"Μεταφράζεται" το Πρόγραμμα Σταθερότητας

Με ρώτησε ένας πολύγλωσσος που βρίσκεται αυτές τις ημέρες στην Ελλάδα τι γνώμη έχω για το αν η Κυβέρνηση θα καταφέρει να επιτύχει τους στόχους της.

Του απάντησα ότι αν πιστέψετε έστω και ένα συντακτικό κόμμα από αυτά που ακούτε ή διαβάζετε τότε θα είστε άξιοι του εαυτού σας.

Τα προβλήματα στη χώρα δεν είναι οικονομικά αλλά πολιτικά και πηγάζουν από το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν έχει εγκαθιδρυθεί ακόμη η σύγχρονη Ευρωπαϊκή Δημοκρατία.

Πως είναι δυνατόν να εφαρμόσεις οποιοδήποτε οικονομικό πρόγραμμα ελεύθερης οικονομίας σε μια εκδοχή ενός μετεξελιγμένου κράτους Οθωμανικού τύπου;

Άλλωστε αρκεί να δει κανείς τα νούμερα στο λεγόμενο πρόγραμμα, προσδοκώμενα ή λογιστικά, για να καταλάβει ότι τον κοροϊδεύουν ή δεν είναι σοβαροί.

Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν υπάρχει διάκριση των εξουσιών αλλά ούτε και κράτος δικαίου αφού δεν εφαρμόζεται ουσιαστικά ούτε καν το Σύνταγμα ή το Διεθνές Δίκαιο.

Θύμισα ότι η χώρα δεν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα αφού αυτό που θεωρείται αυτονόητο δικαίωμα ή διοικητική υποχρέωση στη Δύση ο Έλληνας θα πρέπει να το διεκδικήσει πληρώνοντας με κάποιο τρόπο.

Αυτός είναι και ο λόγος που έχει καταρχήν αφομοιώσει τακτικές όπως για παράδειγμα η φοροδιαφυγή, απλά για να επιβιώσει. Όπως πριν εκατοντάδες χρόνια οι παραγωγοί έκρυβαν τις σοδειές τους από τους τοπικούς άρχοντες και χρησιμοποιούσαν το περίσσευμα για να εξαγοράζουν συνειδήσεις έτσι και σήμερα ο Έλληνας στις συναλλαγές του υπολογίζει ένα premium που πρέπει να εξασφαλίσει για την ύπαρξη και την ευημερία του.

Όσον αφορά τα προτεινόμενα, αν γίνει προσπάθεια να εφαρμοστούν μέτρα κυρίως από την πλευρά των εσόδων θα δούμε μια πολύ μεγάλη στρέβλωση στην Οικονομία που θα παρατείνει την ύφεση και θα οδηγήσει τον πληθυσμό των πόλεων στην απόγνωση.

Αν γίνει προσπάθεια να περικοπούν δαπάνες τότε θα οδηγούμαστε σε συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις αφού οι κρατικοδίαιτοι κυρίως της επαρχίας θα στραγγαλίζουν την κεντρική εξουσία.

Ένας συνδυασμός τους με παράλληλη υιοθέτηση οριζόντιων μέτρων όπως η αύξηση του ΦΠΑ, η μείωση των πραγματικών εισοδημάτων, η άρση των διακρίσεων, κλπ, θα έχει αποτέλεσμα βραχυχρόνιο και μετά το πολύ από δέκα χρόνια θα βρισκόμαστε σε χειρότερο σημείο από αυτό που ξεκινήσαμε.

Αν δεν ληφθούν άμεσα αναπτυξιακές αποφάσεις στο πλαίσιο των Ευρωπαϊκών συμφερόντων όπως άλλωστε έχουν εκφραστεί και δημόσια τότε δεν μπορούμε να συζητούμε για σταθεροποίηση.

Ό,τι δεν έγινε τόσα χρόνια με τα πακέτα σύγκλισης θα πρέπει να ξεκινήσει να γίνεται μαζικά και συντονισμένα, τώρα, τις επόμενες βδομάδες και όχι μήνες.

Αν είναι να γίνει όμως κάτι θα πρέπει να γίνει συγκεντρωτικά ως προς την οργάνωση και τη λήψη των αποφάσεων.

Για τυχαίο παράδειγμα, θα πρέπει να καταργηθούν όλοι οι οργανισμοί και να υπάρξει μόνο ένας νέος οργανισμός, με ένα διοικητικό συμβούλιο και μέλη τους παλιούς προέδρους των καταργούμενων. Θα πρέπει να καταργηθούν όλες οι ανεξάρτητες αρχές και να υπάρξει μόνο μια, ο Συνήγορος του Πολίτη, με μερικές μόνο από τις αρμοδιότητες των καταργούμενων.

