Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2009

Το ανέκδοτο της ημέρας


Μου είπαν ότι με την ευκαιρία της ονομαστικής εορτής του Νομάρχη Πειραιά Γιάννη Μίχα στις 7.1.2009, κάποιος του έστειλε ένα ζευγάρι πλατινένιες χειροπέδες σαν αυτές που βλέπετε στη φωτογραφία.

Πρόκειται σίγουρα είτε για ψέμματα είτε για μια κακόγουστη φάρσα.

Δεν έχω σήμα


Ένα θέμα που θα συζητήσουμε πάλι πολύ σύντομα είναι οι...

"Παρακολουθήσεις τηλεφώνων"

Οργιάζουν τον τελευταίο καιρό.

Και μιλώ για παρακολουθήσεις και στα σταθερά και στα κινητά.

Εκτός αν έχετε... δορυφορικό.

Αλλά αυτό το ακούει απευθείας ο Μεγάλος Αδελφός.

Οι παρακολουθήσεις γίνονται με απομακρυσμένη πρόσβαση στα τηλεφωνικά κέντρα των εταιρειών σταθερής και κινητής τηλεφωνίας πολύ εύκολα αρκεί να ξέρεις πως.

Δεν θέλει πόνο θέλει τρόπο.

Όχι μόνο γίνεται αυτόματη προώθηση και ηλεκτρονική καταγραφή των συνομιλιών.

Στη συνέχεια πραγματοποιείται επεξεργασία με Μηχανές Αναγνώρισης Φωνής (Speech Recognition Engines) και το ηχητικό υλικό μετατρέπεται αυτόματα σε γραπτό κείμενο για περαιτέρω επεξεργασία

Επίσης, όλες οι εισερχόμενες και εξερχόμενες κλήσεις που αφορούν τον τηλεφωνικό σας αριθμό αποθηκεύονται στους σκληρούς δίσκους των τηλεφωνικών κέντρων των εταιρειών τηλεφωνίας σε ηλεκτρονικά αρχεία (log files).

Μέσω αυτών των ψηφιακών αρχείων μπορεί κάποιος να διερευνήσει το κοινωνικό σας περιβάλλον, δηλαδή με ποιά άλλα άτομα συνομιλείτε και έτσι απλώνεται το δίχτυ των παρακολουθήσεων.


Βέβαια υπάρχει το ενδεχόμενο τελικά να παρακολουθείς και το τηλέφωνο της κομμώτριας ή του μπακάλη της γειτονιάς που έτυχε να καλέσει ο "στόχος" των παρακολουθήσεων.

Τα ευτράπελα από τη λίστα των τηλεφώνων που παρακολουθούνταν μέσω Vodafone, μαζί με το τηλέφωνο του Πρωθυπουργού τα θυμάστε.

Γι' αυτό πολύ μεγάλη σημασία όχι μόνο στο τι λέτε αλλά και που δίνετε το τηλέφωνό σας.


Προσοχή.


Για την Ελλάδα ρε γαμώτο

"Είμαι δικηγόρος... Είμαι δικηγόρος...
Δεν έχω κάνει τίποτα"

Τι κι αν φώναζε η συμπαθής νέα συνήγορος της νομιμότητας.

Σκηνές Τουρκικού και Πακιστανικού κάλους εκτυλίχθηκαν στο κέντρο της Αθήνας, μετά την ολοκλήρωση του ειρηνικού πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου της Παρασκευής 9.1.2009.

Aστυνομικοί των ειδικών σωμάτων σε πλήρη εξάρτηση, θύματα και αυτοί της παρακμής και του ελλείματος της δημοκρατίας μας, εγκλώβησαν 80 περίπου πολίτες, οι περισσότεροι δε εξ αυτών άμισθοι δημόσιοι λειτουργοί, και τους φόρτωσαν με το ζόρι στην κλούβα.

Μέγιστη ευθύνη για την κατάντια μας έχουμε όλοι.

Αλλά να βγαίνουν και οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι των δικηγορικών συλλόγων και να διαμαρτύρονται;

Όλοι έχουμε και όνομα και επίθετο και γνωριζόμαστε μεταξύ μας.

Μεταξύ λοιπόν κατεργαρέων η ειλικρίνεια.

