Έκαψαν τον Παπαγγελόπουλο. Υπάρχει σχέση Εισαγγελίας με ΕΥΠ;

(απο ΤΟ ΒΗΜΑ, 12.2.2006)

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ποιές υποθέσεις χειρίστηκε με τρόπο που προκάλεσε αντιδράσεις. Τι του προσάπτει η αντιπολίτευση, τι λέει η κυβέρνηση και ποια είναι τα τρωτά σημεία που του καταλογίζουν στην έρευνα για την υπόθεση των υποκλοπών

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΜΠΡΟΥΣΑΛΗ | Αθήνα - Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2006

Ο εισαγγελέας με το «χόμπι» των προκαταρκτικών εξετάσεων

H υπόθεση των υποκλοπών έφερε στο επίκεντρο της πολιτικής διαμάχης των δύο κομμάτων τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών κ. Δημήτρη Παπαγγελόπουλο. H αξιωματική αντιπολίτευση διά του κ. Θεόδωρου Πάγκαλου τον έδειξε ως τον εισαγγελέα που ενεργεί με βάση τους ρυθμούς που επιβάλλει η «γαλάζια» διακυβέρνηση. Με ταχύτητα όταν επιχειρείται να πληγεί το ΠαΣοΚ και με βραδύτητα όταν η Νέα Δημοκρατία θέλει να κερδίσει χρόνο. Ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος τον χαρακτήρισε «άλλοθι και πρόσχημα» της επιχείρησης συγκάλυψης του σκανδάλου των υποκλοπών που εξυφάνθηκε από το κυβερνών κόμμα. H κυβέρνηση διά του υπουργού Επικρατείας κ. Θοδωρή Ρουσόπουλου αντέτεινε ότι η Δικαιοσύνη ασκεί τον ρόλο της χωρίς παρεμβάσεις, αλλά δεν διευκρίνισε ποιον ρόλο έπαιξε ο κ. Παπαγγελόπουλος όταν με άκρα μυστικότητα επιμήκυνε επί τόσους μήνες τον χρόνο της έρευνας χωρίς στο τέλος να φθάσει σε κάποιο συμπέρασμα για τους δράστες των υποκλοπών.

Ο 53χρονος Δημήτρης Παπαγγελόπουλος εισήλθε στο σώμα το 1983. Είναι γιος αστυνομικού και υπηρέτησε τη θητεία του στο Ναυτικό.

Ως εισαγγελέας ανέβηκε στις έδρες των δικαστηρίων της Κορίνθου και της Αθήνας, ενώ εκτελούσε χρέη εισαγγελέα εκτέλεσης ποινών για αρκετά χρόνια. Γνωστός όμως έγινε όταν το όνομά του συνδέθηκε με μεγάλες υποθέσεις τις οποίες κλήθηκε να ερευνήσει. Χειρίστηκε σημαντικές δικογραφίες, με σημαντικότερη αυτή που σχετιζόταν με εκβιασμούς εις βάρος επιχειρηματιών με κατηγορούμενο τον εκδότη Γρηγόρη Μιχαλόπουλο. Επίσης ασχολήθηκε και με τη διαμάχη μεταξύ του πρώην υπουργού κ. Κώστα Λαλιώτη και του πρώην πρωθυπουργού κ. Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με αφορμή τις καταγγελίες του πρώτου σχετικά με τη λιβεριανή εταιρεία Mayo, υπόθεση για την οποία είχε προτείνει να αρχειοθετηθεί.

Οσοι συνδέονται φιλικά μαζί του λένε ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που είναι ευχάριστος στην παρέα και παρά τον φόρτο εργασίας πάντα χαμογελαστός.

* Αδυναμία στον Τύπο

Ανάμεσα στα «πάθη» του είναι το καλό φαγητό, αλλά και το τσιγάρο που ανάβει το ένα μετά το άλλο. Παρ' όλα αυτά όμως είναι και αθλητικός τύπος. Από τις αγαπημένες του δραστηριότητες είναι το κολύμπι, ακόμη και μες στον χειμώνα, και το τζόκινγκ στις παρυφές της πόλης, όπου του αρέσει να «δραπετεύει» συντροφιά με τον σκύλο του. Είναι έγγαμος, έχει έναν γιο φοιτητή στη Νομική και μια κόρη που έχει τελειώσει το Λύκειο. Μένει στην Ηλιούπολη.