Για τέτοιες αποφάσεις μιλάμε. Ακούγεται ακραίο;

Πιο ακραίο όμως είναι το δημόσιο χρέος της χώρας και πιο ατιμωτική η απώλεια της ανεξαρτησίας μας.

Το βασικότερο όμως είναι η θεσμική σύγκλιση με αλλαγή του Συντάγματος και της ουσιαστικής νομοθεσίας προς τα πρότυπα του σύγχρονου Ευρωπαϊκού Αστικού Κράτους, κάτι που με τη λεγόμενη υιοθέτηση του Ευρωπαϊκού κεκτημένου από την Ελλάδα δεν έχει γίνει, για να μην πει κανείς ότι έχει πάρει και τη μορφή φάρσας, ιδίως στο κομμάτι της εφαρμογής.

Μήπως, επιτέλους, θα ήταν καιρός να δούμε και ορισμένα γνωστά ονόματα παρακρατικών με τις χειροπέδες στην οθόνη των τηλεοράσεών μας για κατηγορίες υπεξαίρεσης και διαφθοράς;

Στην πράξη, είναι απαραίτητο να εγκατασταθούν υπηρεσίες των οργάνων της ΕΕ εδώ στην Ελλάδα καθώς οι υπεύθυνοι για τις αποφάσεις δεν μπορούν να διαμορφώσουν πραγματική εικόνα με τα σύντομα ταξίδια από το εξωτερικό ή τις μαγειρεμένες αναφορές που στέλνονται ή υποβάλλονται αυτοπροσώπως έκτακτα ή περιοδικά.

Η παράλληλη ή σε σειρά εμπλοκή ευρωπαϊκών οργάνων στη διαδικασία άσκησης της εξουσίας προβλέπεται. Άλλωστε αυτό δε γίνεται αυτές τις ημέρες;

Έκπληξη πάντως μου προκαλεί το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι δεν έχουν προγραμματίσει να επισκεφθούν το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Εκεί, όπως και στην Τράπεζα της Ελλάδος, θα πρέπει να έχουν μόνιμα γραφεία γιατί υπάρχει πολύ δουλειά.

Πάρα πολύ δουλειά.

Φως άνευ φωτός

Χωρίς κάτι το πολύ ιδιαίτερο εορτάστηκε και η σημερινή επέτειος των Θεοφανείων στον Πειραιά.

Για την εκδήλωση κατέφθασε, αν και με μεγάλη καθυστέρηση γύρω στις 11:00 π.μ., και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, ακριβώς λίγο πριν το τελετουργικό βάπτισης του συμβόλου του σταυρού στα νερά του λιμανιού.






Τον πρόεδρο υποδέχτηκαν ο νομάρχης Γιάννης Μίχας και ο δήμαρχος της πόλης Παναγιώτης Φασούλας.





Αν φέτος δεν ήταν χρονιά τοπικών εκλογών θα λέγαμε ραντεβού του χρόνου για τον Παναγιώτη αφού μάλλον έχει στρέψει την προσοχή του σε άλλες δραστηριότητες εκτός Ελλάδος που του απαγορεύουν ουσιαστικά να ασχολείται με τα κοινά.





Στο κομμάτι όμως των υποχρεώσεων και όχι των δικαιωμάτων που πηγάζουν από τη θέση του δημάρχου. Εκεί είναι τυπικότατος.

Οι κακές γλώσσες λένε ότι θα ασχοληθεί με επιχειρήσεις σε συνεργασία με άλλο παλιό γνωστό αθλητή της καλαθοσφαίρισης.

Θα δείξει...

Ο νομάρχης Γιάνης Μίχας από την άλλη μεριά προσπαθεί να εδραιώσει τη θέση του και με τη νέα κυβέρνηση.

Με εκείνη της ΝΔ συνεργαζόταν απόλυτα σε όλες τις υποθέσεις έργων, προμηθειών, κλπ, συμπεριλαμβανομένων και των ρουσφετιών άσχετα αν ο ρόλος του επαναστάτη του λιμανιού τον έκανε να λέει μια κουβέντα παραπάνω.




Τα δύσκολα όμως είναι πλέον με τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου. Ο νομάρχης πρέπει να αποδείξει ότι και γνωρίζει και ελέγχει ό,τι κινείται στο λιμάνι και για το λόγο αυτό μαζεύει πληροφορίες από παντού ώστε να επιβεβαιώσει την πολιτική θέση του.

Η επερχόμενη αλλαγή στον αυτοδιοικητικό χάρτη της χώρας δεν φαίνεται να τον επηρεάζει άμεσα καθώς οι νομαρχίες θα συνεχίσουν να υφίστανται ως διοικητικές οντότητες της κεντρικής όμως εξουσίας, με διορισμένο δηλαδή νομάρχη. Ο Γιάννης Μίχας με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ θα μπορεί αν το επιθυμεί να παραμείνει στη θέση του εισπράττοντας και την αργομισθία από τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά.