Μετά τις Βουλευτικές του 2007 τα ξαναλέει ο Σεφερτζής



Από την εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27.10.2007

Ενας ανασχηματισμός που δεν έγινε ποτέ

Το στοίχημα για το ΠΑΣΟΚ χάθηκε το 2003, όταν ο Κ. Σημίτης απέτρεψε τις ολοκληρωτικές αλλαγές στην κυβέρνησή του

Του Γιωργου Σεφερτζη*

Αν και, προσχηματικά τουλάχιστον, η κρίση που σήμερα απειλεί την ενότητα του ΠΑΣΟΚ ανατροφοδοτείται από την αντιπαράθεση των εμπλεκόμενων πλευρών αναφορικά με τους όρους υπό τους οποίους η Αξιωματική Αντιπολίτευση θα μπορέσει να ξαναβρεθεί σε τροχιά εξουσίας, η προσωποποίηση των αιτίων που την οδήγησαν ήδη σε δύο αλλεπάλληλες στρατηγικές ήττες είναι η πλέον απρόσφορη μέθοδος εξαγωγής συμπερασμάτων ερμηνευτικών του παρελθόντος της και διδακτικών για το μέλλον της. Βέβαια, ένα αγνώστου μέχρι στιγμής μεγέθους τμήμα των φίλων και των μελών της φαίνεται να εναποθέτει τις ελπίδες του σε αυτόν που ισχυρίζεται ότι μπορεί ευκολότερα να νικήσει τον Καραμανλή. Στην πραγματικότητα, όμως, τα προβλήματα του ΠΑΣΟΚ δεν φαίνεται να είναι δεκτικά μεσσιανικού τύπου λύσεων. Είναι κυρίως παράγωγα των εκκρεμοτήτων που έχει αφήσει πίσω του ένας ανασχηματισμός ιδεών, προσώπων και δομών που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Μπορεί η θέση αυτή να ενέχει ισχυρή δόση συμβολικής υπερβολής. Δεν απέχει, ωστόσο, πολύ από την αλήθεια χωρίς την οποία είναι δύσκολο το ΠΑΣΟΚ να ξεπεράσει την κρίση του και να αποκαταστήσει την ενότητά του και μαζί τη χαμένη πολυσυλλεκτικότητά του. Οποιαδήποτε άλλη συνθήκη ανάκαμψης μπορεί να είναι αναγκαία. Δεν θα είναι όμως ικανή να προσδώσει στο ΠΑΣΟΚ αυξημένη ανταγωνιστικότητα και την απαιτούμενη ελκυστικότητα.

Η κρίση πολυσυλλεκτικότητας δεν είναι αποκλειστικό χαρακτηριστικό του σημερινού ΠΑΣΟΚ. Είναι ενδημικό φαινόμενο του γεροντισμού ενός πολιτικού συστήματος, οι μεταδοτικές ασθένειες του οποίου δύσκολα μπορούν να περιοριστούν εντός των τειχών του ενός εκ των δύο πρωταγωνιστών του ελληνικού δικομματισμού. Προσωρινά, το κεντροδεξιό σκέλος του επωφελείται του ανοσοποιητικού μηχανισμού που ενισχύει η εξουσία στην οποία έχει επανέλθει. Ομως, το κεντροαριστερό σκέλος του εμφανίζεται σήμερα ως ο αδύνατος κρίκος του, ακριβώς επειδή η απώλεια της εξουσίας αδυνατίζει μοιραία τα αντισώματά του.

Τα πρόδρομα σημεία του κομματικού γεροντισμού και της κρίσης του πολυσυλλεκτικού προτύπου είχαν αρχίσει να εμφανίζονται από τις ευρωεκλογές του 1994. Για πρώτη τότε φορά ένα 15% περίπου των ψηφοφόρων των δύο μεγάλων κομμάτων εγκατέλειψε τις εκλογικές του βάσεις, αμφιβάλλοντας για το νόημα και την ουσιαστικότητα των μεταξύ τους διαφορών.

Οποιος μπει στον κόπο να συγκρίνει τα ποσοστά εκείνων των εκλογών με τα αντίστοιχα των ευρωεκλογών του 1999 και των εθνικών της 16ης Σεπτεμβρίου του 2007, θα ανακαλύψει αναλογίες που δεν είναι σίγουρα ούτε τυχαίες ούτε συγκυριακές. Είναι συμπτωματικές του τέλους μιας εποχής που πολλοί συνέδεσαν με το «τέλος της ιστορίας», την αποϊδεολογικοποίηση των παραταξιακών ανταγωνισμών και την υποκατάστασή τους από τους προσωπικούς ανταγωνισμούς των ηγετικών προτύπων.

