ΨΗΦΙΖΩ - ΑΠΟΦΑΣΙΖΩ

Εργασιακές αλλαγές στο ΙΚΕΑ

Καταργείται η νυκτερινή βάρδια ανεφοδιασμού στο ΙΚΕΑ, οι λεγόμενοι Ριφίλερς.

Οι αλλαγές επηρεάζουν όμως τόσο άμεσα όλους τους εργαζόμενους στην Αποθήκη των καταστημάτων ΙΚΕΑ όσο έμμεσα και όλους τους άλλους.

Σύμφωνα με προφορική ανακοίνωση εκπροσώπου της εταιρείας προς τους ενδιαφερόμενους εργαζόμενους, από τις 8.6.2009 δεν θα ακολουθούν πλέον το καθιερωμένο ωράριο εργασίας τους 11:00 μ.μ.-7:00 π.μ. ή 12:00 μ.μ.-8:00 π.μ.αλλά θα πρέπει να προσέλθουν στην εργασία τους στις 5:00 π.μ. και να εργαστούν έως τη 1:00 μ.μ.

Σύμφωνα με αρκετούς υπαλλήλους αυτό αποτελεί μονομερή βλαπτική μεταβολή της σύμβασής τους καθώς αν και η εταιρεία είχε επιφυλαχθεί τη στιγμή της πρόσληψης να μεταβάλει, αν χρειαστεί μονομερώς κάποιους όρους εργασίας ασκώντας διευθυντικό δικαίωμα, ωστόσο, υποστηρίζεται ότι, αυτό ασκείται καταχρηστικά.

Οι εργαζόμενοι τη νύκτα αποτελούσαν οργανικό κομμάτι του ανθρώπινου δυναμικού των καταστημάτων ΙΚΕΑ αρχικά στο αεροδρόμιο και στη συνέχεια μετά την έναρξη λειτουργίας του και στον Κηφισό και είχαν προσληφθεί με την προϋπόθεση ότι θα εργάζονταν μόνο νύκτα.

Από την άλλη πλευρά, οι εργαζόμενοι είχαν στηριχθεί για την αποδοχή τους στο συγκεκριμένο αυτό όρο ουσίας που είχε τεθεί από την εταιρεία.

Είχαν αποδεχθεί λοιπόν να εργάζονται μονίμως νύκτα για διάφορους προσωπικούς λόγους ο καθένας αλλά και για έναν κοινό παρονομαστή για όλους.

Ότι το ελάχιστο σύνολο των καθαρών αποδοχών τους θα ήταν εκείνο που προσδιορίζεται κάθε φορά από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας προσαυξημένο ανάλογα με τις αμοιβές για τα λεγόμενα νυκτερινά.

Για τους εργαζόμενους αυτούς οι προσαυξήσεις δεν αποτελούσαν έκτακτη αποζημίωση αλλά τακτική αμοιβή προσυμφωνημένη κατά τη στιγμή της σύμβασης αν όχι στη λεπτομέρεια πάντως στις γενικές αρχές.

Με αυτές τις προϋποθέσεις είχαν γίνει δεκτές εκατέρωθεν και είχαν υπογραφεί οι σχετικές συμβάσεις εργασίας.

Το ερώτημα όμως που γεννιέται για εμάς τους πολλούς είναι το εξής:

Αν η ΙΚΕΑ επικαλείται την οικονομική κρίση για να αναδιαρθρώσει οικονομοτεχνικά τη λειτουργία της τότε τι θα πρέπει να κάνουν οι άλλες επιχειρήσεις;

Από επιθεωρητή εργασίας που επιθυμεί να μείνει ανώνυμος μάθαμε ότι οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις έχουν πάρει τη μορφή τσουνάμι με θύματα βέβαια τους πιο αδύνατους.

Περικόπτονται οι ημέρες και ώρες εργασίας από τη μια επιχείρηση στην άλλη με αποφάσεις και τακτικές που θυμίζουν λίγο το σκόπιμο πανικό του Χρηματιστηρίου.