Αυτό που σίγουρα θα αλλάξει σε πρώτο βαθμό θα είναι ο αριθμός των δήμων και επίσης, σε δεύτερο, η θέσπιση της Περιφέρειας ως βαθμός αυτοδιοίκησης με αιρετό Περιφερειάρχη.






Την κυβέρνηση ωστόσο εκπροσώπησε επίσημα η υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Λούκα Κατσέλη ενώ της Εκκλησίας ηγείτο ο προκαθήμενός της Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος που τέλεσε τη δοξολογία σε αντίθεση με αυτά που ακούγονται για την υγεία του.





Στα διάφορα αξιοπρόσεκτα της ημέρας θα πρέπει να σημειώσουμε το πηγαδάκι μεταξύ των Σπύρου Σπυρίδωνα και Πέτρου Μαντούβαλου αλλά και τον ενδυματολογικό συνδυασμό πουκάμισου και γραβάτας του Βασίλη Μιχαλολιάκου.





Αυτός όμως που ξεχώρισε με τις χρωματικές και άλλες ιδιαιτερότητές του είναι ο Ντέιβιντ Λάντσμαν, ο πρέσβης του Ηνωμένου Βασιλείου.

Επέλεξε για την περίπτωση να φορέσει κόκκινη, ναι κόκκινη λαμέ κάλτσα. Ή ο ξένος επίσημος και υπάλληλος της SIS (της Αγγλικής αντίστοιχης ΕΥΠ, γνωστής περισσότερο ως ΜΙ6) δεν έχει ακόμη προσαρμοστεί στη χώρα ή κάποιο μήνυμα θέλει να περάσει.





Η φωτογραφία που παραθέτουμε αποκαλύπτει όμως πολύ περισσότερα από αυτά που αναφέρουμε για εκείνους που ξέρουν να παρατηρούν.

Γενικά πάντως, αυτές οι εκδηλώσεις, όπως άλλωστε και κάθε άλλη συγκέντρωση, είναι σαν να διαβάζεις ένα βιβλίο. Για εκείνον που ξέρει ανάγνωση είναι ευκαιρία να βγάλει ορισμένα συμπεράσματα.

Αισθητές όμως σήμερα ήταν και κάποιες απουσίες που και αυτές έχουν τη σημασία τους.

Για το τέλος, ειδικά για όσους πιστεύουν ότι τα αξιώματα είναι μόνιμα και παντοτινά, η επόμενη φωτογραφία.





Αφιερωμένη εξαιρετικά.


ΥΓ: Μετά το τέλος της εκδήλωσης οι γλάστρες με τα κυκλάμινα που στόλιζαν τα διαζώματα έγιναν ανάρπαστες από μερικούς θεατές. Ένας έκανε την αρχή και ακολούθησαν οι επόμενοι!

Ο Πειραιάς δεν παύει ποτέ να έχει το δικό του χρώμα.

Να τα πούμε;

Αν κάτι φέρνει πραγματική ξεκούραση (με πολύ γέλιο) είναι η ανάγνωση των τοπικών εφημερίδων στον Πειραιά.

Οι περισσότερες δεν είναι τίποτε άλλο από λιβανίστρες των τοπικών αρχόντων που με την υπογραφή τους άλλωστε μπορούν και φυτοζωούν εντός των τειχών της πόλης τα έντυπα αυτά.

Όσοι προσπάθησαν να κάνουν το επόμενο βήμα επενδύοντας χρήματα και ενέργεια σε κάποιο σοβαροφανές τουλάχιστον επικοινωνιακό μέσο με έδρα τον Πειραιά άλλαξαν πολύ γρήγορα άποψη και ακολούθησαν το ρεύμα.

Διαβάζοντας λοιπόν τις τοπικές εφημερίδες αυτές τις ημέρες δεν μπορεί να μην ξεχωρίσει κάποιος τη Φωνή των Πειραιωτών του Δημήτρη Κανδεράκη.

Ο εκδότης και οι συνεργάτες του πρέπει να έχουν πολύ μεγάλη καρδιά αφού βλέπουν τη θετική πλευρά σε κάθε επίκαιρο θέμα στολίζοντας με διάφορα ζεστά κοσμητικά επίθετα όλους όσους αναφέρουν.

Πραγματική αξία όμως δίνουν στην εφημερίδα οι φωτογραφίες των Πέτρου Αθανασάκου και Μαρίνας Καβαλάρη.

Τα απίστευτα ενσταντανέ που συλλαμβάνουν οι φωτογράφοι μαζί με τα σχόλια των συντακτών της Φωνής είναι "όλα τα λεφτά".

Από το φύλλο της 7ης Ιανουαρίου 2010 που θα διαβάσετε την Πέμπτη ξεκλέβουμε δύο κομμάτια που δημοσιεύονται στη στήλη "Παραλειπόμενα του Πειραιά" που επιμελείται ο Γιάννης Κανατσέλης.

Στην πρώτη φωτογραφία με τίτλο "Καφεδάκι, Τσιγαράκι και Κομπολογάκι", κατά τύχη εντοπίζονται και προσδιορίζονται οι κύριοι εμφανείς πυλώνες ανάπτυξης της πόλης από το δέκατο ένατο αιώνα μέχρι σήμερα.

Δεν είναι παράξενο άρα πώς φτάσαμε ως εδώ.

Το κείμενο αναφέρει:

"Γνήσιοι Πειραιώτες σε όλα τους. Καφεδάκι, τσιγαράκι, κομπολογάκι και ραχατλίκι στην Πλατεία Κοραή, κάτω από το ζεστό ήλιο του Δεκεμβρίου.

Τέτοιους λεβέντες τους χαιρόμαστε και τους καμαρώνουμε.

Ο Πειραιάς ποτέ δε θα σταματήσει να βγάζει κεχριμπαρένιους ανθρώπους."






Στη φωτογραφία πιο πάνω μια επίσης ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική στιγμή που απαθανατίστηκε κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης της κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας στο ναό της Αγίας Τριάδας Πειραιά.

Καθήμενος ο παλαίμαχος πολιτικός της πόλης πρώην βουλευτής της Ένωσης Κέντρου και αργότερα του ΠΑΣΟΚ και ιδρυτικό μέλος του Κινήματος Γιάννης Παπασπύρου.

Το 1982 αναδείχθηκε δήμαρχος της πόλης ενώ παρέδωσε το 1986 στον Ανδρέα Ανδριανόπουλο.

Όρθιοι διακρίνονται από αριστερά οι νομαρχιακοί σύμβουλοι και αντινομάρχες (που εμπιστεύθηκε το ΠΑΣΟΚ) Παύλος Τριανταφύλλου, Σπύρος Αλεξόπουλος, Λάζαρος Αλεξανδρίδης (άνευ μύστακος αυτή τη φορά), Λεωνίδας Αθανασιάδης και επίσης ο Σπύρος Σπυρίδων πολιτευτής της ΝΔ που αφού δεν κατάφερε να γίνει με τη θέληση του λαού νομάρχης στην περιοχή τακτοποιήθηκε από το κόμμα ως Γενικός Γραμματέας Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.

Σήμερα όμως που λόγω αλλαγής κυβέρνησης ο μισθός του περιφερειάρχη έπαψε να πιστώνεται στην Εθνική Τράπεζα ο κος Σπυρίδων επανήλθε διεκδικητής του φωτογραφικού φακού στα σίγουρα αν και θολά νερά του Πειραιά στον οποίο παραμένει (στην Ελλάδα γίνεται) ηγέτης εξ' αποστάσεως της αντιπολίτευσης στο νομαρχιακό συμβούλιο.

Δικαιωματικά, μισό βήμα πιο μπροστά, η πρόεδρος του νομαρχιακού συμβουλίου Ρουμπίνη Ανδριοπούλου, ο μάλλον επίσης παλαίμαχος βουλευτής της ΝΔ Παναγιώτης Μελάς και, φυσικά, ο νομάρχης μας Γιάννης Μίχας ο οποίος δείχνει χαρακτηριστικά με τα χέρια του την κατάσταση στον Πειραιά.

EKT: Νέα μέτρα υπέρ της διαφάνειας στο Ευρωσύστημα

Σε θέσπιση νέων μέτρων με σκοπό να ενισχυθεί η διαφάνεια και στόχο να βοηθήσει τις αγορές στην πραγματική αποτύπωση των κινδύνων προχωρά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).

ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ

Μετά την αποτυχία στην Αμερική τραπεζικών οργανισμών που είχαν εμπλακεί στην αγορά ακινήτων, γεγονός που έδωσε την αφορμή ώστε να αυξηθεί η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα και στις Ευρωπαϊκές αγορές με αποτέλεσμα να αξιολογούνται πλέον με πολύ υψηλά ποσοστά οι κίνδυνοι στις συναλλαγές, η ΕΚΤ (βλ. Γερμανία) αποφάσισε το 2008 να κινηθεί προς δύο κατευθύνσεις.