Πρόκειται, όμως, τελικά για την απαρχή μιας νέας μορφής πολιτικοποίησης και ιδεολογικοποίησης των κοινωνικών αντιθέσεων και των εκλογικών συμπεριφορών, η ένταση των οποίων εξηγεί ώς ένα βαθμό τη βιαιότητα των συγκρούσεων που μαίνονται σήμερα στο ΠΑΣΟΚ. Η υπέρβαση της κρίσης αντιπροσωπευτικότητας των πολιτών, που ανησυχούν για το «μέλλον των παιδιών τους» και πιέζονται από τις παγκόσμιες οικονομικές και πολιτισμικές ανακατατάξεις, είναι σε τελική ανάλυση το μοναδικό κλειδί που μπορεί να ανοίξει τον κύκλο μιας νέας πολιτικής ισορροπίας. Οσο κι αν αυτή θα επηρεάζεται από τις απορρυθμίσεις της αγοράς, και ιδιαίτερα της αγοράς εργασίας, θα μπορεί τουλάχιστον να ενσωματώνει λειτουργικότερα την ανασφάλεια που εμπνέει σε διαρκώς αυξανόμενα τμήματα του εκλογικού πληθυσμού η απελευθέρωση και η ένταση του διεθνούς ανταγωνισμού.

Παράταση εξουσίας

Ο Κώστας Σημίτης είχε προσπαθήσει, χωρίς όμως επιτυχία, να εγκαινιάσει αυτήν την εποχή προτείνοντας το 1996 ένα νέο διαχειριστικό πρότυπο ηγεσίας. Κατάφερε έτσι να νεκραναστήσει το ΠΑΣΟΚ. Οχι, όμως, και να ικανοποιήσει πραγματικά τις μακροπρόθεσμες ανάγκες που άφησε ακάλυπτες η αντικατάσταση του οραματικού προτύπου που είχε ενσαρκώσει ο ιδρυτής του. Απέτρεψε την επίσπευση της στιγμής που το ΠΑΣΟΚ θα καθόταν στα σημερινά έδρανά του. Δεν απέτρεψε, όμως, τη συρρίκνωσή του.

Αν η ανάσα που πήρε με τη χρηματιστηριακή άνοιξη του 2000 δεν εξαντλούνταν μετά τις εκλογές της ίδιας χρονιάς, η ώρα αυτή θα είχε σημάνει από τότε. Η δεύτερη ευκαιρία που εξασφάλισε τότε οριακά δεν αφορούσε τόσο στο κυβερνών κόμμα αλλά στην προσδοκία ενός εύκολου πλουτισμού που έκανε ένα μέρος των αποστασιοποιημένων ψηφοφόρων του να επιστρέψει στην αρχική του κοίτη.

Εν τω μεταξύ, όμως, ξεχάστηκε το γεγονός ότι η εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ ήταν ήδη διχασμένη ανάμεσα στους «νεοφώτιστους εκσυγχρονιστές» που πριμοδοτούσαν την «ισχυρή Ελλάδα» των παραγωγικότερης ηλικίας, υψηλότερης μόρφωσης και ανώτερης εισοδηματικής τάξης ψηφοφόρων, και στους «παραδοσιακούς σοσιαλιστές» που έμειναν πιστοί στο όραμα μιας «πατριωτικής Ελλάδας» ακολουθούμενοι κυρίως από τους μεγαλύτερης ηλικίας, χαμηλότερης μόρφωσης και επισφαλέστερης κοινωνικής θέσης ψηφοφόρους.

Μακριά από την κοινωνία

Στην προϊωνιζόμενη από την επομένη των εκλογών του 2000 διάζευξη του ΠΑΣΟΚ από τα παραδοσιακά κοινωνικά του ερείσματα συνέβαλαν τρεις πρωταρχικοί παράγοντες.

Ο πρώτος ήταν το χάσμα ανάμεσα στους άμεσα επωφελούμενους από την οικονομική μεγέθυνση των μεγάλων έργων και των συγχρηματοδοτούμενων από το Γ΄ ΚΠΣ «αναπτυξιακών σχεδίων» και στους διαρκώς και περισσότερο προκαλούμενους από τον νεοπλουτισμό των παλαιών συντρόφων που είχαν «πιάσει την καλή» χωρίς να υφίστανται τις συνέπειες της διάψευσης των χρηματιστηριακών προσδοκιών.

Ο δεύτερος παράγοντας ήταν η επιτυχής επικοινωνιακή ταύτιση της Ν.Δ. με τα διαρκώς αυξανόμενα καθημερινά προβλήματα των πολιτών, που μετέτρεψε σε όπλα εναντίον των αντιπάλων της, δανειζόμενη το παλαιό ιδεολογικό τους οπλοστάσιο με το οποίο αποδόμησε την κοινωνική σημασία των έργων τους.

Ο τρίτος παράγοντας διευκόλυνε τον προσεταιρισμό των λαϊκών στρωμάτων από την καλπάζουσα προς την εξουσία Ν.Δ. και προέκυψε από την επιθετική αυταρέσκεια με την οποία η κυβέρνηση Σημίτη συμπεριφέρθηκε τόσο απέναντι στην εκκλησιαστική ιεραρχία, που διαφώνησε με την απάλειψη του θρησκεύματος από τις αστυνομικές ταυτότητες, όσο και απέναντι στη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος που την έφερε αντιμέτωπη με τους εργαζομένους.