(Ένα ευρύ θέμα που έχει πολλά ακόμη να μας διδάξει και έχει χαρακτηριστεί πλέον από πολλούς ως το σκάνδαλο του αιώνα.)

Κάποιοι επιχειρηματίες δηλαδή με την πρόφαση της αναδιάρθρωσης καταγγέλουν ουσιαστικά με το αζημίωτο τις υφιστάμενες συμβάσεις εργασίας των απασχολουμένων στις εταιρείες τους και προχωρούν σε νέες εκβιαστικές για μερικούς συμβάσεις, με τους ίδιους ή άλλους εργαζόμενους, πάντως με επαχθείς όρους υπό την απειλή της ανεργίας.

Οι πολιτικοί μας έχουν καταφύγει σε συζητήσεις "ρετιρέ" και "σαλονιού" για πράσινα οράματα,

όταν συμπολίτες μας, που δίνουν χρόνια από τη ζωή τους θυσιάζοντας τον πυρήνα της προσωπικότητά τους, αγωνίζονται για να εξασφαλίσουν όχι σύγχρονους όρους διαβίωσης πλέον, αλλά αυτή την ίδια την επιβίωσή τους.

"Έχουμε καταντήσει μετανάστες στην ίδια μας την πατρίδα",

καταγγέλουν, δήλωση που θα έβαζε κάθε επιστήμονα των κοινωνικών επιστημών σε σοβαρές σκέψεις ανησυχίας έως ταραχής.

Εξώδικα για τις ιχθυοκαλλιέργειες στον Πόρο

"Στις 8 Μαΐου 2009 επιδόθηκε στον Περιφερειάρχη Αττικής, κ. Μανιάτη, το Νομάρχη Πειραιά, κ. Μίχα και τις αρμόδιες Διευθύνσεις της Περιφέρειας Αττικής και Νομαρχίας Πειραιά, εξώδικο αναφορικά με την πρόδηλη και παρατεταμένη παράνομη λειτουργία μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας στην περιοχή του Πόρου.

Το εξώδικο υπογράφεται από 135 πολίτες, τον Σύλλογο Επαγγελματιών Αλιέων και τον Σύλλογο Πολιτών και Καταναλωτών Πόρου, οι οποίοι δηλώνουν ότι θα προβούν σε κάθε νόμιμη ενέργεια για την προάσπιση της νομιμότητας, της υγείας, της περιουσίας και του θαλάσσιου περιβάλλοντος του Πόρου.

Ειδικότερα επισημαίνεται ότι οι μονάδες στις περιοχές Καψάλι (Βίδι), και Βόρεια Βαριαρνιά (Κοκκινόβραχος) είναι εγκατεστημένες επί οχτώ και ένα έτος, αντίστοιχα, χωρίς καμία απολύτως σχετική άδεια και ότι η μονάδα στην θέση Καλάμι (για την οποία η Πρωτοβουλία Πολιτών έχει καταθέσει αιτήσεις ακύρωσης και αναστολής ενώπιον του ΣτΕ) υπερβαίνει βεβαιωμένα κατά 283% την οριζόμενη έκτασή της, ενώ καταλαμβάνει παρανόμως και τον αιγιαλό και παραλία του παρακείμενου όρμου εγκαταστάσεως της.

Οι παραβάσεις αυτές μάλιστα λαμβάνουν χώρα με την ανοχή όλων των (καθ’ ύλην αρμόδιων) αποδεκτών του εξωδίκου, καθώς έχουν προηγηθεί επανειλημμένες καταγγελίες, εξώδικα, και Μηνυτήρια Αναφορά κατά παντός υπευθύνου, χωρίς ωστόσο να υπάρξει ουδεμία αντίδρασή τους.

Με το νέο εξώδικό μας εκφράζουμε για μια ακόμα φορά την απαίτηση για την άμεση παύση λειτουργίας των επίμαχων μονάδων, την αποβολή των εγκαταστάσεών τους και την επαναφορά των χώρων που καταλαμβάνουν στην προτέρα κατάσταση.

