρός δύσκολων αποφάσεων, όταν οι μαθητές πρέπει να μελετήσουν από το πρωί μέχρι το βράδυ για να περάσουν στο πανεπιστήμιο, όταν οι νέοι εργάζονται σκληρά κάθε μέρα για να κερδίσουν μια θέση στην αγορά εργασίας, όταν οι εργαζόμενοι εξακολουθούν να εκπαιδεύονται μέχρι τη μέρα που θα συνταξιοδοτηθούν ώστε να μην οδηγηθούν στις τάξεις των ανέργων και όταν οι επιχειρήσεις προσπαθούν κάθε μέρα να ανακαλύψουν τις καινοτομίες που θα τις σώσουν από το ναυάγιο.

Η εποχή αυτή δεν μπορεί να αντέξει το παλιό μοντέλο πολιτικού κόμματος που εκπροσωπείται από τον κο Λαλιώτη.

Θα πρέπει να το προσπεράσει, διότι χρειάζεται ένα νέο τύπο πολιτικού που δεν παραμένει κολλημένος στο επιφανειακό αλλά έχει καθήκον να διερευνά βαθύτερα, να επικεντρώνεται στην ουσία των προβλημάτων και να προσφέρει αποτελεσματικές λύσεις που θα αντέξουν."