Φθάσαμε έτσι στις αρχές του καλοκαιριού του 2003 με το ΠΑΣΟΚ να δοξάζεται για την επιτυχή διεκπεραίωση της ελληνικής προεδρίας της Ε.Ε. αλλά να μην μπορεί να κεφαλαιοποιήσει ούτε καν το γεγονός ότι ο Κώστας Σημίτης είχε ενισχύσει την πρωθυπουργική του «καταλληλότητα» προβαλλόμενος διεθνώς ως ένας από τους καλύτερους διπλωματικούς παίκτες ενόψει της εμπλοκής του δυτικού κόσμου στην κρίση του Κόλπου.

Διαφαινόμενη ήττα

Ο ίδιος είχε ζητήσει από τον Μάρτιο κιόλας του 2003 να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη Ιουνίου η έρευνα, ανάλογα με τα ευρήματα της οποίας θα σχεδίαζε προφανώς τις κινήσεις του μετά το πέρας της ελληνικής προεδρίας. Τα νέα, ωστόσο, δεν ήταν καθόλου καλά. Το ΠΑΣΟΚ υπολειπόταν της Ν.Δ. κατά 14,5 μονάδες. Η οικονομική του πολιτική καταδικαζόταν από το 85% του δείγματος. Υπό τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις, η πρόθεσή του να ψηφίσει ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2004 περιόριζε την εκλογική του βάση σε ποσοστά που μόλις άγγιζαν το 37%.

Η διερευνηθείσα πιθανότητα μεταβολής των κομματικών προτιμήσεών του σε περίπτωση αλλαγής ηγεσίας δεν κατέληγε ούτε αυτή σε ενθαρρυντικές ενδείξεις. Ακόμα και αν η ηγεσία αυτή μεταβιβαζόταν στον μακράν όλων των άλλων ηγετικών στελεχών προτιμώμενο Γιώργο Παπανδρέου, οι οποιεσδήποτε ευεργετικές επιπτώσεις δεν έπαιρναν σε καμία περίπτωση ανατρεπτικές διαστάσεις.

Ανατρεπτικές διαστάσεις μπορούσαν θεωρητικά να έχουν μόνο ολοκληρωτικές αλλαγές, σαν κι αυτές που αναμένονταν τότε να υπάρξουν από τον με πολλές προσδοκίες επενδυμένο ανασχηματισμό της κυβέρνησης Σημίτη. Οταν, όμως, ανέβαινα τα σκαλιά του Μεγάρου Μαξίμου για την παρουσίαση των αποτελεσμάτων της έρευνας, ο Τηλέμαχος Χυτήρης τα κατέβαινε, κομίζοντας στο press room τη λίστα μιας νέας κυβέρνησης που ελάχιστα διέφερε από την παλιά.

Εστω και αν ένας ριζικός ανασχηματισμός δεν είχε επιτρέψει στο ΠΑΣΟΚ να αναστρέψει τις τάσεις που το απωθούσαν στην αντιπολίτευση, θα μπορούσε ίσως να το επανασυμφιλιώσει με τη συντριπτική πλειοψηφία του εκλογικού σώματος (79%) που θεωρούσε επιτακτική τη γενική ανανέωσή του: από το επίπεδο των κεντρικών στελεχών (40%) και της συμπεριφοράς του (34%) μέχρι την αλλαγή του τρόπου επικοινωνίας του (34%), των στόχων του προγράμματός του (26%) και των περιφερειακών στελεχών του (16%).

Ο «κοινωνικός χάρτης»

Η επιτακτικότητα αυτών των αλλαγών θα φαινόταν έξι μήνες αργότερα συμπυκνούμενη στο γνωστό σύνθημα περί «αλλαγής των πάντων», που συνόδευσε την ενθουσιώδη υποδοχή της κατά τα άλλα καθυστερημένης και προβληματικής μεταβίβασης της προεδρίας του ΠΑΣΟΚ στον Γιώργο Παπανδρέου.