Επίσης, ειδικά ως προς την μονάδα στο Καλάμι, απαιτούμε να μην εκδοθεί καμία νέα Άδεια για την λειτουργία της μετά τις 30-6-2009, οπότε και λήγει η υφιστάμενη άδειά της, και δηλώνουμε ότι θα προσβάλουμε κάθε νέα τέτοια παράνομη πράξη ενώπιον του ΣτΕ, προκειμένου να ακυρωθεί. "

Από την πρωτοβουλία πολιτών "Πόρος - Θάλασσα" (βλ. http://www.porosthalassa.gr/index.php/archives/category/newspaper ).

Στην αεροφωτογραφία από το βορειοδυτικό άκρο του Πόρου (κάντε κλικ για μεγαλύτερη) είναι εμφανείς οι εγκαταστάσεις ιχθυοκαλλιέργειας.

Που πήγαν τα λεφτά Άρη;

Σας παρουσιάζουμε πίνακα με τα κονδύλια του Γ' Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης της ΕΕ που αφορούν δράσεις στα όρια της Νομαρχίας Πειραιά.

Ο πίνακας αυτός δεν περιλαμβάνει τα επιπλέον κονδύλια που διαχειρίζεται η Περιφέρεια Αττικής και διατίθενται για έργα στην ίδια περιοχή.

Το Γ' Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης ήταν, και είναι, καθώς η υλοποίηση των έργων συνεχίζεται, το μεγαλύτερο αναπτυξιακό πρόγραμμα της χώρας μας.

Το Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης θα έπρεπε να μας είχε δώσει τη δυνατότητα να ολοκληρώσουμε όλα εκείνα τα έργα και τις παρεμβάσεις που χρειαζόταν η χώρα μας σήμερα αλλά και τις επόμενες δεκαετίες στο κέντρο και κυρίως στην περιφέρεια.

Σχεδιάστηκε από την Ελλάδα και υλοποιήθηκε με την συγχρηματοδότηση στο μεγαλύτερο μέρος από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αφορούσε όλους τους πολίτες και όλους τους τομείς της καθημερινής ζωής.

Το Γ' ΚΠΣ χωριζόταν σε δύο μεγάλες κατηγορίες προγραμμάτων:

Στα Τομεακά Επιχειρησιακά Προγράμματα (ένα για κάθε συγκεκριμένο τομέα δραστηριότητας) και τα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα (ένα για κάθε μία από τις 13 περιφέρειες της χώρας).

Τα Επιχειρησιακά Προγράμματα του Γ' ΚΠΣ απευθύνονταν τόσο στον δημόσιο τομέα π.χ. για έργα που αφορούν την ανάπτυξη υποδομών και τη βελτίωση υπηρεσιών προς τον πολίτη όσο και σε ιδιώτες (φυσικά ή νομικά πρόσωπα) για προγράμματα που αφορούν επιχειρήσεις, αγρότες, νέους, ανέργους κλπ.

Η παρουσίαση των έργων και των αντίστοιχων κονδυλίων γίνεται για τρεις λόγους:

1. Για να σταματήσει κάποτε επιτέλους η επικοινωνιακή κομματική εκμετάλλευση από τους πολιτικούς της Αυτοδιοίκησης, καθώς τα αναφερόμενα έργα σχεδιάστηκαν και χρηματοδοτήθηκαν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους από την Κεντρική Διοίκηση.
   


2. Για να αναλογιστούμε οι πολίτες εάν και κατά πόσο οι τοπικοί άρχοντες στάθηκαν ικανοί έστω να διαχειριστούν υπεύθυνα τις σχετικές διαδικασίες προκήρυξης, αξιολόγησης, παραλαβής και αξιοποίησης των έργων.
   