Τον Σεπτέμβριο του 2003 εξελέγη από τους συναδέλφους του στη θέση του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, με ποσοστό που υπερέβαινε το 65%. Ως προϊστάμενος έχει ξεχωρίσει για τη συχνότητα με την οποία διατάσσει τη διενέργεια ποινικών ερευνών. «Κάθε δημοσίευμα και μια προκαταρκτική εξέταση» θα μπορούσε να είναι το σύνθημά του. Οι επικριτές του υποστηρίζουν ότι ο κ. Παπαγγελόπουλος ενημερώνεται κατά κύριο λόγο από συγκεκριμένο έντυπο και με γνώμονα τα δημοσιεύματά του αποφασίζει για τις παρεμβάσεις του. «Υπερβολές» απαντά το περιβάλλον του εισαγγελικού λειτουργού και υποστηρίζει ότι ο εισαγγελέας παρακολουθεί το σύνολο του Τύπου και ενεργεί έχοντας ως κριτήριο το δημόσιο συμφέρον σε υποθέσεις που προκαλούν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης.

Μερικές από τις πιο γνωστές υποθέσεις για τις οποίες ο κ. Παπαγγελόπουλος παρήγγειλε τη διεξαγωγή έρευνας είναι αυτή των Κώστα Κεντέρη, Κατερίνας Θάνου και Χρήστου Τζέκου για το «τροχαίο ατύχημα» τις παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, καθώς και η περίπτωση του Απόστολου Βαβύλη.

* Ερευνες για το τίποτα

Πάντως, αυτό που κυρίως καταλογίζουν στον κ. Παπαγγελόπουλο σε σχέση με τις προκαταρκτικές εξετάσεις είναι ότι στην ουσία διατάσσει έρευνες για το τίποτα. Και αυτό γιατί οι περισσότερες εξ αυτών μετά την περαίωσή τους είτε τίθενται στο αρχείο είτε οι διώξεις που τυχόν ασκούνται καταπίπτουν στην πορεία. Γιατί λοιπόν διατάσσει τόσες προκαταρκτικές; Διότι, όπως υποστηρίζουν οι επικριτές του, επιδιώκει δημόσιες σχέσεις και είναι υπέρμετρα φιλόδοξος, ενώ οι απανωτές έρευνες που διατάσσει αφενός μεν διασφαλίζουν τη διατήρηση του ονόματός του στην επικαιρότητα, αφετέρου δε καλλιεργούν την εικόνα του ενεργητικού εισαγγελέα που νοιάζεται και επεμβαίνει άμεσα. Γι' αυτό και συχνά συγκαλεί συσκέψεις τις παραμονές των μεγάλων ντέρμπι με αθλητικούς παράγοντες και αξιωματούχους της ΕΛ.ΑΣ., ή για το πρόβλημα με τις χωματερές. Με τον τρόπο αυτόν λένε ότι επιχειρεί να καλύψει τα κενά που προκύπτουν από τη δυσλειτουργία άλλων φορέων και εξουσιών.

Επιπλέον χαρακτηρίζεται και ως «επικοινωνιακός» εισαγγελέας που επιθυμεί την επαφή με δημοσιογράφους. Ωστόσο αυτή είναι μόνον η επιφάνεια. Στην πραγματικότητα ο κ. Παπαγγελόπουλος δεν είναι και τόσο ανοιχτός στην ενημέρωση. Λέει μόνο αυτά που θέλει να πει. Γι' αυτό άλλωστε το γραφείο Τύπου που προβλέπει ο οργανισμός των δικαστηρίων δεν λειτούργησε ούτε επί των ημερών του.

* Επιλεκτική αντιμετώπιση

Ξεχωριστό κεφάλαιο στη θητεία του κ. Παπαγγελόπουλου ως προϊσταμένου στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών αποτελούν οι εντολές του για τη διενέργεια έρευνας για τη νομιμότητα των συμβάσεων εξοπλιστικών προγραμμάτων του υπουργείου Εθνικής Αμυνας που είχαν υπογραφεί επί κυβερνήσεων ΠαΣοΚ. Οι παραγγελίες του εισαγγελικού λειτουργού για τα θέματα αυτά βασίζονται, κατά κύριο λόγο, στο περιεχόμενο των φακέλων που διαβίβαζε στην Εισαγγελία σε τακτά χρονικά διαστήματα ο πρώην γενικός γραμματέας Οικονομικού Σχεδιασμού και Αμυντικών Επενδύσεων του υπουργείου Εθνικής Αμυνας και πρώην αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Γιώργος Ζορμπάς.

H ευαισθησία που έδειξε ο κ. Παπαγγελόπουλος, λίγες μόλις ημέρες μετά την εκλογή της Νέας Δημοκρατίας στην κυβέρνηση, για την υπόθεση της νομιμότητας των συμβάσεων των εξοπλιστικών προγραμμάτων επί κυβερνήσεων ΠαΣοΚ δεν φάνηκε και στην περίπτωση των συνεχών δημοσιευμάτων του αντιπολιτευτικού Τύπου που κατήγγειλαν ζημιογόνες συμβάσεις οι οποίες υπεγράφησαν από τον σημερινό υπουργό Εθνικής Αμυνας.

Στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 2005 το ΠαΣοΚ απέδωσε στον κ. Παπαγγελόπουλο ευθέως τη μομφή ότι δεν αγγίζει υποθέσεις που υποκρύπτουν ευθύνες νυν κυβερνητικών στελεχών. Είχε προηγηθεί, τον Αύγουστο του 2005, η κατάθεση, στις 22.8.2005, στη Βουλή από τον υπουργό Δικαιοσύνης της τροπολογίας που αφορούσε αλλαγές στο αυτοδιοίκητο των δικαστηρίων και με αυτή, μεταξύ άλλων, παρατεινόταν για ένα έτος ( δηλαδή ως τον Σεπτέμβριο του 2006) η θητεία των προϊσταμένων στις μεγάλες εισαγγελίες της χώρας. H τροπολογία που είχε εισαχθεί σε άσχετο νομοσχέδιο και είχε ψηφιστεί με τη διαδικασία του κατεπείγοντος είχε ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών από την αξιωματική αντιπολίτευση. Χαρακτηριστικό ήταν το σχόλιο του κ. Μιλτιάδη Παπαϊωάννου: «Δεν αντιλαμβάνεται ο κ. υπουργός ότι με τη σπουδή αυτή εκθέτει συγκεκριμένους δικαστικούς λειτουργούς;».

Οι χειρισμοί με τους «ψηφιακούς κοριούς»

Σήμερα που είναι γνωστή η άκαρπη, μέχρι στιγμής, έρευνα που διενήργησε υπό συνθήκες άκρας μυστικότητας ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, όλο και περισσότεροι συνδέουν την παράταση της θητείας του κ. Παπαγγελόπουλου με την υπόθεση των «ψηφιακών κοριών». Πολλοί αναρωτιούνται αν αυτή η υπόθεση και ο απόηχός της θα «σφραγίσουν» την πορεία του στη διεύθυνση της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών. Πράγμα καθόλου απίθανο, καθώς έχει ήδη δεχθεί σκληρή κριτική για τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε την υπόθεση.

Οι επικριτές του προσάπτουν στον κ. Παπαγγελόπουλο ότι επί μήνες διενεργούσε έρευνα για τετελεσμένο αδίκημα, ενώ εξαρχής θα έπρεπε να έχει ασκήσει τη σχετική ποινική δίωξη. Τρωτά σημεία της «λευκής» έρευνας, όπως χαρακτηρίστηκε από πολλούς καθώς δεν κατέληξε στον εντοπισμό των υπευθύνων, ήταν η μεγάλη διάρκεια, η εξέταση μικρού αριθμού μαρτύρων, η μη διενέργεια επιστημονικής πραγματογνωμοσύνης και, κυρίως, η αποφυγή συσχέτισης της υπόθεσης με την αυτοκτονία του στελέχους της Vodafone Κώστα Τσαλικίδη.

H ουσία είναι ότι ο κ. Παπαγγελόπουλος δεν κατάφερε να μείνει έξω από το «αλαλούμ» που δημιουργήθηκε μπροστά στην αδυναμία της κυβέρνησης αλλά και των διωκτικών αρχών να ενημερώσουν με σαφήνεια και καθαρότητα τον ελληνικό λαό, δίχως να πέφτουν σε διαρκείς αντιφάσεις για το τι ακριβώς έχει συμβεί.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artid=171219&dt=12/02/2006

ΕΥΠ και πάσης Ελλάδος

Εικόνα τραγελαφική δείχνει η Ελλάδα προς όλες τις κατευθύνσεις, στο εσωτερικό και το εξωτερικό, και είναι φανερό ότι αποτυπώνει λίγο ως πολύ την πραγματικότητα της ποιότητας της διακυβέρνησης της χώρας.

Είμαστε Βαλκάνιοι, εντάξει. Πρέπει και να το δείχνουμε; Πέρασαν και οι Οθωμανοί από πάνω μας, εντάξει. Δεν το ξεπεράσαμε ακόμη;

Θα ήταν πραγματικά για γέλια η κατάσταση, αν δεν ήταν δυστυχώς για κλάματα...