Ο Κώστας Σημίτης δεν φάνηκε να συμμερίζεται τις εκτιμήσεις για τις επιπτώσεις του λανθασμένου μηνύματος που είχε σταλεί με τον μη ανασχηματισμό της κυβέρνησής του. Ισως γιατί είχε κατά νου να πάει σε πρόωρες εκλογές μετά το καλοκαίρι. Ελπιζε άραγε ότι θα μπορούσε να τις κερδίσει με τις παροχές του «κοινωνικού χάρτη», τις τομές στο πολιτικό σύστημα με τον νέο εκλογικό νόμο (Σκανδαλίδη) και την προβολή των προετοιμασιών για τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων;

Οι εκλογές πάντως αυτές δεν προκηρύχθηκαν ποτέ. Ο «κοινωνικός χάρτης» παρουσιάσθηκε με τρόπο που δεν συγκίνησε κανέναν. Ο εκλογικός νόμος υπέστη τους ακρωτηριασμούς της προκρούστειας κλίνης πάνω στην οποία τoν τοποθέτησαν τα ανήσυχα για την επιβίωσή τους μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας. Οι ανάγκες προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων μετατράπηκαν σε άλλοθι για την εξάντληση της τετραετίας.

Η ηγεσία στον Παπανδρέου

Οταν πια τον Νοέμβριο του 2003 η αλλαγή ηγεσίας είχε αρχίσει να συζητείται ως μοναδική διέξοδος από το επερχόμενο αδιέξοδο της εκλογικής συντριβής του ΠΑΣΟΚ, ο Γιώργος Παπανδρέου ζήτησε να εκφέρω την άποψή μου σε μια συγκέντρωση στελεχών του που οργάνωσε στο υπουργείο Εξωτερικών.

Στην αισιοδοξία όσων λάμβαναν σοβαρά υπόψη την πεποίθηση άλλων συναδέλφων μου ότι «ο λαός δεν ήθελε να φύγει το ΠΑΣΟΚ, αλλά να αλλάξει», αντέτεινα ότι «ο λαός ήθελε να φύγει το ΠΑΣΟΚ για να αλλάξει». Κι αυτό γιατί εκείνο που κυρίως είχε αλλάξει ήταν ο τρόπος διαμόρφωσης των κομματικών προτιμήσεών του. Τότε, όπως και τώρα, η κοινή γνώμη ήταν κατ’ εξοχήν επιφυλακτική απέναντι σε οποιαδήποτε αλλαγή ηγεσίας μπορούσε να παρουσιαστεί ως πανάκεια για την επίλυση βαθύτερων στρατηγικών και κοινωνικών προβλημάτων.

Στο ερώτημα «τι μετράει περισσότερο όταν αποφασίζετε ποιο κόμμα θα ψηφίσετε», οι απαντήσεις των πολιτών δεν άφηναν τότε, ούτε νομίζω αφήνουν και τώρα, την παραμικρή αμφιβολία για το είδος και την κλίμακα με την οποία οι πολίτες ιεραρχούν τις διαφορετικές προτεραιότητές τους (βλ. σχετικό πίνακα).

Ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ήξερε, λοιπόν, από τότε ότι το «δαχτυλίδι της διαδοχής» έμελλε να μεταμορφωθεί σε σταυρό ενός μαρτυρίου που θα συνεχιστεί έως ότου επιτύχει να πραγματοποιήσει τον ανασχηματισμό που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.


* Ο κ. Γιώργος Σεφερτζής είναι πολιτικός επιστήμονας – αναλυτής.

Σχετικά:

http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/blog-post_2164.html
http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/blog-post_11.html
http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/18-1999.html
http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/blog-post_2440.html
http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/blog-post_8216.html
http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/blog-post_2676.html
http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/blog-post_2078.html


Όταν μιλάς πολύ αυτά παθαίνεις

ΤΑ ΝΕΑ
18/9/2007

Η Αλλαγή Ηγεσίας δεν λύνει το Πρόβλημα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΤΖΗΣ



"ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ του ΠΑΣΟΚ είναι βαθύτατα πολιτικό και πρωτίστως στρατηγικό".




(Καλά βαλτός είναι;)


"Εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1999, οπότε και έγινε σαφής η μη ομολογημένη αλλά υπαρκτή εσωτερική διάσπασή του, μεταξύ του νέου εκσυγχρονιστικού ρεύματος και των παραδοσιακών πατριωτικών κοινωνικών ερεισμάτων του.

Το πρόβλημα εκείνης της περιόδου ξεπεράστηκε συγκυριακά εξαιτίας της προσδοκίας που δημιούργησε η άνοδος του Χρηματιστηρίου, η οποία και οδήγησε στην εκλογική νίκη του 2000.

Από την επομένη αυτής της εκλογικής νίκης το μέγεθος των αγεφύρωτων εσωτερικών σχισμάτων φάνηκε με αφορμή την κρίση που ξέσπασε εν όψει της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες.

Για τρίτη φορά το εσωτερικό στρατηγικό πρόβλημα και η αντίστοιχη κρίση του ΠΑΣΟΚ αποκρύπτεται πίσω από την ανάδειξη του προβλήματος της ηγεσίας σε μείζον πολιτικό του πρόβλημα.