3. Για να απαντήσουμε τελικά στο κρίσιμο ερώτημα εάν τα κονδύλια αυτά έφτασαν τελικά στις τοπικές κοινωνίες με τη μορφή δημόσιων αγαθών όπως προβλεπόταν ή χάθηκε μέρος τους στην πορεία…

Τα χρήματα είναι πολλά, πάρα πολλά:

889.918.818 ευρώ (μόνο από τα κονδύλια που αναφέρονται στον πίνακα και αφορούν έργα εντός των ορίων της Νομαρχίας Πειραιά),

και θα έπρεπε να έχουν κάνει ήδη τη διαφορά στην καθημερινή μας ζωή βελτιώνοντας τις συνθήκες διαβίωσής μας, τροφοδοτώντας μια συνεχή μακρόχρονη αναπτυξιακή πορεία.

Ο πίνακας είναι από τα επίσημα στοιχεία του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος (ΟΠΣ) της Γενικής Γραμματείας Επενδύσεων και Ανάπτυξης, του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών και είναι ενημερωμένος μέχρι και τις 5.2.2009.

Στην πρώτη στήλη παρουσιάζονται τα έργα, στη δεύτερη ο συνολικός προϋπολογισμός κάθε έργου και στην τρίτη το ποσό που αναλογεί στην περιοχή του Πειραιά.

Μπορείτε να μεταφορτώσετε τον πίνακα (αρχείο MS Word 2003) κάνοντας κλικ στην επόμενη σύνδεση: http://www.scribd.com/doc/16045913/-

Κάποιοι παχαίνουν με τσιπούρες!

Ποιός πραγματικά ενδιαφέρεται για το Περιβάλλον;

Κάποιοι πολιτικοί, μας έχουν χορτάσει παραμύθια.

Πριν μερικά χρόνια αυτοί και οι κομματικοί τους έβρισκαν αντικείμενο και ρόλο ύπαρξης στην πολιτική ζωή του τόπου αφού το εισόδημά μας ήταν τέτοιο που λίγοι μόνο ασχολούνταν κυριολεκτικά με τα πεπραγμένα τους.

Τότε κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει ότι είχαν βάλει κανονικά το χέρι τους στην τσέπη μας και μας οδηγούσαν στη χρεωκοπία.

Σήμερα με τη βοήθεια επαγγελματιών επικοινωνιολόγων και κομματαρχών ανά περιοχές, (σαν να λέμε πωλητές), προσπαθούν να αναπροσδιορίσουν τη θέση τους και να εμφανιστούν και πάλι σωτήρες του Έθνους.

Είναι πολύ κοντινό το παρελθόν, αφόρητα δυσάρεστο το παρόν και αβέβαιο το μέλλον για να τους πιστέψουμε.

Εντελώς άσχετα με τα προηγούμενα και χωρίς να θέλουμε να προκαλέσουμε οποιοδήποτε συνειρμό παραθέτουμε με την ευκαιρία αυτής της σημερινής ανάρτησης το άρθρο του Μπάμπη Κανατσίδη, στην εφημερίδα "Τα Νέα Πειραιά & Σαρωνικού" (19.3.2009).

Το άρθρο είναι σχετικό με το θέμα της ύποπτης κατακύρωσης διαγωνισμού που αφορούσε τη στέγαση των υπηρεσιών στο Πολεοδομικό Γραφείο Πόρου που είχε σταματήσει να λειτουργεί και τη φαινομενική χαριστική αντιπαροχή στον Δ. Γρίβα πολιτικό στέλεχος αλλά και αντιπρόσωπο εταιρείας ιχθυοκαλλιέργειας στην περιοχή του Πόρου.

Πρόκειται για το πρώτο άρθρο αφού η εφημερίδα επανήλθε σε επόμενο φύλλο της το οποίο έχουμε παρουσιάσει ήδη:

( βλ. Ρωτάμε και πάλι: Ποιός θα βάλει φρένο στον παράνομο νομάρχη; )




Η νομαρχία Πειραιά και οι «προνομιακές» σχέσεις με τους ιχθυοτρόφους

Πέντε μήνες μετά την επιβολή προστίμων συνολικού ύψους 245.000€ σε 12 μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας για παράνομη λειτουργία, από τη Νομαρχία Πειραιά,

αποκαλύπτεται ο ρόλος της στα συντελούμενα περιβαλλοντικά ατοπήματα και οι σκανδαλώδεις «εξυπηρετήσεις» προς τους ιχθυοτρόφους της περιοχής.


Τα πρόστιμα «για τα μάτια του κόσμου»

Στις 6 Νοεμβρίου 2008 η Νομαρχία Πειραιά διαπίστωσε εκτεταμένες παραβάσεις (παράνομη επέκταση πλωτών εγκαταστάσεών έως 283%) στις δώδεκα από τις συνολικά 19 μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας, της περιοχής της.

Ειδικότερα στον Πόρο, καμία δεν βρέθηκε να λειτουργεί νόμιμα!

Ο καθ’ ύλην αρμόδιος όλα αυτά τα χρόνια για την διασφάλιση της νόμιμης λειτουργίας των ιχθυοκαλλιεργειών, Νομάρχης Πειραιά κ. Γ. Μίχας, είχε επισημάνει μεταξύ άλλων ότι:

«Η κατάσταση με τις μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας στην περιοχή έχει φτάσει πραγματικά στο απροχώρητο.

Η συστηματική παραβίαση των Περιβαλλοντικών Όρων λειτουργίας τους έχει τεράστιες, δυσμενείς επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον, τον τουρισμό, αλλά και στη δημόσια υγεία...

Από τη μεριά μας δεν ζητάμε τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από τα αυτονόητα.

Σεβασμό στην ελληνική νομοθεσία».

Παρά τις ηχηρές αυτές δηλώσεις και την «αγανάκτηση» για τις ευθύνες όλων των άλλων -πλην του ιδίου- ο κ. Μίχας προέβη στους πλέον ανώδυνους ελέγχους για τις εταιρίες, αλλά και για την ίδια τη Νομαρχία, και κυρίως επέτρεψε στις μονάδες να συνεχίσουν να λειτουργούν με τις ίδιες ακριβώς παραβάσεις τις οποίες βεβαίωσε.

Να σημειωθεί δε ότι η νομοθεσία προβλέπει μέχρι και ανάκληση των αδειών στις περιπτώσεις αυτές.

[Όπως έχουμε αποκαλύψει σε αυτό το blog οι υπηρεσίες της νομαρχίας συχνά εξαντλούν την αυστηρότητά τους με κλείσιμο επιχειρήσεων αλλά και άλλες ενέργειες κατά αυθαίρετη βούληση, ενώ σε ανάλογες περιπτώσεις απλά κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν γεγονός που πρέπει να ελεγθεί από την Εισαγγελία Πειραιά.]

Αντ’ αυτού, η Νομαρχία Πειραιά αρκέστηκε σε τυπικά πρόστιμα, γεγονός που δεν εμπόδισε την εξακολούθηση της παράνομης λειτουργία τους.

Επιπλέον, οι έλεγχοι οι οποίοι διατάχθηκαν αφορούσαν μόνο στο εμβαδό των μονάδων και δεν άγγιξαν τα καυτά θέματα της υπέρβασης παραγωγής, των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και της παντελούς ανυπαρξίας αδειών σε ορισμένες από αυτές.

Ακόμα και για τις παραβάσεις που είχαν βεβαιωθεί, δεν λήφθηκε κανένα απολύτως μέτρο ώστε οι μονάδες να περιορισθούν στις επιτρεπόμενες εκτάσεις, ούτε ο κ. Μίχας δεσμεύτηκε για κάτι τέτοιο.

Αναμενόμενα, μετά την διευκόλυνση αυτή προς τις ιχθυοτροφικές εταιρίες, σήμερα, πέντε σχεδόν μήνες μετά, όλες οι μονάδες εξακολουθούν να λειτουργούν ανενόχλητες στα ίδια ακριβώς εμβαδά, προκαλώντας την ίδια περιβαλλοντική καταστροφή και συνεχίζοντας να παρανομούν.

Το αν πλήρωσαν κάποια πρόστιμα στο μεταξύ (που και αυτό ελέγχεται) ποσώς τελικά ενδιαφέρει τους απλούς πολίτες.

Η σκανδαλώδης μίσθωση του πολεοδομικού γραφείου Πόρου

Το σοβαρότατο αυτό θέμα, πέρα από την καθαυτή μεγάλη σημασία του, αποδεικνύεται ότι είναι άμεσα συνδεδεμένο με το προηγούμενο.

Το Σάββατο 15.11.2008, εννιά μέρες δηλαδή μετά την επιβολή των προστίμων στα ιχθυοτροφεία, ο Αντινομάρχης Πειραιά κ. Τριανταφύλλου συναντήθηκε στον Πόρο με τον τοποτηρητή και μέλος του Δ.Σ. θυγατρικών εταιριών της εταιρίας (ΔΙΑΣ) στην οποία ανήκουν τα τέσσερα από τα πέντε παρανομούντα ιχθυοτροφεία που λειτουργούν στον Πόρο, και δημοτικό σύμβουλο, κ. Δ. Γρίβα.

Παρά την χρονική «σύμπτωση» και την αγανάκτηση του κ. Νομάρχη για το «απροχώρητο της κατάστασης με τα ιχθυοτροφεία», η συνάντηση δεν είχε καμία σχέση με αυτά όπως θα περίμενε κανείς, καθώς φαίνεται ότι υπήρχε ένα πολύ πιο σημαντικό και επείγον ζήτημα για να επιλυθεί (τα ιχθυοτροφεία για κάποιο λόγο θεωρήθηκαν προφανώς «επιλυμένο θέμα»).

Το ζήτημα που έκαιγε τις δύο πλευρές, ήταν η μίσθωση ενός ερειπίου-οικήματος, ιδιοκτησίας του κ. Γρίβα, για την στέγαση του Πολεοδομικού Γραφείου Πόρου, το οποίο τελικά και «κέρδισε» τον σχετικό διαγωνισμό.

Η ανάθεση αυτή φαίνεται να προκαλεί σοβαρότατα νομικά ερωτήματα, τα οποία γιγαντώνουν τα πολιτικά και ηθικά ζητήματα που εγείρει η συγκεκριμένη επιλογή της Νομαρχίας.

Καταρχάς το εν λόγω ακίνητο δεν είναι καν αποπερατωμένο, παρότι ο φάκελος εκδήλωσης ενδιαφέροντος έπρεπε να περιλαμβάνει θεωρημένο από την Πολεοδομία αντίγραφο της οικοδομικής άδειας μετά την αποπεράτωση της κατασκευής, σύμφωνα με την σχετική διακήρυξη (αρ.πρ. ΤΤ18158/1743), ενώ και η οικονομική προσφορά μπορούσε να προκριθεί μόνον εφόσον το ακίνητο είχε ήδη κριθεί κατάλληλο με βάση τις εκθέσεις καταλληλότητας και αυτοψιών των αρμόδιων επιτροπών.

Όμως, την καταληκτική μέρα του διαγωνισμού, 13.10.2008, αντί για κτίριο υπήρχαν μόνο τέσσερις ημιγκρεμισμένοι τοίχοι, χωρίς καν στέγη.

Στην ίδια ακριβώς κατάσταση βρισκόταν ακόμα και στις 16 Ιανουαρίου 2009 (φωτο), ενώ ακόμα και σήμερα [19.3.2009] η κατάστασή του δεν είναι πολύ διαφορετική.

(Ακόμα και η ίδια η εμπρόθεσμη υποβολή της συγκεκριμένης αίτησης και της εγγυητικής της επιστολής είναι υπό έλεγχο).