Μιλάμε για την τελευταία "γκάφα" της κυβέρνησης που πρέπει να γραφτεί στο βιβλίο Γκίνες:

Μετά από μια ομολογούμενη από όλους επιτυχία της Ελληνικής Αστυνομίας που με ενέργειές της οδήγησε στη Δικαιοσύνη σπείρα κακοποιών, θύλακα εγκληματιών με μεγαλεπήβολα σχέδια αλλά και σημαντικό δίκτυο που φιλοδοξούσε να αναλάβει ακόμη μεγαλύτερη δράση, ήρθε το απρόσμενο, το ακατανόητο.

Με χειρισμούς που θα ζήλευε ο αστυνόμος Σαΐνης, η κυβέρνηση ανέτρεψε το θετικό γι' αυτήν σκηνικό της επικαιρότητας και πήρε τη θέση που της αξίζει.

Εκείνη του απολογούμενου για τις πράξεις του.

Το κερασάκι στην τούρτα;

Η αντικατάσταση του μέχρι πρότινος διοικητή της ΕΥΠ, κου Ιωάννη Κοραντή με τον τ. Αντεισαγγελέα Εφετών Αθηνών κου Δημήτρη Παπαγγελόπουλου.

Απ' ό,τι μάθαμε για το ιστορικό της υπόθεσης, όλα ξεκίνησαν με παρεμβάσεις κατευθείαν στον πρωθυπουργό τόσο από το υπουργείο Δικαιοσύνης όσο και από το υπουργείο Εξωτερικών αλλά και από γνωστό σύμβουλο του Κώστα Καραμανλή.

Αιτία οι ανεξέλεγκτες διαρροές που πρωταρχική πηγή είχαν, αυτή τη φορά, την ΕΥΠ.

Το φαινόμενο των διαρροών έχει επανειλημμένως απασχολήσει τα αρμόδια όργανα και έχει παρθεί απόφαση, με την πίεση των ξένων συμβούλων, να μην παρατηρηθεί ξανά κάτι τέτοιο, χωρίς να έχει προγραμματιστεί προηγουμένως σχετικό σενάριο (script), από τις ίδιες τις Aρχές, στο πλαίσιο τακτικής.

Ο πρωθυπουργός τότε, που μέχρι πρόσφατα εμφανιζόταν κουρασμένος αλλά όψιμα θέλει να δείχνει αποφασιστικός, επικοινώνησε με τον αρμόδιο υπουργό Προκόπη Παυλόπουλο, και λίγο ως πολύ του ζήτησε να πάρει κεφάλια.

Εκείνος με τη σειρά του κάλεσε τον πρώτο Γενικό Γραμματέα του υπουργείου και μετά από πολλά τηλεφωνήματα ένθεν κακείθεν τελικά αποφασίστηκε η μετακίνηση του κου Παπαγγελόπουλου στην ΕΥΠ, που έτσι κι αλλιώς ήταν στο πρόγραμμα.

Ο κος Παπαγγελόπουλος πέρα των άλλων προσόντων του, που είχαν αξιολογηθεί θετικά από τη Νέα Δημοκρατία, επιπλέον, κατανοούσε τη σημασία της νέας τεχνολογίας προϋπόθεση απαραίτητη για το νέο ρόλο που θα κληθεί να παίξει η ΕΥΠ.

Μέσα σε αυτή την ταχύτητα των εξελίξεων όμως, που τελικό σκοπό είχε να αποδείξει ότι η κυβέρνηση και θέλει και μπορεί παραβλέφθηκε ένα πολύ σημαντικό γεγονός.

Ο νόμος που ρύθμιζε τη λειτουργία της ΕΥΠ είχε αλλάξει. Σήμερα ισχύει ο Ν. 3649/2008 (αμέσως πιο κάτω) που αντικατέστησε το Ν. 1645/1986 (στη συνέχεια), όπως ίσχυε.

N36492008A39



N16451986A132


Στον προηγούμενο νόμο προβλεπόταν ότι:

Άρθρο 5, παρ. 1

(... )

Καθήκοντα Διοικητή της Ε.Υ.Π. μπορεί να ανατεθούν και σε ανώτατο εν ενεργεία αξιωματικό των Ενόπλων Δυνάμεων, του Λιμενικού Σώματος ή της Ελληνικής Αστυνομίας, καθώς και σε δικαστικούς λειτουργούς, σε δημοσίους υπαλλήλους ή λειτουργούς του δημοσίου τομέα.

Στο σημερινό όμως νόμο περιορίστηκαν αδικαιολόγητα υπέρμετρα όσοι μπορούν να κατέχουν τη θέση Διοικητή της ΕΥΠ:

Άρθρο 9.

2. Ο Διοικητής είναι μετακλητός υπάλληλος της κατηγορίας των ειδικών θέσεων με βαθμό 1ο.
3. (...) Ως Διοικητής μπορεί να οριστεί και δημόσιος υπάλληλος ή υπάλληλος του δημόσιου τομέα

Όχι όμως πλέον δικαστικός λειτουργός καθώς ο νόμος επιφυλάσσει άλλο ρόλο ειδικά για εισαγγελικό λειτουργό (ενισχυτικός παράγοντας μη νομιμότητας της τοποθέτησης καθώς ο κος Παπαγγελόπουλος εκτός των άλλων έχει και κώλυμα αποδοχής της νέας του θέσης).

Συγκεκριμένα, στο άρθρο 5, παρ. 3 του νέου νόμου προβλέπεται ότι (Εποπτεία - Τρόπος άσκησης αρμοδιοτήτων):

«Στην ΕΥΠ αποσπάται ύστερα από απόφαση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου ένας εισαγγελικός λειτουργός για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβεί την τριετία, ο οποίος ελέγχει την νομιμότητα των ειδικών επιχειρησιακών δράσεών της, που αφορούν θέματα δικαιωμάτων του ανθρώπου και ασκεί όσες άλλες αρμοδιότητες του ανατίθενται με διατάξεις του παρόντος νόμου»

Καμία σχέση όμως δεν έχει το άρθρο αυτό με την αυθαίρετη τοποθέτηση του κου Παπαγγελόπουλου στη θέση Διοικητή της ΕΥΠ.

Αυτό, το κατάλαβαν αμέσως στο ΠΑΣΟΚ (και το διάβασαν στα blogs. Εμείς το γράψαμε εχθές, βλ. Νόμιμη η τοποθέτηση Παπαγγελόπουλου στην ΕΥΠ;) και έσπευσαν σήμερα 16 βουλευτές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης να καταθέσουν ερώτηση στη Βουλή ελέγχοντας τον Υπουργό Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλο.

Βιάστηκαν όμως.

Έπρεπε τουλάχιστον να διαβάσουν το σημερινό μας άρθρο που εξηγούμε τα γεγονότα. Αλλά και τη συνέχεια.

Διότι κατά τη γνώμη μας, παράνομη είναι και η παύση του πρώην διοικητή της ΕΥΠ κου Ιωάννη Κοραντή, όπως έγινε, καθώς σύμφωνα με δηλώσεις του δεν παραιτήθηκε.

Η απόφαση λύσης της σχέσης του με την ΕΥΠ θα έπρεπε να φέρει και την υπογραφή του πρωθυπουργού, με την οποία τοποθετήθηκε στη θέση του, σύμφωνα με το προηγούμενο νομικό καθεστώς, και όχι μόνο εκείνη του κου Παυλόπουλου παρόλο που σήμερα αρκεί για μια τέτοια πράξη η υπογραφή του Υπουργού Εσωτερικών.


Σε ανύποπτο χρόνο, αν και με δισταγμό λόγω της θέσης μας, είχαμε γράψει ότι ο Προκόπης Παυλόπουλος είναι ένας από τους αδύνατους κρίκους της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας με σοβαρές συνέπειες γενικά για τη χώρα.

Δεν περιμένουμε ο πρωθυπουργός να άρει αύριο την εμπιστοσύνη του στον πρώτο στην τάξη υπουργό του και να αντικαταστήσει τον κο Παυλόπουλο.

Άλλωστε τέτοιες χειρουργικές επεμβάσεις και ρήξεις γίνονται πιο εύκολα από τα έδρανα της αντιπολίτευσης

Νόμιμη η τοποθέτηση Παπαγγελόπουλου στην ΕΥΠ;

Στη θέση του πρέσβη κ. Ιωάννη Κοραντή αναλαμβάνει ως διοικητής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) ο τ. Αντεισαγγελέας Εφετών Αθηνών κ. Δημήτρης Παπαγγελόπουλος.

Η τοποθέτηση αυτή εντάσσεται στη γενική αναδιάρθρωση των υπηρεσιών τάξης και ασφάλειας που γίνεται κάτω από την άτυπη ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης.

Από τις αρχές του χρόνου, αφού έγιναν οι πρώτες ουσιαστικές συναντήσεις με στελέχη ξένων υπηρεσιών, προϊσταμένους των αντίστοιχων Ελληνικών τμημάτων και εκπροσώπους της πολιτικής ηγεσίας, με αφορμή τα γεγονότα του περασμένου χρόνου που οδήγησαν σε επεισόδια στο κέντρο των πόλεων, αποφασίστηκε ότι έπρεπε να ληφθούν σοβαρά μέτρα αναδιοργάνωσης.