Η αντικατάσταση του Κ. Σημίτη από τον Γ. Παπανδρέου έδωσε το μέτρο της δυνατότητας να λυθούν τα προβλήματα με απλές κινήσεις κορυφής που τα μετατρέπουν σε προσωπικά, ενώ παραμένουν βαθύτατα στρατηγικά.

Το ΠΑΣΟΚ, αντί να αναμετρηθεί με την ιστορία του και να εξαγάγει τα συμπεράσματα που απέφυγε να εξαγάγει την επομένη της ήττας του 2004, φαίνεται πως είναι έτοιμο να επαναλάβει το λάθος του 2003, εναποθέτοντας τις ελπίδες του για διέξοδο από την κρίση στην αλλαγή ηγεσίας.

Το πιθανότερο είναι να ξανασυμβεί ό, τι συνέβη το 1996, με την νεκρανάστασή του, μέσα από την ανάληψη της ηγεσίας του από τον Κώστα Σημίτη.

Το μεγαλύτερο μέρος του ΠΑΣΟΚ παντρεύτηκε τον νέο αρχηγό ως τρόπο επιβίωσης.

Στην πραγματικότητα, όμως, επρόκειτο για ένα γάμο από συνοικέσιο και όχι από έρωτα, εξ ου και η διάρκεια αυτού του ειδυλλίου είχε την κατάληξη που είχε το 2003. "


Είπες τίποτα;


Ο Γιώργος Σεφερτζής είναι επικοινωνιολόγος αλλά και... Δημόσιος Υπάλληλος

Διαβάστε τις επόμενες σχετικές αναρτήσεις αν δεν με πιστεύετε

Σχετικά:
http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/blog-post_11.html
http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/18-1999.html
http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/blog-post_2440.html
http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/blog-post_8216.html
http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/blog-post_2676.html
http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/blog-post_2078.html

Κοινωνικός Ριζοσπαστισμός

ΤΑ ΝΕΑ, 16-2-08

Γιώργος Σεφερτζής, Επικοινωνιολόγος

"ΕΝΩ ΜΕΤΑΞΥ Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ διαμορφώνονται αμοιβαία καταστροφικές ισορροπίες, ο ΣΥΡΙΖΑ αρχίζει να συγκεντρώνει, όχι τυχαία, όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που του επιτρέπουν να εκφράζει ταυτόχρονα τον νέου τύπου κοινωνικό ριζοσπαστισμό και την πολιτική ψυχολογία της ιστορικής αποδρομής των κομμάτων εξουσίας.

Κάτι γενικεύεται εξαιτίας της αδυναμίας τους να επανατοποθετηθούν στρατηγικά απέναντι στις προσδοκίες ενός γενεαλογικά ανανεωμένου και στρωματικά αναδιαρθρωμένου εκλογικού σώματος.

Παρά τις ευκαιρίες που είχε να αναστρέψει και να καρπωθεί αυτές τις δυναμικές, το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να πορεύεται και να πολιτεύεται με τρόπο που δημιουργεί στην κοινή γνώμη την αίσθηση ότι κινείται εκτός πολιτικού χρόνου και κοινωνικών προσδοκιών.

Στις μάχες με την κυβέρνηση δεν προβάλλεται η διαφορετικότητά του, ούτε αποδεικνύεται η ωριμότητά του ως εναλλακτική λύση για τη διακυβέρνηση. Στις μάχες με την ελάσσονα αντιπολίτευση εμφανίζεται ως οπισθοφυλακή που καλλιεργεί το αρνητικό στερεότυπο ενός κόμματος χωρίς πολιτική πνοή και ικανότητα ανάκτησης της ιδεολογικής ηγεμονίας στην Κεντροαριστερά.

Χάνοντας επανειλημμένα την πρωτοβουλία των κινήσεων και την ευστοχία των παρεμβάσεων ως αξιωματική αντιπολίτευση με γρήγορα ανακλαστικά και προγραμματικά σταθεροποιημένα βήματα, αποκτά σταδιακά τα σύνδρομα ενός μέσου που δεν μπορεί να στείλει το επιθυμητό μήνυμα.

Γιατί το μήνυμά του είναι ήδη η λειτουργία του ως μέσου χωρίς ελκυστικότητα.

Δηλαδή, ταυτότητα ριζοσπαστική και ταυτόχρονα σύγχρονη και ρεαλιστική"

Αυτά έγραφε τότε ο Γιώργος Σεφερτζής και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου αποφάσισε να του "κόψει¨ μισθό.