Πέραν αυτών, οι εντατικές εργασίες αποπεράτωσής του κτιρίου διενεργούνται μόνο με άδεια επισκευής οικίας (αρ.αδ. 18/2002, αναθ. 25.5.2007), και όχι αλλαγής χρήσης για στέγαση δημόσιας υπηρεσίας!

Δηλαδή η άδεια δεν επιτρέπει την διεκπεραίωση των εργασιών που απαιτούνται για να καλυφθούν, έστω και εκπρόθεσμα, οι αυστηρότατες προδιαγραφές κατασκευής που απαιτούν οι όροι του διαγωνισμού.

Επομένως, είτε στο ακίνητο το οποίο η Νομαρχία θα εκμισθώσει γίνονται -εν γνώσει της- πολεοδομικές παραβάσεις/ υπερβάσεις, είτε δεν γίνεται καμία υπέρβαση, και άρα αποκλείεται να πληρωθούν οι όροι του διαγωνισμού.

Άραγε οι αρμόδιοι της Νομαρχίας στις τρεις αυτοψίες τους (5.12.2008, 30.01.2009 και 10.2.2009) και ο κ. Αντινομάρχης στις 15.11.2008, είδαν, κατέγραψαν και ενέκριναν τις απαιτούμενες για κτίριο δημόσιας υπηρεσίας προδιαγραφές στατικότητας, το πιστοποιητικό πυρασφάλειας, τη δυνατότητα ταχείας εκκένωσης, τον εξοπλισμό εξυπηρέτησης Ατόμων Με Ειδικές Ανάγκες, την κεντρική θέρμανση, τα οποία έπρεπε ήδη να υφίστανται;

Αν όχι, σημαίνει ότι κατοχύρωσαν τον διαγωνισμό παραβλέποντας σχεδόν όλους τους όρους του.

Αν ναι, σημαίνει ότι το κτίριο έχει πολεοδομικές παραβάσεις, ηθικός αυτουργός των οποίων είναι η ίδια η Νομαρχία.

Εκτός αν η λογική των υπευθύνων έχει να προτείνει κάποια τρίτη εξήγηση.

Τέλος, το ακίνητο, βρίσκεται επί ανηφορικού δρόμου πλάτους μόλις 1,90 μέτρου, χωρίς πεζοδρόμιο και χωρίς δυνατότητα, όχι μόνο στάθμευσης, αλλά ούτε καν στάσης αυτοκινήτου

(ούτε καν η πόρτα του δεν μπορεί να ανοίξει στον δρόμο αυτό).

Το σημείο δε στο οποίο βρίσκεται (τέταρτη σειρά κτιρίων στο ύψωμα του οικισμού και μακριά από το λιμάνι-κέντρο του νησιού) καθιστά απαγορευτική την πεζή πρόσβαση ηλικιωμένων και ΑΜΕΑ, αλλά και όλων ανεξαιρέτως σε περίπτωση κακοκαιρίας.

Αν αυτό αντιλαμβάνεται η Νομαρχία Πειραιά ως «εύκολα προσβάσιμο κτίριο για τους πολίτες και ιδίως για τα ΑΜΕΑ» (ρητός όρος του διαγωνισμού), τότε αναρωτιόμαστε πως θα όριζε το δυσπρόσιτο κτίριο.

Στον Πόρο όμως φαίνεται ότι όλα είναι εφικτά, ακόμα και η διαστρέβλωση της κοινής λογικής.

Εξάλλου, στο ακριβώς διπλανό κτίριο, με τα ακριβώς ίδια χαρακτηριστικά (αποκομμένο από την καθημερινή ζωή του νησιού), στεγάζεται μια ακόμη πιο νευραλγική υπηρεσία, το αστυνομικό τμήμα (!) του Πόρου, ιδιοκτησίας –συμπωματικά βεβαίως - επίσης του κ. Γρίβα!

Οι φωτογραφίες (κάντε κλικ για μεγαλύτερες) από τα "Νέα του Πειραιά & Σαρωνικού".