Οι ξένοι είχαν παρατηρήσει τότε ότι με τα ανεπαρκή τεχνικά μέσα που διαθέτει η Ελλάδα, το φιλελεύθερο νομικό πλαίσιο και την αμφισβητήσιμη ποιότητα των στελεχών της σε καίρια σημεία ήταν αδύνατο να αντιμετωπιστεί σοβαρά οποιοδήποτε φαινόμενο σαν εκείνα που παρουσιάστηκαν τον περασμένο χρόνο αλλά και άλλα που δεν έχουν εκδηλωθεί ακόμη.

Η ανησυχία στηρίζεται στο γεγονός ότι πιθανόν να υπάρχει διασύνδεση οργανωμένου εγκλήματος και της αποκαλούμενης "τρομοκρατίας" αλλά κυρίως στην πιθανότητα της σχέσης αυτών των δύο με σκοπούς που ανάγονται στη σφαίρα κινήσεων στη διεθνή πολιτική και οικονομική σκακιέρα.

Μεγάλο ενδιαφέρον επίσης προξενεί το γεγονός αμφισβήτησης του πολιτικού συστήματος και εν γένει της πολιτικής εξουσίας μέσα από σαφείς ιδεολογικές τάσεις που έχουν εκδηλωθεί στην Ελλάδα.

Αν εκδηλώσεις βίας αποκτήσουν ιδεολογικό περιεχόμενο και αν δεχθούν την υποστήριξη, έστω και μη φανερά εκφρασμένη, της κοινής γνώμης τότε πιθανόν να δημιουργηθεί ένα ισχυρό ρεύμα που με τη σύγχρονη τεχνολογία θα περάσει πολύ σύντομα και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπου υπάρχει έτοιμο έδαφος να αναπτυχθεί.

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών έδωσε μια καλή ευκαιρία για γενικό ξεκαθάρισμα και λήψη σημαντικών αποφάσεων.

Κάτω από την πρόφαση και την κυβερνητική μετάφραση της λαϊκής εντολής υιοθετούνται μέτρα που δύσκολα θα έπαιρνε η κυβέρνηση ένα χρόνο νωρίτερα.

Η τοποθέτηση του κ. Παπαγγελόπουλου όμως ως διοικητή της ΕΥΠ σκοντάφτει, κατά τη γνώμη μας, από άποψη νομιμότητας.

(Δεν προβλέπεται καταρχήν από το Ν. 3649/2008 που ρυθμίζει τη λειτουργία της ΕΥΠ ενώ είναι αντίθετη και με γενικές και ειδικές διατάξεις σχετικές με τη Δικαιοσύνη.)

Ιδιαίτερα δε αν η ιδιότητά του ως εισαγγελικού λειτουργού δεν έχει διακοπεί με παραίτησή του από το δικαστικό σώμα, αλλά απλά έχει ανασταλεί, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, τότε μάλλον δεν είναι επιτρεπτή η ανάληψη καθηκόντων στη νέα του θέση και παράνομη κάθε σχετική απόφαση.

Τίθεται όμως και ένα θέμα ηθικής τάξης:

Ποιός είναι ο φυσικός χώρος του κου Παπαγγελόπουλου; Η ΕΥΠ ή η δικαστική εξουσία;

Αν είναι η ΕΥΠ, τότε τι έκανε τόσα χρόνια στη δικαστική εξουσία;

Αν είναι η δικαστική εξουσία, τότε τι θα κάνει τώρα στην ΕΥΠ;

Μεγάλη ανησυχία για το Βάσκο Γκλικόργιεβιτς

Στις 28 Ιανουαρίου 2009 o Vasil Gligorov γνωστός και ως Vasko Gligorijevic, 33 ετών, αρχαιολόγος, ιστορικός που κατοικεί στην περιοχή Povardarje, στα Σκόπια (ΠΓΔΜ) συνελήφθη μετά από επιδρομή στο διαμέρισμά του και οδηγήθηκε σε... ψυχιατρείο με αιτία δημοσιεύσεις στις οποίες ασκούσε δριμεία κριτική στη σκοπιανή κυβέρνηση για την πολιτική εθνογέννεσης που ακολουθεί.

Ο Βάσκο Γκλικόργιεβιτς είναι υπέρμαχος της φιλίας της ΠΓΔΜ με την Ελλάδα και τη Σερβία και κατηγορούσε ευθέως την "Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση" (VMRO), το πολιτικό κόμμα που κυβερνά τη χώρα, ως αναχρονιστικό καθεστώς.

Στις αρχές Ιουλίου ο κος Γκλικόργιεβιτς επικοινώνησε με άνθρωπο εμπιστοσύνης του και του εκμυστηρεύτηκε ότι είχε πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες θα συλλαμβανόταν εκ νέου.

Έκτοτε δεν είναι δυνατή η επικοινωνία μαζί του και εκφράζονται φόβοι ότι έχει οδηγηθεί σε φυλακή στο Τέτοβο.