"Έτσι όπως πάει αυτός θα φέρει τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία" φαίνεται να είπε...

Την αποστολή ανέλαβε ο Μάγος της αυτοδιοικητικής παρανομίας και "Πρώτος Διδάξας" ο νομάρχης Πειραιά Γιάννης Μίχας:

Δεν πρόλαβε ο Μίχας να αναλάβει τον Απρίλιο του 2008 Συντονιστής Ανασυγκρότησης του ΠΑΣΟΚ, στο Γραφείο του Γραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου του κόμματος και τα χαρτιά είχαν γίνει για το Σεφερτζή.

Από τον Μάιο και επίσημα πια τον πληρώνουμε όλοι αφού ο παχουλός και απροσδιόριστος μισθός του βαρύνει τον Κρατικό Προϋπολογισμό.

Το θέμα είναι αν όλα αυτά είναι νόμιμα γιατί όχι μόνο η διαδικασία όζει αλλά και ο Σεφερτζής είχε κάτι προβλήματα με την Ποινική Δικαιοσύνη.

Σε κάθε περίπτωση παρανομίας πρέπει να επέμβει ο Εισαγγελέας διότι "Κανείς δεν είναι υπεράνω του Νόμου" όπως επανειλημμένως έχει δηλώσει ο νομάρχης Πειραιά Γιάννης Μίχας.

Εδώ αισθητικό που έκανε χαλάουα χωρίς άδεια στον Κορυδαλλό έστειλε στον εισαγγελέα ο νομάρχης δεν πρέπει να πάει στην Εισαγγελία αυτή η υπόθεση;

Για τη διδικασία, δεν ρωτάω, ξέρω, επιλήφθηκε η Χαλδαίου, διευθύντρια Διοίκησης της Νομαρχίας Πειραιά.

Εγγύηση...


Σχετικά:

Μια άποψη από και για Σεφερτζή


Από έρευνα της Λουίζας Αρκουμανέα στην Εφημερίδα το Βήμα της Κυριακής που δημοσιεύτηκε στις 18 Απριλίου 1999.

Επώνυμοι και διαφήμιση: Πόσο μας πείθουν;

Ποια τα οφέλη από τη χρήση γνωστών προσωπικοτήτων για την προώθηση καταναλωτικών προϊόντων; Ποιους κινδύνους μπορεί να κρύβει μια τέτοια επιλογή; Σε ποιες περιπτώσεις μπορεί να ζημιωθεί το κύρος του επωνύμου;

Γιώργος Σεφερτζής

Ο κ. Γιώργος Σεφερτζής, σύμβουλος επικοινωνίας της εταιρείας «Εύρεσις», δίνει περισσότερη έμφαση στον παράγοντα του κύρους: «Η προσωπικότητα προσθέτει απλώς κύρος, δίνει βαρύτητα στο διαφημιστικό μήνυμα ­ δεν αυξάνει απαραίτητα την ταχύτητα μετάδοσής του, πράγμα που μπορεί να επιτευχθεί με άλλους τρόπους, όπως ένα "μπαράζ" στα ΜΜΕ...».

Τότε ο Σεφερτζής εργάζονταν για την εταιρεία επικοινωνίας [ με την ευρεία έννοια του όρου ] Evresis για την οποία θα γράψω κάποια στιγμή στο μέλλον. Το 2001, αλλά και το 2006 τον συναντάμε στη θέση του Διευθυντή Στρατηγικού Σχεδιασμού της εταιρείας.

Σαρανταπεντάρης τότε (1999), δέκα χρόνια περίπου πριν, είχε το ταλέντο αλλά όχι και την ποιότητα του στοχασμού που αποκτιέται όταν βιώσεις μέσα σου ο ίδιος πραγματικά άσχημες καταστάσεις και όταν χάσεις αυτά που πλέον θεωρούσες ότι είχες κατακτήσει.

Αργότερα, η σκέψη και ο λόγος του ωρίμασε και απέκτησε περιεχόμενο, αποτέλεσμα αφενός προσωπικών γεγονότων που τον χάραξαν και αφετέρου, του αναπόφευκτου βιολογικού συναισθηματικού κύκλου επανόδου στην παιδικότητα που αντιμετωπίζει κάθε άνθρωπος με το πέρασμα των χρόνων.

Ο Σεφερτζής κρύβει μέσα του θυμό. Αυτός τον βοηθά σήμερα στους κοινωνικούς του ρόλους ιδιαίτερα αφού είναι ακόμη πιο πονηρεμένος για τους ανθρώπους και την ψυχολογία τους.

