"Δυστυχώς θα πτωχεύσωμεν;"

Συγνώμη Κύριε, τι χρόνο έχουμε;

Από το ευρετήριο αφιερωμάτων του Οικονομικού Ταχυδρόμου (εκδόσεως ΔΟΛ) έτους 1994:

Τα θέματα είναι σημερινά ή μας φαίνεται; (Mε την καλή έννοια...)

Αριθμοί και τάσεις στην οικονομία και την αγορά (4ο 1993), του Γ. Βάμβουκα, φ.4, σ.43-58.

• Επιδείνωση της οικονομίας και το 1994 (φ.4, σελ.44)
• Χειρότερη από το 1980 η βιομηχανική παραγωγή (φ.4, σελ.45)
• Δραματική πτώση των επενδύσεων (φ.4, σελ.46)
• Θύματα κυρίως οι μικροσυνταξιούχοι (φ.4, σελ.48)
• Σε 400.000 ανέρχονται οι άνεργοι (φ.4, σελ.49)
• Ανέφικτος ο στόχος για τον πληθωρισμό (φ.4, σελ.50)
• Κυριαρχία ρέπος και κρατικών τίτλων (φ.4, σελ.51)
• Επισφαλές το ύψος των διαθεσίμων (φ.4, σελ.53)
• 6,5 τρισ. το συνολικό έλλειμμα το 1994 (φ.4, σελ.54)
• Εφιαλτικές και ανεξέλεγκτες διαστάσεις (δημόσιο χρέος) (φ.4, σελ.56)
• Η ύφεση μαστίζει το εμπόριο (φ.4, σελ.57)

Αριθμοί και τάσεις στην οικονομία και την αγορά (1ο 1994), του Γ.Βάμβουκα, φ.17, σ.51-66.

• "Δυστυχώς, θα πτωχεύσωμεν;" (φ.17, σελ.51)
• Ελαφρώς καλύτερο το 1994 (φ.17, σελ.53)
• Απελπιστική η κατάσταση της βιομηχανίας (φ.17, σελ.55)
• Ε.Ε.:Για πρώτη φορά μείωση ΑΕΠ μετά το 1975 (φ.17, σελ.57)
• Πρωταθλητές και σε δημόσιο χρέος (φ.17, σελ.58)
• Σημαντική συρρίκνωση εισοδήματος (φ.17, σελ.60)
• Εφιαλτική η αύξηση της ανεργίας (φ.17, σελ.61)
• Πάντα εύφλεκτο το πληθωριστικό υπόβαθρο (φ.17, σελ.62)
• Νομισματοπιστωτική πολιτική: Υψηλός βαθμός ρευστότητας (φ.17, σελ.63)
• Ισοζύγιο Πληρωμών:Πάντα εύθραυστη η κατάσταση (φ.17, σελ.65)
• Έντονα παντού τα σημάδια της ύφεσης (φ.17, σελ.66)

Τώρα σοβαρά μιλάς ότι οι ίδιοι άνθρωποι θα μας σώσουν;

Πρέπει να συνεχίσει ο Θόδωρος Τενέζος;

Ένας άνθρωπος έχει αποφασίσει να αυτομαστιγώνεται έξω από την Επιτροπή Ανταγωνισμού στην Αθήνα (Πατησίων και Κότσικα), κάνοντας σήμερα για 24η ημέρα απεργία πείνας διαμαρτυρόμενος για το φαινόμενο των καρτέλ.

Χωρίς να μας ενδιαφέρει ποιος πραγματικά είναι ο Θόδωρος Τενέζος και χωρίς καταρχήν να κρίνουμε εάν το αίτημά του είναι δίκαιο ή άδικο, το αποτέλεσμα που επιδιώκει με την πράξη του εφικτό ή ανέφικτο, έχουμε να παρατηρήσουμε ότι η αδιαφορία με την οποία αντιμετωπίζει την κατάσταση του Θόδωρου Τενέζου η επίσημη εξουσία είναι προκλητική και προσβάλλει την αξιοπρέπεια και προσωπικότητα όλων μας.

Δεν βγήκε στα μεγάλα κανάλια ο Τενέζος γιατί είτε δεν απευθύνθηκε σε αυτά είτε γιατί θεώρησαν ότι το θέμα δεν πουλάει ούτε στις πρωινές εκπομπές.