Συμπεριφορές ευθείας κρατικής τρομοκρατίας σαν αυτές δεν μπορεί να είναι ανεκτές από μια χώρα που φιλοδοξεί να ενταχθεί στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

Η σωματική ακεραιότητα του Βάσκο Γκλικόργιεβιτς αλλά και το δικαίωμά του να εκφράζει τις απόψεις του θα πρέπει να προστατευθεί με τη δημοσιοποίηση από όλους μας της περίπτωσής του.

ΟΜΛΑΝΤΙΝΑ (OMLADINA)

Επ΄ευκαιρία των συναντήσεων που πραγματοποιούνται στο Υπουργείο Εξωτερικών και των επισκέψεων που προγραμματίζονται για το λεγόμενο "Σκοπιανό" ή "Μακεδονικό" ζήτημα είναι σκόπιμο να σας παρουσιάσουμε ένα χάρτη που κυκλοφορούσε στην κεντρική Ευρώπη γύρω στο 1850 στα χέρια μελών μιας πανσλαβικής ουσιαστικά οργάνωσης νεολαίας με το όνομα ΟΜΛΑΝΤΙΝΑ (OMLADINA: ΝΕΟΛΑΙΑ).

Χωρίς να μπούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες, ο χάρτης αυτός αποδεικνύει ότι υπήρχαν κινήσεις ενοποίησης όλων των Σλαβικής καταγωγής λαών από πολύ παλιά κάτι όμως που οι μεγάλες δυτικές δυνάμεις προσπαθούσαν να ελέγξουν με κάθε τρόπο με το φόβο της αύξησης της επιρροής της Ρωσίας στα Βαλκάνια με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Ο Τίτο, για παράδειγμα, ηγέτης της πρώην Γιουγκοσλαβίας (Γιουγκοσλαβία:Νότια Σλαβία) ήταν ένας από αυτούς που ενστερνιζόταν μια τέτοια ιδέα που έβρισκε όμως εμπόδια στις διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις των σλαβόφωνων λαών.

Αυτοί, μετά τον 6ο αιώνα προχωρώντας νότια στα Βαλκάνια προσηλυτίζονταν κατά καιρούς ανάλογα με τις επιρροές που δέχονταν (ή αναγκαστικά) από τους κυρίαρχους λαούς της περιοχής, ως ορθόδοξοι χριστιανοί (του Πατριαρχείου), μουσουλμάνοι, ή εξαρχικοί χριστιανοί (σχισματικοί της Βουλγαρικής Εκκλησίας), ενώ όσοι βρίσκονταν πιο κοντά στην κεντρική Ευρώπη ακολουθούσαν τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Αυτός ο θρησκευτικός διχασμός χρησιμοποιήθηκε για πολιτικούς λόγους από επίδοξους αυτοκράτορες, κυρίαρχους άρχοντες και τις μεγάλες δυνάμεις με αποτέλεσμα να αιματοκυλιστούν τα Βαλκάνια πάμπολλες φορές μέχρι σήμερα.

Ο θρησκευτικός διαχωρισμός έφτασε να προσδίδει και την εθνική πλέον ιδιότητα με αποτέλεσμα κάθε ορθόδοξος να θεωρείται Έλληνας, κάθε μουσουλμάνος Τούρκος και κάθε εξαρχικός Βούλγαρος άσχετα από την καταγωγή του ή τη γλώσσα που μιλούσε.

Μετά την κατάρρευση του ανατολικού μπλόκ οι δυτικοευρωπαϊκές χώρες και ιδιαίτερα η Γερμανία ήθελαν να αποτρέψουν κάθε ενδεχόμενο αναβίωσης σλαβικής συνείδησης.

[ Σλάβοι και Γερμανοί (Γερ-μανοί: Άνθρωποι του πολέμου) είχαν ιστορική αντιπαλότητα με βαθειές ρίζες ].

Για το λόγο αυτό έπρεπε η Γιουγκοσλαβία να διαλυθεί σε μέρη όπως και έγινε.

Με τη γνωστή συνταγή, δηλαδή την αναβίωση θρησκευτικών αντιπαραθέσεων που οδηγούν σε αλληλοεξόντωση, όπως έχει γίνει πολλές φορές στα Βαλκάνια, αλλά και με τη βοήθεια της πολεμικής μηχανής της αμερικανικής υπερδύναμης, ανεξαρτητοποιήθηκαν όλες οι περιοχές σλαβικής υπόστασης.