Πρώτον να ενισχύσει το οικονομικό σύστημα με την απαραίτητη ρευστότητα, τόση ώστε να μην μεταβληθούν οι προηγούμενοι συσχετισμοί στις αγορές και δεύτερον να εντείνει τον εποπτικό και θεσμικό της ρόλο με την προοπτική να υπάρχει μεγαλύτερη πληροφόρηση τόσο για τα προϊόντα όσο και για τους παράγοντες που παίρνουν θέση με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στις αγορές.

Ο πρώτος στόχος μάλλον επιτεύχθηκε σχετικά εύκολα αφού οι κύριοι μακροοικονομικοί δείκτες δεν παρουσίασαν σημαντικές μεταπτώσεις και πολύ περισσότερο δεν υπήρξαν πολλά θύματα στο χρηματοοικονομικό τομέα ώστε να προκληθεί πανικός.

Ή τουλάχιστον έτσι φάνηκε.

Διότι τα χειρότερα σε αυτό το κομμάτι είναι μπροστά μας.

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΥ

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με το φόβο να μην υπάρξουν αδυναμίες τέτοιες που να προξενήσουν γενική κατάρρευση στο σύστημα και φαινόμενο ντόμινο στις αγορές προχώρησε πολύ γρήγορα και σε μέτρα εποπτείας και θεσμικού ελέγχου με αποτέλεσμα ωστόσο να προκαλείται ασφυξία στους αδύναμους κρίκους του Ευρωσυστήματος.

Καθώς λοιπόν μια αλυσίδα είναι τόσο δυνατή όσο και ο πιο αδύναμος κρίκος της συμβαίνει το παράδοξο η ξαφνική αποκάλυψη των μαύρων προβάτων να δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από εκείνα που θεωρητικά θα έλυνε.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες αποκαλύφθηκαν και κάποιοι που εκμεταλλευόμενοι τις αδυναμίες του συστήματος μαγείρευαν τα βιβλία έτσι ώστε να επωφελούνται με υψηλές χρηματοδοτήσεις σε χαμηλό κόστος.

Έτσι αποκαλύφθηκε και η απατηλή κατάσταση στην Ελλάδα και κατά τον ίδιο περίπου τρόπο έσκασε και η φούσκα στο Ντουμπάι.

Και εξηγούμαστε.





Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ήδη από το 2008 αλλά κυρίως το 2009 η ΕΚΤ επικοινωνούσε με την Τράπεζα της Ελλάδος ζητώντας δεδομένα σχετικά με θεμελιώδη στοιχεία που κάλυπταν τους τομείς του ελέγχου και της εποπτείας του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος αλλά και σχετικά με το άνοιγμα των Ελληνικών τραπεζών στην ΕΚΤ με αντιστάθμιση τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου.

Από έναν πρόχειρο έλεγχο ήταν φανερό ότι τα νούμερα που εμφανίζονταν στην ΕΚΤ ως δανεισμός με εγγύηση ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου δεν ανταποκρίνονταν στα επίσημα στοιχεία που έδινε η χώρα για το έλλειμμα και το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αφού τα ήδη δεσμευμένα ομόλογα στην ΕΚΤ υπερέβαιναν κατά πολύ τα ποσά που ανακοίνωνε επίσημα η Ελλάδα και καλύπτονται με δανεισμό.

Επρόκειτο δηλαδή για μια πολύ απλή αριθμητική πράξη που απλά δεν έβγαινε.

Το ένα έφερε το άλλο και η αναγκαστική πλέον ρήξη μεταξύ Ελληνικού κράτους και Ελληνικών τραπεζών έριξε την κυβέρνηση Καραμανλή. Τα λοιπά περί... δημοσίου συμφέροντος, παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, και άλλα πολλά, είναι στην ουσία για να γίνεται συζήτηση.

Τις αποφάσεις τώρα καλείται να πάρει η κυβέρνηση Παπανδρέου με πρωταρχικό σκοπό την εξασφάλιση ρευστότητας στη χώρα (στις τράπεζες). Το ΠΑΣΟΚ λόγω της κομματικής του διάρθρωσης και οργάνωσης αλλά και της επικοινωνιακής, σχεδόν επιστημονικής σε αυτόν τον τομέα, πολιτικής και τακτικής δίνει περισσότερο χρόνο στο σύστημα έτσι ώστε να προσαρμοστεί αλλά κυρίως να βρει πηγές εισροών επιβάλλοντας αν χρειαστεί αντιλαϊκά μέτρα που μια "δεξιά" και "συντηρητική" κυβέρνηση δεν είχε τη δύναμη να επιβάλλει.

ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΣΤΟ ΦΑΚΟ

Από το 2010 η ΕΚΤ θα προχωρήσει επίσης στη δημιουργία ενός συστήματος αξιολόγησης και παρακολούθησης των στοιχείων ενεργητικού που χρησιμοποιούνται ως εγγύηση για την έκδοση κυρίως ομολόγων.

Η απόφαση αυτή είναι πολύ σημαντική διότι έτσι θα ελέγχεται η καθαρή παρούσα αξία κάθε στοιχείου ενεργητικού που χρησιμοποιείται ως αντιστάθμισμα κινδύνου με αποτέλεσμα να περιορίζεται ο "αέρας" και να γίνεται δυσκολότερη η υψηλή μόχλευση* ανυπόστατων αξιών που οδηγεί σε φαινόμενα φούσκας ιδίως στην αγορά παγίων στοιχείων ενεργητικού, δηλαδή κατά κύριο λόγο ακινήτων.

Σήμερα λοιπόν που οι αγορές έχουν την εμπειρία του πρόσφατου παρελθόντος οδηγούνται σε αξιολόγηση αυτών των κινδύνων και σε θέσπιση ή αλλαγή του κανονιστικού πλαισίου συναλλαγών στις κεντρικές αγορές.





Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΝΤΟΥΜΠΑΪ

Η απόφαση αυτή είναι και η αιτία που δημιούργησε και την αδυναμία εξυπηρέτησης των δανειακών υποχρεώσεων στο Ντουμπάι.

Οι κυρίως Αγγλικές τράπεζες που χρηματοδοτούν την ανάπτυξη του εμιράτου έχουν κεφαλαιοποιήσει το χρέος της ανοικοδόμησης των εκατοντάδων υπερ-κτηρίων και υπερ-κατασκευών σε τίτλους που στη συνέχεια έχουν προωθήσει στις κεντρικές τράπεζες για να αντλήσουν χρηματοδότηση.

Οι τίτλοι αυτοί έχουν πολύ ισχυρή μόχλευση καθώς στηρίζονται στην θεωρητική αξία των ακινήτων που βρίσκονται σε εξέλιξη ανάπτυξης και στην ανοδική ξέφρενη πορεία των σχετικών τιμών στην περιοχή του Κόλπου.

Με τη νέα πολιτική της ΕΚΤ που θα πάρει τελική μορφή στις αρχές του επομένου χρόνου (ήδη υπάρχει δημόσια διαβούλευση για τις οριστικές ρυθμίσεις) θα παρακολουθείται κάθε δάνειο που υποστηρίζεται από εξασφαλίσεις ενεργητικού (Asset Backed Security - ABS) ξεχωριστά σύμφωνα με συγκεκριμένες απαιτήσεις που θα θεσπιστούν.

Για να καλυφθούν λοιπόν τα σχετικά δάνεια που είχε συνάψει το Ντουμπάι και τα οποία θα πρέπει να αποπληρωθούν σε σύντομο χρόνο χρειάζεται να δανειστεί ξανά αλλά, κάτω από τις νέες ρυθμίσεις, με όρους εξοντωτικούς.

Προϋπόθεση που οι αρχές εκεί δεν έκαναν αποδεκτή και προχώρησαν σε αναστολή των πληρωμών τους για έξη μήνες με την προοπτική να αναδιαρθρώσουν τις εγγυήσεις τους.

(Πριν τη σχετική ανακοίνωση της 25.11.2009 που πάγωσε τους επενδυτές ο Σεΐχης του Ντουμπάι Μωχάμετ Μπιν Ρασίντ Αλ Μακτούμ ήταν στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου είχε συναντήσεις σε πολύ υψηλό επίπεδο προφανώς ενημερώνοντας ο ίδιος για τις αποφάσεις του)

Υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο, το χειρότερο για την ισορροπία των αγορών (αλλά υγιές φαινόμενο του καπιταλισμού), οι αρμόδιοι του Ντουμπάι να λάβουν απόφαση εκκαθάρισης καταγράφοντας τις ζημίες και οδηγώντας στην πτώχευση τα κομμάτια εκείνα των επιχειρήσεων που δεν είναι πραγματικά βιώσιμα.

Χαρακτηριστικό είναι ότι το Ντουμπάι βρίσκεται σε επαφές με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (όπως άλλωστε και η Ελλάδα) κάτι που θα ήταν αδιανόητο πριν μερικά χρόνια.

Δεν είναι άτοπη λοιπόν η πρόβλεψη ότι η δεκαετία που ξεκινά θα χαρακτηριστεί από τον επαναπροσδιορισμό των αξιών τόσο σε οικονομικό αλλά ως συνέπεια και σε κοινωνικό επίπεδο.




* ΜΟΧΛΕΥΣΗ

Η μόχλευση (leverage) είναι το κύριο συστατικό της κάθε σύγχρονης συνταγής οικονομικής ανάπτυξης που βασίζεται σε μεταμοντέρνες οικονομικές θεωρίες περί οικονομικής μεγένθυσης.