Είναι αλήθεια ότι είναι λίγο βαρύ.

Θα έπρεπε να εξηγήσεις πρώτα στον τηλεθεατή τι είναι καρτέλ και τότε είναι σαν να ανάβεις φωτιές.

Από την άλλη μεριά θα πρέπει και ο τηλεθεατής να κάνει την υπέρβασή του.

Να κατανοήσει τι είναι καρτέλ, να αξιολογήσει το πραγματικό ιστορικό του Τενέζου και να συσχετίσει τα δύο.

Άσε καλύτερα.

Αυτό δεν το κάνουν ούτε κάποιοι δικαστές, που είναι και η δουλειά τους, αλλά προτιμούν να εκδίδουν "έτοιμες" αποφάσεις - πακέτο, θα το κάνει ο απλός τηλεθεατής;

Όταν όμως οι καταστάσεις είναι εκρηκτικές και μια σπίθα λείπει για να γίνουν όλα γυαλιά καρφιά το Κράτος θα έπρεπε τουλάχιστον να δείχνει πιο υπεύθυνο και να ασχοληθεί με το θέμα αναζητώντας έστω μια ανθρώπινη αν όχι πολιτικά και κοινωνικά υπεύθυνη λύση.

Εμείς σαν αρχή είμαστε αντίθετοι σε κάθε μορφή ατομικής πάλης.

Δεχόμαστε όμως το γεγονός ότι είναι κάποιο επώνυμοι άνθρωποι και ιστορικά αναγνωρισμένοι αγωνιστές στο πεδίο της επιστήμης, των γραμμάτων, των τεχνών, κλπ που πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα και τις προκαταλήψεις έγιναν το παράδειγμα και για άλλους, χρονικά άμεσα ή μεταγενέστερα.

Κάποιοι έφτασαν στο σημείο να σταυρωθούν.

Ο πολίτης Θόδωρος Τενέζος έστειλε ήδη το μήνυμά του και αυτό έχει καταγραφεί.

Θοδωρή σε παρακαλούμε πολύ να σταματήσεις την απεργία πείνας.

Εμείς θα συνεχίσουμε να γράφουμε.

Μπορεί και να δικαιωθεί τελικά η Μονή Βατοπαιδίου

Σύμφωνα με το blog Press-gr o π. Αρσένιος Βατοπαιδινός απέστειλε επιστολή στον υπουργό Ευάγγελο Μπασιάκο, παράλληλα με επίσκεψή του, τον Οκτώβριο του 2004 λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του υπουργού.

Ο π. Αρσένιος εκθέτει στην επιστολή του την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί σχετικά με την κυριότητα της Λίμνης Βιστωνίδας και άλλων αμφισβητούμενης ιδιοκτησίας από τη Μονή κτημάτων.

Η επιστολή είχε ως εξής:

(Από το blog Press-gr )

Εν Βατοπαιδίω τη 19η-9/2α Οκτωβρίου 2004

Εξοχώτατον Κύριον
Ευάγγελον Μπασιάκον
Υπουργόν Αγροτικής
Ανάπτυξης και Τροφίμων

Eξοχώτατε Κύριε Υπουργέ,

Σας συγχαίρουμε για τα νέα υπουργικά σας καθήκοντα και σας ευχαριστούμε που είχατε την καλωσύνη να σας συναντήσουμε.

Κύριε Υπουργέ,

Eπιθυμούμε να γνωρίζετε ότι η ιστορική μας Μονή μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο άρχισε να φθίνει.

Αυτό μέχρι το 1990 που το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η Ιερά Κοινότητα επέλεξαν τον Γέροντα Εφραίμ και την συνοδία του περίπου 15 νέους μοναχούς να την επανδρώσουν.

Τώρα, η Μονή απαριθεί πλέον των εκατόν μοναχών, από όλο τον κόσμο, έχει αναστηλωθεί εν μέρει και έχει συντηρηθεί μικρό μέρος των άνω των 400.000 κειμηλίων.

Παρόλο, που οι ανάγκες συντήρησης κειμηλίων, βιβλιοθηκών, βυζαντινών και μεταβυζαντινών κτιρίων είναι σημαντικες, αφού μόλις έγινε η αρχή, η ιστορική αυτή Μονή έχει προκαλέσει το διεθνές ενδιαφέρον και την επισκέπτονται υψηλές προσωπικότητες, ο επιστημονικός κόσμος και πλήθος ευσεβούς λαού.

Στην αδελφότητά μας συμπεριλαμβάνονται, ως μοναχοί, αδελφοί, επισημονικά καταρτισμένοι, σε παρά πολλές ειδικότητες, γιατροί, οικονομολόγοι, νομικοί, θεολόγοι κ.α.

Με την επάνδρωση της Μονής, οι αδελφοί που ασχολούνται με τις νομικές επιστήμες αντιλήφθηκαν ότι το Ελληνικό Δημόσιο σε αντιδημοκρατικές περιόδους, από το 1925 και εντεύθεν, αφαίρεσε τρία σημαντικά οικονομικά στοιχεία της Μονής ως εξής:

Με την απελευθέρωση της Θράκης το 1920, το Ελληνικό Δημόσιο αμφισβήτησε την κυριότητα της Μονής στη Λίμνη Βιστωνίδα, στα ιχθυοτροφεία και τις εκτάσεις που περιλαμβάνουν αυτά.

Το 1922, η Μονή ήγειρε αγωγή κατά του Δημοσίου.

Για κατάπαυση της δικαστικής διαφοράς και επαναφορά της κυριότητος, νομής και κατοχής της Λίμνης Μπουρού στη Μονή (βλ. συνημμένο Πρακτικό Μονής), συμφωνήθηκε η Μονή να δώσει στο Δημόσιο δύο μετόχια της, του Αγίου Μάμαντος και Σοφουλάρ, συνολικής εκτάσεως 35.000 στρεμμάτων στην Χαλκιδική, που της ανήκαν κατά κυριότητα.

Η ανταλλαγή θα γινόταν με σύμβαση που οριζόταν με Ν.Δ.

Η Μονή έδωσε τα μετόχια της Χαλκιδικής, ήδη από το 1924, αλλά ο τότε Υπουργός Γεωργίας δεν υπέγραψε τη σύμβαση αποδόσεως της Λίμνης.

Ακολουθήθηκε από το Δημόσιο νομιμοφανής διαδικασία και σχεδόν τελεία αφαίρεση της κυριότητος της Μονής επί της Λίμνης και των μετοχίων της, ώστε η Μονή έχασε την κυριότητα και στα δύο μετόχια και στη Λίμνη.

Την νομιμοφανή αυτή διαδικασία υφαρπαγής της περιουσίας της Μονής, με τις αντιδημοκρατικές αυτές πράξεις, ακόμη και σήμερα, παρανόμως και εις βάρος της αλήθειας, μπορούν να επικαλεσθούν όσοι θέλουν, αγνοώντας ότι η Μονή δικαιώθηκε τελείως με το 271/1941 Ν.Δ. με το οποίο το Δημόσιο αποδέχθηκε την κυριότητα της Μονής στη Λίμνη.

Όμως το Δημόσιο δεν εφήρμοσε το Ν.Δ. αυτό, αλλ' αυθαίρετα συνέχισε την διαχείριση της Λίμνης, ως έχον κυριότητα.

Από το 1955 και εντεύθεν, με διάφορα ερωτήματα, που υπέβαλε η Νομαρχία Ξάνθης και η Μονή στο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο Δημοσίων Κτημάτων και Α.Π., η Μονή δικαιώθηκε και αποδόθηκε η κυριότητά της στη Λίμνη, στα ιχθυοτροφεία και τις εκτάσεις που αποτελούν τα όρια των ιχθυοτροφείων.

Όμως οι τοπικοί παράγοντες, επικαλούμενοι τις νομιμοφανείς διαδιακασίες με τις οποίες υφηρπάγη η περιουσία της Μονής, πιέζουν τη Μονή ποικιλοτρόπως, πιθανώς και Εσάς, παρόλον ότι σε ανυποψίαστο χρόνο τόσο οι ψαράδες, όσο και ο Νομάρχης και ο Δήμος, η Διεθνής Σύμβαση του Ραμσάρ, οι Νομαρχιακές Υπηρεσίες και οι Κτηματικές Υπηρεσίες, μαρτύρησαν την αλήθεια, αποδεχόμενοι το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής στη Λίμνη.

Η Μονή ήλθε σε επικοινωνία με τον τέως Υπουργό Γεωργίας κ. Τσιτουρίδη, με σκοπό:

α) Να επαναληφθεί η σύμβαση του 1930 δια της οποίας η Μονή αποδίδει τα δύο μετόχια της Χαλκιδικής στο Δημόσιο, ενώ το Υπουργείο Γεωργίας ως διαχειριστής της Λίμνης θα αποδέχεται την ήδη αναγνωρισθείσα υπό του Ελληνικού Δημοσίου κυριότητά της επί της Λίμνης και

β) Να προωθηθούν οι διαδικασίες ανταλλαγής των εκτάσεων και της Λίμνης, ώστε με την ανταλλαγή αυτή η Μονή να μην «παρενοχλεί» τους τοπικούς φορείς.

Η συνέχιση, εκ μέρους τους, των πιέσεων επιστροφής εις το καθεστώς απώλειας της κυριότητος της Μονής στα Μετόχια της Χαλκιδικής και στη Λίμνη Βιστωνίδα, θα είναι υψίστη πράξη αδικίας, σε δημοκρατική περίοδο, στην Ελλάδα.

Για την διευθέτηση αυτή δεν έχουν καμία απολύτως αρμοδιότητα και θα είναι κρίμα να κριθεί το απλό αυτό θέμα δικαιοσύνης στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια, δεδομένου ότι τα μετόχια της Χαλκιδικής, αν δεν είναι κυρία η Μονή στη Λίμνη, δεν δύνανται να ανήκουν στο Δημόσιο, σύμφωνα με την πλέον απλή λογική δικαίου, δεδομένου ότι υπήρξε ανταλλαγή και στο τέλος η Μονή δεν πήρε τίποτα.

Η δυνατότητα εξευρέσεως κτημάτων για την ανταλλαγή έχει ήδη προωθηθεί δεδομένου ότι τέτοια κτήματα έχει και το Υπουργείο Οικονομικών, και το Εθνικής Αμύνης και το Υπουργείο Γεωργίας.

Επειδή η διαδικασία ανταλλαγής έχει γίνει αποδεκτή σε υψηλό κυβερνητικό επίπεδο, αυτό ταυτόχρονα μας εγγυάται και την πραγμάτωσή της.

Τέλος, ως νέα αδελφότης στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου, επιφορτισμένοι με το καθήκον της διατήρησης της πνευματικής και πολιτιστικής ταύτης, όχι μόνο εθνικής αλλά και ευρωπαϊκής κληρονομίας, επιθυμούμε την ολοκλήρωση των νομίμων διαδικασιών, ανταλλαγής της περιουσίας της Μονής, προκειμένου να υπάρξει η δυνατότητα η Μονή να συνεχίσει το ιστορικό της έργο.

Γι' αυτό παρακαλούμε θερμά να συμβάλετε εκ της θέσεως Σας.

Ευχαριστούμε

π. Αρσενιος

Η άποψή μας:

Διαβάζοντας τα γραφόμενα και γνωρίζοντας τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει το Ελληνικό Δημόσιο παρόμοια θέματα είμαστε σχεδόν βέβαιοι ότι εάν η Μονή Βατοπαιδίου προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα δικαιωθεί με την υποχρέωση από το Ελληνικό Κράτος για καταβολή αποζημιώσεων.

Κάτι τέτοιο έχει γίνει όπως γνωρίζετε και με τον τ. Βασιλιά Κωνσταντίνο.

Τα ποσά θα είναι πολύ μεγάλα αν αναλογιστεί κανείς την αξία των διεκδικούμενων εκτάσεων.

Επίσης, φαίνεται ξεκάθαρα ότι αυτά που ισχυριζόταν και φώναζε επανειλημμένως η Μονή Βατοπαιδίου μεταφέροντας τις ευθύνες για το λεγόμενο σκάνδαλο στους κυβερνητικούς φορείς είναι αλήθεια.

Η κυβέρνηση καταρχήν γνώριζε.

Θα πρέπει λοιπόν το θέμα να διευθετηθεί άμεσα με προστασία του δημόσιου συμφέροντος που σημαίνει και απομάκρυνση όλων των ιδιωτών και δημόσιων φορέων που αυθαίρετα νέμονται, εκμεταλλεύονται ή διεκδικούν τη Λίμνη Βιστωνίδα σήμερα.

Η Λίμνη καταρχήν δεν μπορεί να αποτελέσει ιδιοκτησία κανενός.

Για τα υπόλοιπα που επικαλείται η Μονή Βατοπαιδίου, θα πρέπει να εξεταστούν στο ίδιο πνεύμα.

Θα πρέπει επίσης να τονιστεί ότι καμία αντιπαράθεση αστικού τύπου δεν θα πρέπει να υπάρχει με τους αδελφούς μας στη Μονή Βατοπαιδίου οι οποίοι είναι πάνω απ' όλα θεματοφύλακες της ιστορικής, πολιτιστικής, θρησκευτικής και εθνικής μας κληρονομιάς.

Όποιος νομίζει ότι η ζωή είναι ευχάριστη, εύκολη και διασκεδαστική στη Μονή Βατοπαιδίου ας προσέλθει.

Πάντα θα υπάρχει χώρος εκεί για όσους θέλουν να δοκιμάσουν τις αντοχές τους και να μονάσουν.

Συμπαράσταση στη Λώρη Κέζα (Μην πυροβολείτε τον πιανίστα)

Ενόχλησε το άρθρο της δημοσιογράφου Λώρης Κέζα στο Βήμα, 4.3.2009.

Στη φωτογραφία (κάντε κλικ για μεγαλύτερη) το επίμαχο άρθρο.

Μωρέ τι μας λέτε; Σοβαρά;

Να σας στέλνει τα κείμενα να τα εγκρίνετε η Λώρη. Τότε θα είναι καλύτερα.

Όταν κάποιοι άλλοι αποδεδειγμένα πληρωμένοι δημοσιογράφοι γράφουν αμέτρητα μελιστάλακτα άρθρα κατ' εντολήν για τους σωτήρες του Έθνους κανείς δεν βγήκε να διαμαρτυρηθεί.

Όσοι συντηρούν την υπάρχουσα κατάσταση είναι καλοί και άγιοι οι άλλοι που τολμούν να πουν ότι οι γη είναι στρογγυλή, στην πυρά.

Ωραία δημοτρομοκρατία. Συγχαρητήρια. Ορίστε και η βαθμολογία σας:

Μηδέν. Ναι. Κουλουράκι.

Και τελικά ποιό ήταν το νόημα του άρθρου της Λώρης;

Για τους Σαββατο-πορφυρογεννημένους τελικά έγραψε η Λώρη που κάποιοι από αυτούς το παίζουν.

Τώρα για το αν το παίζει ο Γιώργος, εμείς πιστεύουμε ότι όχι. Λάθος κάνει η Λώρη.

Ο Γιώργος δεν το παίζει αλλά πιστεύει ότι μπορεί να γίνει παιδί του Λαού.

Αυτό Γιώργο ούτε μπορεί να γίνει αλλά ούτε το θέλουμε.

Κάθε άνθρωπος κουβαλάει τις εμπειρίες, τη μόρφωση και την καταγωγή του.

Να μας εξηγήσεις την υπάρχουσα πολιτική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση της χώρας και να μας δείξεις το δρόμο του μελλοντος θέλουμε δίνοντας εσύ πρώτος το παράδειγμα, όχι παραμένοντας στη Β' θέση.

Σου δίνουμε το δικαίωμα, αν το αξίζεις και σε επιφορτίζουμε με το καθήκον, αν πρέπει, να καθήσεις και στην Α' θέση, στην Business και Executive.

Δηλαδή τι πρέπει να κάνουμε; Να σε πιάσουμε από το χεράκι;

Σχεδόν σαν σήμερα: Γεώργιος Κοσκωτάς και Τράπεζα Κρήτης

Τον Μάρτιο του 2001 (16.3.2001) αποφυλακιζόταν ο Γεώργιος Κοσκωτάς μετά από μακρά παραμονή σε σωφρονιστικό κατάστημα για 12 χρόνια.

Είχε καταδικαστεί σε 25 χρόνια κάθειρξη με τις κατηγορίες της απάτης, πλαστογραφίας και παρεμπόδισης δικαιοσύνης.

Θυμίζουμε ότι ο Κοσκωτάς είχε προκαλέσει την πτώση της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου το 1989 όταν αποκάλυψε ότι δωροδοκούσε κυβερνητικά στελέχη σαν αντάλλαγμα για τις καταθέσεις των δημοσίων φορέων και οργανισμών στην τράπεζα Κρήτης.

Ο Κοσκωτάς τότε είχε υποστηρίξει ότι τις εντολές αυτές έδινε το πρωθυπουργικό γραφείο.

Την τράπεζα είχε "αγοράσει" ο Κοσκωτάς το 1984 μετά από μόλις 5 χρόνια εργασίας του σε αυτή ως... λογιστής.

Το σκάνδαλο αποκαλύφθηκε όταν μετά από έλεγχο βεβαιώθηκε ότι έλειπαν αδικαιολόγητα από τα ταμεία της τράπεζας Κρήτης 132 εκ. δολλάρια.

Στην αποκάλυψη του Κοσκωτά συμμετείχε φανερά και μη κύκλος μεγαλοεκδοτών οι οποίοι ένιωθαν απειλημένοι από την αυξανόμενη πίεση στα ΜΜΕ μέσω της σύγχρονης εταιρείας του Κοσκωτά Γραμμή ΑΕ η οποία ήλεγχε 5 περιοδικά, 3 εφημερίδες και 1 ραδιοφωνικό σταθμό.

Ο Κοσκωτάς είχε καταφέρει επίσης να κερδίσει και την καρέκλα του προέδρου της πειραϊκής ποδοσφαιρικής ομάδας του Ολυμπιακού.

Στις 8 Οκτωβρίου 1988 ο Γεώργιος Κοσκωτάς παραιτήθηκε από πρόεδρος της εκδοτικής εταιρείας Γραμμή ΑΕ και διέφυγε στο εξωτερικό όπου εντοπίζεται και συλλαμβάνεται τελικά στην Μασαχουσέτη των ΗΠΑ στις 23 Νοεμβρίου του ίδιου χρόνου.

Το 1991 εκδόθηκε στις ελληνικές αρχές και ξεκίνησε η δίκη του που κράτησε δέκα μήνες ενώ οι 142 συνεδριάσεις μεταδόθηκαν απ’ ευθείας από την κρατική και την ιδιωτική τηλεόραση.

Ό πολυμήχανος πρώην τραπεζίτης γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1954 και το 1970 μετανάστευσε στην Αμερική με τους γονείς του.

Το 1979 επιστρέφει στην Ελλάδα όπου βρίσκει άμεσα όπως αποδείχθηκε γόνιμο έδαφος για τις δραστηριότητές του.

Λόγω των καταγγελιών Κοσκωτά διώχθηκε τελικά και ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ Ανδρέας Παπανδρέου ο οποίος αθωώθηκε όμως, κατά πλειοψηφία (7-6), από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο το 1992.

Το 1993 επανεκλέχθηκε πρωθυπουργός ενώ απεβίωσε τελικά το 1996 καταβεβλημένος από προβλήματα υγείας και πολιτικής και προσωπικής αντιπαράθεσης.

Τα γεγονότα αυτά είναι τόσο κοντά χρονικά που θα έπρεπε να μας προκαλούν ανατριχίλα.

Ωστόσο επιβεβαιώνοντας τον εαυτό μας ζούμε ή θα ζήσουμε σύντομα παρόμοιες καταστάσεις.

Η λεγόμενη κάθαρση ιδιαίτερα στο εσωτερικό των κομματικών μηχανισμών και κατ' επέκταση και στη δημόσια ζωή και διοίκηση θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει και να είχε επίσης ολοκληρωθεί.

Μόνο έτσι θα μπορούσε η χώρα να προχωρήσει πραγματικά μπροστά.

Κανένας όμως δεν φαίνεται να έχει ό,τι χρειάζεται για να πράξει το καθήκον του.

Ο... Πολίτης ας βάλει το χέρι του.