Οι ΗΠΑ έχουν σκοπό να παραμείνουν μόνιμα στο χώρο αυτό μεταφέροντας σχεδόν όλες τις στρατιωτικές τους δυνάμεις που δραστηριοποιούνταν στη Γερμανία στην περιοχή μας.

Για το λόγο αυτό εγκαθιστούν αντιαεροπορικά και πυραυλικά συστήματα στην Πολωνία, Τσεχία και αλλού αλλάζοντας εν μέρει το στρατιωτικό στρατηγικό σχεδιασμό τους.

Το κενό θα καλυφθεί εκεί από τη Γερμανική στρατιωτική μηχανή που αν και η πορεία ενίσχυσής της ανακόπηκε λόγω της οικονομικής κρίσης ωστόσο θα συνεχιστεί με αποτέλεσμα να περιμένουμε εξελίξεις σε αυτό το πεδίο.

Πρόβλημα όμως δημιουργήθηκε από το κρατίδιο της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ).

Αυτό είχε κατασκευαστεί ως μόρφωμα χωρίς ισχυρό συνδετικό ιστό και είχε χρησιμοποιηθεί παλαιότερα ως όργανο πίεσης κατά της Ελλάδας αλλά και της Βουλγαρίας.

Η Βουλγαρία, αξίζει να σημειωθεί, είναι ένα αμάλγαμα που δημιουργήθηκε από νομαδικούς λαούς Μογγολικής προέλευσης που ήρθαν από την περιοχή του ποταμού Βόλγα (από εκεί ονομάστηκαν από τους Έλληνες ως Βόλγαροι, Ουλγάροι ή Βούλγαροι) και από σλαβικής κυρίως καταγωγής φυλές που είχαν εγκατασταθεί ήδη στην περιοχή.

Τα ιστορικά βιβλία καταγράφουν εκείνους τους Βούλγαρους κατακτητές ως βάρβαρους που με τα χρόνια έχασαν τη γλώσσα τους και αφομοιώθηκαν από τους κατακτημένους σλαβόφωνους.

Το ενδιαφέρον της Βουλγαρίας είναι αυτονόητο λοιπόν για την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας επιπλέον καθώς τα εδάφη αυτά κατακτούνταν και χάνονταν διαδοχικά από τους Βούλγαρους Τσάρους περίπου χίλια χρόνια τώρα.

Το θέμα του ονόματος που αποτελεί τη διαμάχη Αθήνας και Σκοπίων θα κλείσει συμβιβαστικά σε βάρος της χώρας μας, με την αναγνώριση από την Ελλάδα της σύνθετης ονομασίας "Βόρεια Μακεδονία" (Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας).

Θα υπάρχει πλέον μια νέα γκρίζα ζώνη στα βόρεια της χώρας μαζί με εκείνη που επικαλείται η Τουρκία στο Αιγαίο.

Πρόκειται για ειλημμένη ήδη απόφαση και το μόνο πρόβλημα για να επέλθει και τυπικά η συμφωνία είναι η υπάρχουσα εσωτερική κατάσταση στη γείτονα χώρα και οι πολιτικές δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει οι νεαροί θερμόαιμοι ηγέτες της.

Έχουν υποσχεθεί δημοψήφισμα για το όνομα και όλα δείχνουν ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει διότι αφενός μεν το αποτέλεσμα ενός τέτοιου εγχειρήματος είναι αβέβαιο και αφετέρου δε, πως είναι δυνατό να δικαιολογηθεί το γεγονός ότι μια νεόκοπη δημοκρατία όπως η ΠΓΔΜ προχωρά σε δημοψήφισμα και η Ελλάδα, χώρος στον οποίο γεννήθηκε η Δημοκρατία απλώς θα κυρώσει τη συμφωνία στη Βουλή;

Αν γινόταν δημοψήφισμα στην Ελλάδα, το αρνητικό αποτέλεσμα του οποίου είναι βέβαιο, θα άλλαζε όλο το πολιτικό σκηνικό ήδη από τα προεόρτια της προετοιμασίας της έκφρασης της λαϊκής κρίσης.

Τη γνώμη μας την έχουμε εκφράσει ήδη πολύ νωρίς όταν το θέμα δεν ήταν ιδιαιτέρως επίκαιρο:

( βλ. Φάκελος ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ )

Τέλος, πρέπει να σημειώσουμε ότι οι δηλώσεις της Υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη σε διεθνή μέσα για το θέμα, πέρα από το ότι προσβάλλουν τη νοημοσύνη μας, δημιουργούν πολύ κακό προηγούμενο για όλα τα εθνικά μας θέματα, ιδιαίτερα για το Κυπριακό που είναι ακόμη ανοικτό αν και έχει δρομολογηθεί και για αυτό μια μεσοβέζικη λύση.