Δεν πρόκειται για τίποτε άλλο από προεξόφληση μελλοντικών αποδόσεων που γίνεται με εκτίμηση ενός ποσοστού αποτυχίας, μη επίτευξης δηλαδή του επιθυμητού αποτελέσματος.

Η μόχλευση προϋποθέτει τη δυνατότητα εκτίμησης. Δεν είναι δηλαδή εργαλείο σε συνθήκες αβεβαιότητας όπως λανθασμένα υποστηρίζεται.

Οι σχετικές θεωρίες οικονομικής μεγένθυσης βασίζονται στον Ολοκληρωτικό Λογισμό και στα μαθηματικά του, ενώ συνδυάζουν τα οικονομικά της νεοκλασσικής θεωρίας με εκείνα της νεοκεϋνσιανής προχωρώντας σε μια αντίθετη λογική από αυτή που δίδαξαν οι δάσκαλοι του Διαφορικού Λογισμού.

Οι Διαφοριστές προσπάθησαν να ανακαλύψουν τις βασικές δυνάμεις που κινούν το οικονομικό σύστημα απομονώνοντας τους βασικότερους και κύριους παράγοντές του φέρνοντας σε δεύτερη μοίρα τους δορυφόρους οι άλλους που κινούνται γύρω από τους πρώτους.

Αντίθετα οι Ολοκληρωτιστές δίνουν αξία στο τελικό αποτέλεσμα υποστηρίζοντας λίγο ως πολύ ότι μια εξίσωση παραγωγής (εισοδήματος δηλαδή και ανάπτυξης) υπάρχει από τη στιγμή που θα καταγραφεί μια αξία (έστω ως προσδοκία) στην αγορά.

Αυτή η αντίληψη όμως οδηγεί στο αδιέξοδο από κερδοσκοπικούς σκοπούς ή λάθος εκτιμήσεις να δεσμεύονται και να απασχολούνται παραγωγικοί πόροι για ενέργειες που δεν οδηγούν στην κοινωνική ευημερία.

Υπάρχει δηλαδή ανάπτυξη γρήγορη και εντυπωσιακή αλλά με βάσιμο κίνδυνο δημιουργίας φούσκας.

Εικόνα παρακμής στον Πειραιά

Επαρχιακή πόλη που ζει στο δικό της ιδιόμορφο ρυθμό θυμίζει ο Πειραιάς, και τις γιορτές.

Όσοι επιθυμούν να πάρουν άρωμα Χριστουγέννων ανεβαίνουν στην Αθήνα ή στις άλλες κεντρικές αγορές αφού στο κέντρο του λιμανιού η ατμόσφαιρα μυρίζει σκουπίδι και πολιτική φορμόλη.

Οι μόνοι που θεωρούν ότι όλα είναι τέλεια στον Πειραιά είναι οι αργόμισθοι και οι μάλλον περιορισμένης ικανότητας αλλά αυξημένης ευθύνης κατά καιρούς πρόεδροι των τοπικών οργάνων και φορέων εξουσίας που δεν χάνουν ευκαιρία να γυρνούν από συγκέντρωση σε συγκέντρωση και να χαμογελούν στο φακό ή να κάνουν ανούσιες δηλώσεις προσπαθώντας να πείσουν τους κομματικούς σχηματισμούς που τους στηρίζουν ότι ελέγχουν λίγο ως πολύ την πόλη.






Ειδικά ο δήμαρχος Παναγιώτης Φασούλας πέτυχε το ακατόρθωτο.

Να γεμίσει η πόλη του Πειραιά σκουπίδια τις ημέρες της κορύφωσης της όποιας αγοραστικής κίνησης εξαιτίας της απεργίας των υπαλλήλων καθαριότητας με αφορμή θέμα αναδιάρθρωσης των δημοτικών υπηρεσιών που οι εργαζόμενοι θεώρησαν ότι θα προκαλέσει "οδοσάρωση" στα δικαιώματά τους και θα ανοίξει την πόρτα για τις ιδιωτικές εταιρείες.





Ή οι εργαζόμενοι δεν έχουν καταλάβει ότι ο δήμαρχός μας είναι βέρος Έλληνας κομματικός πολιτικός και κατά συνέπεια, σύμφωνα με την παράδοση, υπέρμαχος των κάθε είδους προνομιακών συντεχνιών που λυμαίνονται τα δημόσια ταμεία ή γνωρίζουν καλύτερα πρόσωπα και πράγματα τα οποία εμείς οι απλοί πολίτες δεν μπορούμε να μάθουμε.

Ακούγοντας όμως τις ειδήσεις στο δημοτικό ραδιόφωνο (Κανάλι 1) νομίζεις ότι οι εκφωνητές μιλούν για κάποια άλλη πόλη αφού τα επίθετα που χρησιμοποιούν πριν από κάθε περιγραφή είναι τόσο υπερβολικά ώστε φαίνεται ότι οι τσαβίστες αρχισυντάκτες νομίζουν ότι απευθύνονται είτε σε κατοίκους της Βενεζουέλας είτε σε ακροατές με άι-κιού ραδικιού.

Υπέροχες εκδηλώσεις στις πλατείες, ξεχωριστές στιγμές συγκίνησης από τα εορταστικά δρώμενα, διατακτικές στους έχοντες ανάγκη από το δήμαρχο...





Όπως και να έχει το πράγμα μέρα με την ημέρα η πόλη μας μετατρέπεται σε κωμόπολη αφού οι επαρχιώτικοι χειρισμοί αλλά και η απραξία των ηγετών της τσακίζουν κάθε ουσιαστική παραγωγική πρωτοβουλία που θα μπορούσε να στηρίξει την ύπαρξη μια ευδοκιμούσας μεσαίας τάξης.





Ακόμη και το άνοιγμα ενός πολυκαταστήματος όπως το Public έγινε με τυμπανοκρουσίες και πανηγύρια σαν να είναι ένα μοναδικό γεγονός. Και πράγματι είναι αφού ακόμη και τα μεγάλα ονόματα που τόλμησαν να κατέβουν στην πόλη έκλεισαν ή είναι έτοιμα να βάλουν λουκέτο.

Ο νομάρχης Γιάννης Μίχας βέβαια προτιμά να κατευθύνει τους πόρους των νομαρχιακών κονδυλίων εκεί που θα μετατραπούν πιο εύκολα σε πολιτικές δυνάμεις στήριξής του.

Το Πέραμα με τον φιλικά προσκείμενο Γιάννη Γλύκα έχει λάβει πάνω από 15 εκατομμύρια ευρώ με τη μορφή έργων ενώ και άλλες περιοχές διεκδικούν την έντονη συναλλαγή με το νομάρχη όπως είναι η Δραπετσώνα και τα Μέθανα.

Η στήριξη στους λιμενεργάτες της περιοχής των 100.000 ευρώ είναι ασφαλώς επιτακτική αφού τα μαύρα συμφέροντα (με την καλή έννοια) του ΟΛΠ ψηφίζουν Μίχα δαγκωτό.

Επίσης ο νομάρχης μας έχει επενδύσει πολλά στη συγκυβέρνηση (χατηράκια και ρουσφέτια κάθε είδους) με πρωταγωνιστές άλλων πολιτικών παρατάξεων και έπειθε μια χαρά τόσα χρόνια μέχρι βέβαια να αποκαλυφθεί μέρος μόνο της πραγματικότητας όταν αποδεδειγμένα δημοσιεύτηκε ότι δεν αρκείται στο θρόνο του νομάρχη αλλά εισπράττει και αργομισθία από τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά.

Ακόμη να καταθέσει μήνυση ή αγωγή για την προστασία της αξιοπρέπειάς του ο διακριτικά ευαίσθητος κατά τα άλλα νομάρχης Γιάννης Μίχας. Εμείς τον έχουμε χαρακτηρίσει εκτός από παράνομο νομάρχη και πολύ μεγάλο λαμόγιο της πολιτικής και τα πιστεύουμε 100%.

Το πόσο πραγματικά έχουν στοιχίσει όλοι αυτοί οι κομματικοί σε αυτή την πόλη είναι άγνωστο αν και τα αποτελέσματα είναι ορατά.

Ακόμη και οι χιλιάδες τουρίστες υψηλού βαλαντίου που έρχονται με τα κρουαζιερόπλοια κάθε χρόνο που δένουν στο τέλος της ακτής Μιαούλη και στην ακτή Ξηραβερίου, κυρίως το καλοκαίρι αλλά και αυτή τη στιγμή λόγω γιορτών επιβιβάζονται σε πούλμαν και ταξί και κατευθύνονται προς άλλες κατευθύνσεις χωρίς να ωφελείται η πόλη εκείνα που της αξίζουν.

Μόνο όταν καταλάβουν οι γνήσιοι παραγωγικοί φορείς του Πειραιά τι χάνουν χαϊδεύοντας τους κομματικούς που επιπλέον τους πληρώνουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πάρα πολύ (μα πάρα πολύ) ακριβά τότε ίσως να πάρει μπροστά το λιμάνι και να δημιουργηθούν υπεραξίες επ΄ωφελεία όλων.

Μακάρι του χρόνου πιο καθαρά από κάθε άποψη. Άλλωστε το σύνθημά μας δεν είναι άλλο από το:

Καθαρή νομαρχία, καθαρός Πειραιάς, καθαρή Ελλάδα.

Αμήν!