Προσπάθησε και ο ίδιος κάποτε και μάλιστα πολλές φορές "να το παίξει πονηρός" αλλά δεν του βγήκε. Γόνος μάλλον μικροαστικής οικογένειας με σπουδές δεν είναι δυνατόν να τα βάλει με τα "μούτρα" που κοροϊδεύουν ο ένας τον άλλον από γεννησιμιού τους. Γι' αυτό την 'πατάει'.
Σήμερα είναι επικοινωνιολόγος για τους Έλληνες και Political Analyst για τους Ξένους.

Πάλι όμως ξεγελάστηκε και αποδέχεται μισθοδοσία από τη Νομαρχία Πειραιά και τον παράνομο νομάρχη.

Έπρεπε να προσέχει. Στο βρώμικο χώρο της Πολιτικής δεν εμπιστεύεσαι ούτε τον ίσκιο σου.

Τα λεφτά είναι πολλά Γιώργο



Σημείωση:

Οι σημειώσεις έχουν μεταφερθεί στην ανάρτηση:

http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/blog-post_1758.html

Σχετικά:
http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/blog-post_2440.html
http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/blog-post_8216.html
http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/blog-post_2676.html
http://edo-peiraias.blogspot.com/2009/01/blog-post_2078.html

Τηλεοπτική συμμετοχή του Σεφερτζή



Από τους Frères Maristes στο Lycée Léonin και την οδό Επτανήσου στην Κυψέλη, μισθοδοτούμενος από τον παράνομο νομάρχη.

Αδελφέ μου γιατί καίγεσαι;

Όλοι έχουμε ανάγκες και αξίζουμε το καλύτερο αλλά περιμένουμε το πλήρωμα του χρόνου.

Η φωτό από συμμετοχή σε εκπομπή της Σεμίνας Διγενή "Top Stories" (ΝΕΤ, 23:00) που αναφέρονταν, σύμφωνα με τη δημοσιογράφο, στις άγνωστες πλευρές της ζωής του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου και μεταδόθηκε στις 28.4.2008.

Καλεσμένος και ο Νίκος Ποριώτης (πολιτικός μηχανικός και συγκοινωνιολόγος) συμμαθητής του Σεφερτζή στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων όπου ο σημερινός αρχιεπίσκοπος δίδαξε ως καθηγητής θρησκευτικών


Σχετικά:

Συνέντευξη Σεφερτζή για την ακροδεξιά




Από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ 16.10.2002 σελ 9


ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΤΖΗΣ


«Από την ανοησία στην τερατογένεση»

Η πολιτική σκοπιμότητα σταματά εκεί που αρχίζει η ιστορική γνώση και η κοινωνική ευθύνη.

Ακροδεξιά στην Ελλάδα υπήρξε μόνο με την έμπνευση του κράτους και τη μορφή του παρακράτους. Δεν υπήρξε ως πολιτικό κίνημα ούτε ως ιδεολογική έκφραση. Οι λόγοι είναι κοινωνικοί και κυρίως εθνολογικοί. Ό,τι δηλαδή, πιο βαθύ μπορεί να υπάρχει ως πολιτικό υπόστρωμα και συλλογικό υποσυνείδητο.

Γι' αυτό, άλλωστε, τα φασίζοντα μορφώματα είχαν πάντα στην Ελλάδα την τύχη του γραφικού και την αισθητική του κιτς. Η ευεπίφορη σε πουζαντιστικά κηρύγματα μικροαστική κινούμενη άμμος, που τροφοδοτεί με κοινωνικά ερείσματα λεπενικού τύπου κόμματα στη Δυτική Ευρώπη, είναι στην Ελλάδα απόλυτα ενσωματωμένη στις λαϊκίστικες εκδοχές των δύο μεγάλων κομμάτων.

Μόνον η ανοησία τους και η πιθανή αναλγησία τους μπροστά στην οικονομική ανασφάλεια, την αξιακή αγωνία και τον κοινωνικό βιασμό στρωμάτων με αποσταθεροποιημένες αναφορές από το προκλητικό life style μπορεί να μετατρέψει ένα παιδί κομματικών σωλήνων σε απελπισμένο πολίτη με ακροδεξιά συνείδηση.

Μία τερατογένεση που δεν μπορεί βέβαια να αποκλεισθεί σε μια περίοδο διαρκώς αυξανόμενου στρεσαρίσματος του κοινωνικού σώματος εξαιτίας των πιέσεων που ασκεί τόσο η παγκοσμιοποίηση της αγοράς όσο και η περιθωριοποίηση ευπαθών κοινωνικών ομάδων.

Τότε ο Σεφερτζής δήλωνε πολιτικός επιστήμονας - αναλυτής
Σήμερα είναι Ειδικός Σύμβουλος της Νομαρχίας Πειραιά

Σχετικά:

Επικοινωνία: